ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΑΜΑΡΙΟΥ
Καυτερή σαν τούτες ήταν η νύχτα κείνη της 21-22 Αυγούστου του 1944. Καυτερή και φλογισμένη, ήσυχη όμως και γαληνεμένη αν στην σκλάβα κείνης της εποχής χώρα μας, μπορούσε η γαλήνη να’ βρει θέση. Στα όμορφα χωριά Άνω Μέρος, Γερακάρη, Βρύσες, Δρυγιές, Καρδάκι, Γουργούθους, Σμιλέ και Κρύα Βρύση, κανένας δεν μπορεί να μαντέψει τη θύελλα και την οργή, το σίφουνα και την κατάρα που έρχονταν να το ξεθεμελιώσουν. Στου Γουργούθους επί του Εθνικού κινήματος τόσο ήσυχοι είναι, που ένας τους … Συνέχεια