ΜΟΡΦΕΣ

Ίσως κάποτε η γνωριμία με την Αργίνη Φραγκούλη να μου φαινόταν σαν ένα από τα συνήθη προνόμια που έχει κάθε δημοσιογράφος. Όσο ανατρέχω όμως στο πολυσήμαντο έργο της, κι όσο ακούω τη φωνή της στην παλιά πια κασέτα παρελθούσης τεχνολογίας να με ξεναγεί στο ανατολικό Ρέθυμνο τόσο πιο πολύ αναρωτιέμαι: Άραγε το Ρέθυμνο είχε συνειδητοποιήσει πόσο σημαντική υπήρξε αυτή η γλυκιά χαριτωμένη γυναίκα που πέρασε τα τελευταία της χρόνια στην απόλυτη μοναξιά; Ούτε κι εμείς, που υποτίθεται τη ζούσαμε, ξέραμε … Συνέχεια

Δεν είναι η πρώτη φορά που ασχολούμαι επετειακά με τη Μαρία Ηλιάκη. Ένοιωσα όμως έντονη την ανάγκη ν’ αναπολήσω μαζί σας τον μυθιστορηματικό της βίο για να ξαναθυμηθώ στιγμές που η λεβέντισσα αυτή από τον Καλονύχτη πρωτοστατούσε σε κοινωνικούς αγώνες. Όταν μάλιστα ο Γιάννης Χαλκιαδάκης ήθελε να περιγράψει τη λεβεντιά της γυναίκας μετά τη Δασκαλοχαρίκλεια έβαζε την Μαρία Ηλιάκη. Και δεν προκαλούσε με τη σύγκριση αυτή, καθώς κανένας δεν αμφισβητούσε την δυναμική προεδρίνα, καμάρι της τοπικής αυτοδιοίκησης που έζησε τόσο … Συνέχεια

Οδηγούσε πάντα με σιγουριά και συνήθως σταματούσε όταν με συναντούσε, πρόθυμη να με συνδράμει στην εξοικονόμηση χρόνου. Για μας τις γυναίκες που περνούμε πια την έκτη δεκαετία η Ελένη Παπαδογιάννη ήταν ένα πρότυπο Η απόλυτη έκφραση της χειραφετημένης γυναίκας που δεν ξέχασε ποτέ τις παρακαταθήκες της Καλλιρρόης Παρέν Σιγανού. Διεκδίκηση των δικαιωμάτων για μάθηση και ίσες ευκαιρίες στη ζωή, αλλά και να γεμίζει η κουζίνα ευωδιές από τα χέρια σου και τα τραπεζάκια με εργόχειρα δικές σου δημιουργίες. Φαινόμενο γυναίκας … Συνέχεια

Μεγάλη απώλεια για το πνευματικό Ρέθυμνο και όχι μόνο είναι ο θάνατος του Χρίστου Μακρή. Ήταν ο σοφός δάσκαλος, ο ακούραστος εργάτης του πνεύματος, η κορυφή της διανόησης και της επιστημονικής έρευνας. Ο Χρίστος Μακρής «έφυγε» χθες σε ηλικία 86 ετών. Η κηδεία του θα γίνει σήμερα, στις 3:00 μ.μ., στο Κοιμητήριο του Αγίου Κωνσταντίνου Ρεθύμνου. Είναι πολλά αυτά που οφείλει το Ρέθυμνο στο χθεσινό αναχωρητή. Κυρίως όμως τη διάσωση της Παλιάς Πόλης, παρά τις αντιξοότητες και διώξεις που αντιμετώπισε … Συνέχεια

Λησμονημένος, παραγνωρισμένος κι άγνωστος για τους πολλούς, σήμερα, ο καθηγητής, συγγραφέας, βουλευτής, Γενικός Γραμματέας της Κρητικής Πολιτείας και λόγιος, από τους εξόχους της Εθνικής γραμματείας του 19ου αιώνα είναι ο Νικόλαος Εμμ. Παλιεράκης. Αξίζει τον κόπο να ασχοληθώ μαζί του και να αφιερώσω λίγες γραμμές στη μνήμη του – κυρίως για όσους δεν τον γνώρισαν, για τους συγγενείς του, τους ομοχώριους του και τους νεώτερους. Χρησιμοποίησα σαν πηγές αρχεία, βιβλιοθήκες, ιδιωτικές συλλογές, βιβλία, περιοδικά, δημοσιεύματα και τα «ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ» του αδερφού … Συνέχεια

Αμέσως μετά την κατάληψη της Κρήτης από τους Γερμανούς, τέλη Μαϊου 1941, όσοι από τους Άγγλους αξιωματικούς και στρατιώτες δεν κατόρθωσαν να φύγουν για την Αίγυπτο, με τον αγγλικό στόλο, διεσκορπίσθησαν στα ορεινά της νήσου. Από εκεί οι περισσότεροι κατέβηκαν προς τα νότια παράλια με την ελπίδα να βρουν καϊκια ή βενζινακάτους. Η μεγαλύτερη συγκέντρωση Άγγλων είχε γίνει στην περιοχή της Μονής Πρέβελη Ρεθύμνης και στα γύρω χωριά. Επί δύο σχεδόν μήνες κάθε νύκτα εδίδοντο σήματα με την ελπίδα πως … Συνέχεια

Δεσπόζουσα μορφή του Αμαρίου Και στο φεγγάρι ακόμη αν βγω, την Κρήτη θα κοιτάξω, να πάρω δύναμη κι εγώ πιο πάνω να πετάξω. (Κριτόλαος Ψαρουδάκης) Η συνέπεια με όλα τα αγαθά επακόλουθα και παράγωγά της, υπήρξε το κύριο διακριτικό γνώρισμα της όλης επίγειας διαδρομής του. Στολίδι, σπάνιο πλεονέκτημα η αρετή αυτή που μαζί με το χαλύβδινο χαρακτήρα του, τη σταθερότητα και θετικότητά του, συνέβαλε στην πολύπλευρη και πολυδιάστατη προσωπικότητά του. Ηταν, πράγματι, συνεπής σε όλα ο Κριτόλαος Στ. Ψαρουδάκης, ο … Συνέχεια

Είχα την πληροφορία από τον καλό φίλο Κωστή Καλλέργη επειδή ήξερε πως με ενδιέφερε. Ο ευπατρίδης του Ρεθύμνου, της Δικαιοσύνης, της Ανθρωπιάς ο κ. Ανδρέας Τσουδερός ήρθε πια μόνιμα στην πόλη μας Οι νεότεροι δεν θα καταλάβουν τα συναισθήματα που μου προκάλεσε αυτή η πληροφορία Είναι γιατί δεν έζησαν το Ρέθυμνο που με κέρδισε τόσο που το επέλεξα δεύτερη πατρίδα μου. Ήταν μια εποχή που σαν να κρατούσα στα χέρια μου ένα πολύτιμο περιδέραιο με πέτρες αμύθητης αξίας Παπαιωάννου, Καούνης, … Συνέχεια