ΚΙΒΩΤΟΣ ΜΝΗΜΗΣ

Του κ. Γ. Π. ΜαθιουδάκηΦιλολόγου, ΛυκειάρχηΚολωνάκι. Οδός Αναγνωστοπούλου 49. Η πόρτα του σπιτιού τότε ήταν πάντα ανοιχτή. Μιασκάλα μετά την πόρτα ξύλινη, ψηλή και κάπως απότομη. Στο τέρμα της, δεξιά, ένας διάδρομος,στενός και σκοτεινός, και στο τέλος του διαδρόμου μια πόρτα ανοιχτή αριστερά, οδηγούσε σέναδωμάτιο μακρόστενο. Αριστερά του ένα υψηλό γραφείο και δεξιά του στο βάθος ένα κρεβάτι καιτρεις καρέκλες, δίπλα στο κρεββάτι. Πάνω στο κρεββάτι, με το κεφάλι προς την πόρτα ήτανξαπλωμένος ένας άνθρωπος, αποσκελετωμένος, ημιπαράλυτος. Χρόνια στο ίδιο … Συνέχεια

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ τραγική πέρα ως πέρα αληθινή, που διαδραματίστηκε σ’ έναπανέμορφο χωριό της Κρήτης πριν πολλά χρόνια, τότε που ο αείμνηστος Ν. Ανδρουλιδάκηςμεσουρανούσε στο Ρέθυμνον σαν δικηγόρος και σαν δημοσιογράφος.Στα μέσα λοιπόν του Γενάρη πήρε το διορισμό της μια δεκαεπτάχρονη δασκάλα καιμαζί με την αδελφούλα της μπήκαν στον δρόμο να πάνε στο απόμακρο κεφαλοχώρι με τοδιτάξιο σχολείο του.Ύστερα από δωδεκάωρη πορεία με τα μουλάρια, μέσα από μονοπάτια καικατσικόδρομους, ξεχειλισμένα ρυάκια και συνεχή βροχή έφθασαν κατάκοπες στο χωριό καιγια λίγες μέρες … Συνέχεια

ΑΠ’ ΟΣΑ ΘΥΜΟΥΜΑΙ Του <<Παλαιού>>Όλο το διάστημα της Τουρκοκρατίας η Επαρχία Σφακίων ήτο στην στην πραγματικότηταελεύθερα.Όλοι οι Έλληνες επλήρωναν <<χαράτσι>> και μόνον οι Σφακιανοί δεν πλήρωναν ποτέ.Εμπόριο έκαναν με το εξωτερικό χωρίς δασμούς και περιωρισμούς από τελωνεία καιελέγχους. Έτσι ήτο εύκολη η εισαγωγή όπλων μπαρουτιού και άλλων πολεμικώνειθδών χωρίς να των γίνεται καμμία πραγματική παρατήρησις.Στα υπόγεια του ιατρού Σηφάκι Ξεν. Χατζηγρηγόρη στη χώρα Σφακίων ήτοπυριτιδαποθήκη. Ένα βαρέλι φαίνεται πως ήτο σπασμένο και κατά τη μεταφορά εχύνετο στο δρόμο τομπαρούτι.Παιδιά παίζοντα … Συνέχεια

Του Ανδρέα Σταυρουλάκη Με μια μετάθεση που πήρε ο Αλέκος άλλαξε υπηρεσιακή ζωή. Ανάπνευσε τον ελεύθερο αέρα που του πρόσφεραν ο νέος Προϊστάμενος, η νέα Περιφέρεια, το νέο σχολείο, το νέο  κοινωνικό περιβάλλον. Με τον Χ5 συνεργάζονται αρμονικά. Είναι ο νέος Επιθεωρητής του με τον οποίο αλληλοεκτιμούνται. Συνεργάζονται στο ίδιο σχολείο. Μετά τη Γερμανική Κατοχή τα γραφεία αμφοτέρων των Επιθεωρητών στεγάζονταν εις γραφεία των σχολείων. Τούτο ήτο εις βάρος της ομαλής λειτουργίας των. Τα γραφεία προωρίζονταν για το προσωπικό. Όμως … Συνέχεια

Μαρτυρία του Γιάννη Δαλέντζα Με σφοδρότατη θαλασσοταραχή και ραγδαία βροχή επιβιβαστήκαμε απότο Ρέθυμνο στις 5 του Οκτώβρη. Ο «Αδρίας» γνωστό καράβι τηςγραμμής έδινε πάντοτε συναίσθημα ασφάλειας και σιγουριάς για τοταξίδι μέχρι Πειραιά και εθεωρείτο το καλύτερο ποστάλι, ετσι οιταξιδιώτες δεν δίστασαν να επιβιβαστούνε . Το φορτίο αρκετό και οιεπιβάτες όλων των θέσεων υπερ αρκετοί και στιβαγμένοι στην Τρίτηθέση και την τουριστική οι ειδήμονες λένε πως ξεπεράστηκε τοεπιτρεπτό όριο και καταλογίζουν ευθύνες στις Λιμενικές Αρχές Κρήτηςπως δεν πήραν κανένα μέτρο.Από τη … Συνέχεια

Του Γιάννη Μ. Δαλέντζα Με τη μαύρη μαντίλα ξεφτισμένη, σάμπως είχαν σταλάξει επάνω της ανεξίτηλα,χοντρές σταγόνες πικρής χολής, απ’ τη σκληρότητα και την αδιαφορία μια ζωήςστυγνής.Φορούσε το πένθιμο αυτό κουρέλι, κι είχε πέσει σαν βαρύ παραπέτο ανάμεσα σ’αυτήν και τον υπόλοιπο κόσμο. Θαμπό απο το κλάμα το βλέμμα της, ξεδιάλυνε σανσκούρες βαριές σκιές την κάθε εκδήλωση και κίνηση των ανθρώπων. Ειχε χαθεί γι’αυτήν απο καιρό κάθε χαρά κι είχεν απομείνει σκέλεθρο δαρμένο απ’ τουςαδυσόπητους ανέμους του βίου.Σαν μοίρα πικρή και … Συνέχεια

  Κύριε Διευθυντά, Ο δωδεκαετής υιός μου υπέφερε τρομερά από ετών και όλοι οι Ιατροί, οι οποίοι τον εξήτασαν κατέστη αδύνατον να διαγνώσουν την πάθησίν του, η οποία άλλωστε, είτε αδύνατον ως έμαθα να διαγνωσθεί κλινικώς, λόγω της φύσεως της. Ημουν απελπισμένη και περίμενα τον θάνατο του παιδιού μου. Κατέφυγα εν τη απελπισία μου εις τον ειδικό Ακτινολόγο Ιατρό του Νοσοκομείου της Πολεώς μας κ. Νικ. Βογιατζή, ο οποίος εξετάσας ακτινολογικώς το τόσο ταλαιπωρηθέν και καθημερινώς φθίνον παιδί μου, διέγνωσεν … Συνέχεια