ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ

Πολύστιχο στιχούργημαΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΦΩΤΑΚΗ Κάψα καταμεσήμερο, που δε ν-τη νταγιαντίζω,θύμισες του παλιού καιρού άρχιξα να σκαλίζω.Εδίψασα κι ήπια νερό από ’να κουτσουνάρικι εσίμωσέ μου ’να πουλί μα ’τα γ-ξεπετασάρι.Ερέχτηκά το κι ήθελα ποτές να μη ν-το χάσωκαι μια φωλιά ψυθιμευτή και για τσι δυο να σάσω.Ομορφοστέλιωσά τηνε, δεν είχενε ψεγάδι,ήλιος να μπαίνει το πρωί και το φεγγάρι βράδι.Με το συργούλιο το πουλί δεν άργησε κι εμπήκε,εις τη φωλιά, σιγά – σιγά τσι πεθυμιές του βρήκε.Άρχιξα να του κουβαλώ και του … Συνέχεια

ΛΙΜΠΡΕΤΟ ΓΙΑ ΤΟ ΟΜΩΝΥΜΟ ΣΥΜΦΩΝΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΠΡΑΜΑΤΕΥΤΑΚΗ Αφιέρωμα μνήμης και τιμής, σ αυτούς, πουδίδαξαν και διδάσκουν με τη ζωή τους,πώς φυλάσσονται Θερμοπύλες.Μουσικοποιητικόν εφύμνιον, που διακονούντην απόδοσή του: – Μονωδοί– Μεικτή χορωδία– Αφηγητής– Συμφωνική ορχήστραΚείμενα: – Πολύβιου ΤσάκωναΠοίηση: – Ανδρέα Κάλβου– Ιωάννου Πολέμη– Κωστή Καλλέργη (ΚΙΓΚ)– Εύας ΛαδιάΑποσπάσματα από δημώδη: – Ο Διγενής ψυχομαχεί(Συλλογή Ιδομενέως Παπαγρηγοράκη)– Οι άντρες οι φανήσιμοι(Συλλογή Παύλου Βλαστού ) Σύνδεση κειμένων, επιμέλεια: Εύας ΛαδιάΣύμβουλοι: …………Τα μέρη: 1 ο – Εισαγωγή – Ελεγεία στον Άγνωστο Στρατιώτη2° … Συνέχεια

Ερινύες οι θύμισεςκυκλογυρίζουν την αλλοπαρμένη λήθη που κλείνει τα μάτια να μηβλέπειτα ματωμένα ποτάμια που στερεύουν το δρόμου τηςπου κλείνει τα αυτιά να μην ακούει τις κραυγές από πύρινα τείχη καιτα κλάματα παιδιώνΔικαίωση ζητούν οι θύμισες και το φωνάζουν όσο άγιες μνήμες πορεύονται ξορκίζοντας αποφράδες μέρεςχοηφόρες σκιές αιωνίου πένθους θρηνούν νειότης ανθούςπου μαράθηκαν από την πύρινη ταχυβόλων ανάσαΚραυγές αναθέματος τηςιστορίαςστον απόηχο αναπάντητων γιατίΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΑΝΑΚΩΧΗ ΘΛΙΨΗΣ Η κουστωδία της θύμισης κινά ,έχει μεγάλο δρόμο μπροστά τηςΜακρύ το συναξάρι του χαμούΚάθε τόπος … Συνέχεια

του ΚΩΣΤΑ ΑΠΑΝΩΜΕΡΙΤΑΚΙΑπό το παραθύρι τ’ ανοιχτό τώρα κοιτάζω μόνο – θες και πες –απ’ τον οξώστη και το λιακωτό, πάνω από τω μεγάρω τις σκεπές,απ’ τη βεράντα κι από το μπαλκόνι, να ξεμυτούνε ακόμη, δύο με τρία,το Ρέθεμνος κοιτώ να μεγαλώνει. απ’ της παληάς πολίχνης τα μνημεία!Όπου κι α στρέψω τη ματιά μου πια, Δυο μιναρέδες, πέτρινοι φαλλοί,Θωρώ καλούπια, τούβλα και γιαπιά, κι’ ένας κουμπές, μαστός χωρίς θηλή,και, κάθε τόσο, σ’ άλλη συνοικία, και της Φορτέτζας οι κοφτές ταντέλλες,φυτρώνει … Συνέχεια

της Εύας Ματσάκα – Λαδιά Έκδοση δεύτερη (1981_ «Η συλλογή ” ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΥ» εκδόθηκε στο Ρέθυμνο με την επιμέλεια της ΜΑΡΙΑΣ ΛΙΟΔΑΚΗ και ΧΑΡΟΥΛΑΣ ΠΡΙΝΙΩΤΑΚΗ. Το εξώφυλλο και τα σκίτσα έκανε η ΜΑΡΙΑ ΛΙΟΔΑΚΗ. Πρόκειται για την πρώτη ποιητική συλλογή της Εύας Λαδιά που αφιέρωσε στον καθηγητή της Διονύσιο Μπατιστάτο , που ανίχνευσε και ενθάρρυνε το ταλέντο της και στη Σχολή Στέγκα που τη φιλοξένησε με υποτροφία μέχρι το τέλος των σπουδών της Η συλλογή αυτή έχει εξαντληθεί … Συνέχεια

ΣΗΜΕΡΑ τα τραγούδια σου θυμήθηκα και πάλικαθώς γλυκά με κοίμιζες στην τρυφερή σου αγκάληΜπρος στον καθρέφτη κοίταζα το δέντρο που χεις στήσεικαι το καμάρωνα κρυφά. Κάτσε να σε δροσίση που τόσο πια κουράστηκες.Ετούτες τις ελπίδες που’χω τις βλέπω απάνω σου βαθιές να΄ναι ρυτίδες.Τις χάραξαν οι έγνιες μου καθώς μ΄αναβαστούσες.Ω πώς τα χείλη ζάρωσαν που μίλειες και γελούσεςκι΄έσπασε εκείνο το βιολί που ΄μοιαζε στην φωνή σου.Γύρω σου να, τα χέρια μου κι΄έλα τώρα κρατήσου.Στον κήπο μας να κάτσουμε. Τη μουσμουλιά να … Συνέχεια

Γ- έννα λαμπρή της θέωσης τ΄ανθρώπου Ι-ριδισμέ στης λευτεριάς το πνεύμα Α-πόμεινες στη μνήμη αυτού του τόπου Ν-όημα ύπαρξης, του χρέους θείο νεύμα Ν-ωπές οι θύμισες που γράφουν ιστορία Η-χολογώντας στ΄ όνομά σου πάντα σμίγουν Σ-τα όσα δίδαξες οι πράξεις σου απολήγουν Μ-όνος ανέβηκες της γνώσης τ΄ ανηφόρι Α-πό τον ίδρω σου της πήρες ευλογία Θ-άρρους ασπίδα, με του λόγου σου το δόρυ Ι-χνη αφήκες στης πρεπιάς τα εκμαγεία Ό-ραμα έταξες το κράτος του δικαίου  Υ-φανες όνειρα στης νιότης το … Συνέχεια