Οι φιλόμουσοι νέοι της πόλεώς μας έδωσαν το πρώτο τους φίλημα την περασμένη Κυριακή στη θεά
Τερψιχόρη. Δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στες ξεγελάστρες της ματιές, στα πλάνα της χαμόγελα. Τους
τράβηξε εύθυμους γοργούς, πεταχτούς, γεμάτους ζωή, ως τ’ Αρσάνι, τόπο που φαίνεται της υπέδειξε η
πιστή φιληνάδα της, η Φύσις, για το μεγάλο αυτό ραντεβού.
Την άφιξι του Ομίλου στο ποιητικό μοναστήρι ήλθε να χαιρετήση ένα χελιδονάκι. Μπήκε απ’ το
ανοιχτό παράθυρο του ξενώνα, όπου ο Ηγούμενος είχε καλέσει τους εκδρομείς για να τους προσφέρη
αναψυκτικά, φτερούγισε λίγο, κελάδισε και ξαναβγήκε, σαν να ήθελε να πη;
-Καλώς ωρίσατε, φίλοι μου. Χαίρω υπερβολικά που σας βλέπω μαζεμένους έτσι εδώ επάνω. Ελάτε,
ακολουθήσετέ με, θέλω και γω κάτι να σας προσφέρω. Στο σπίτι μου, εδώ απ’ έξω, θα βρήτε τη
θερμότητα του ήλιου να σκοτώση κάθε μικρόβιο, να στεγνώση κάθε υγρασία να διώξη τη μούχλα του
τάφου.
Θα βρήτε το ποταμάκι το καθαρό, να πιήτε, και τον ίσκιο των δένδρων να ξαπλώσετε.
Ο Όμιλος, πράγματι, ακολούθησε. Κάτω από τη σκιά ενός κυπαρισιού έγινε το πρόγευμα.
Ένα βουνίσιο αεράκι φυσώντας μας χάδευε απαλά τα πρόσωπα. Ένα απέραντο γέλιο βασίλευε
παντού, και σαν από ένστικτο η χαρά ξέσπασε σ’ ένα περίφημο πεντοζάλι, κάτω από τους ήχους της
Κρητικής λύρας.
Το μεσημέρι στο τραπέζι επεκράτησεν γενική ευθυμία. Στον περίβολο της εκκλησίας είχαν στρωθή
τα γνωστά για το μέγεθός του «μοναστηρικά τραπέζια». Ευγενέστατος ο Ηγούμενος της Μονής
προσέφερε ένα αρνάκι σουβλιστό και άφθονο κρασί. Η ευθυμία έφθασε στο ζενίθ. Εδώ χορεύουν
Κρητικούς, εκεί Ευρωπαϊκούς, αλλού τραγουδούν κλέφτικα, κι εξακολουθούν έτσι ίσα με την ώρα της
αναχωρήσεως.
Κατά τη 3.30 ́ γίνεται η εκκίνησις. Πάντα τραγουδώντας φθάνομε στο Παγκαλοχώρι, και από κεί
στην Πηγή, όπου και «ξαναστρώθηκε».
Με τες καλύτερες εντυπώσεις, μπαίνομε στ’ αυτοκίνητα, για το Ρέθυμνον, πια. Η είσοδος ήταν
μεγαλοπρεπής, Βεγγάλες άναβαν σ’ όλα τ’ αυτοκίνητα, και… άλλ’ ας μιλήσουν γι’ αυτό άλλοι, «έξω του
νυμφώνος».
Στη Ρεθεμνιώτικη εξουθένωσι, θέλωμε να ελπίσωμε πως η εκδρομή, αυτή θ’ αποτελέση το πρώτο
αντιφάρμακο. Μετά την εκδρομή το Δ. Συμβούλιον του Ομίλου πρέπει να σκεφθή και για σοβαρώτερα
πράγματα.
Π. Ηριδανός
ΠΗΓΗ: ΑΣΤΡΑΠΗ 1929