Κατηγορία: Κιβωτός μνήμης

Η δημοσίευση της επιστολής μου για το μακαρίτη λυράρη Ανδρέα Ροδινό, καθώςσυνεπληρώθη με τη δημοσίευση και της φωτογραφίας του, μετά του επιτύμβιου, ήτο πολύεπιτυχής.Το επιτύμβιο καθώς δεν υπογράφεται, έχετε δίκιο να το λέγετε ανώνυμοΌμως δεν είναι. Από πολλά χρόνια, ο αδελφός του Εμμανουήλ Γ. Ροδινός,αρτοποιός εν Ρεθύμνη, μου διηγήθηκε τα εξής:Καθώς ο θάνατος του αδελφού…

Του κ. Μανόλη Ν. ΣταυρουλάκηΦιλολόγου Σημ. Συντ.: Ο κ. Μανόλης Ν. Σταυρουλάκης φιλόλογος καθηγητής, έστειλε στον «ΠρομηθέαΠυρφόρο» την παρακάτω επιστολή, μαζί με ένα φύλλο της παλαιάς Αθηναϊκής εφημερίδας «Πατρίς» καιεπιστολή του λογοτέχνου Σταμ. Σταμ., τα οποία δημοσιεύονται ευχαρίστως, λόγω της σημασίας των.«Σου στέλλω, όπως σου είχα υποσχεθή, σε φωτοαντίγραφο ένα κομμάτι της παλιάςΑθηναϊκής εφημερίδας «ΠΑΤΡΙΣ»…

(Μαρτυρία προσωπική)Του ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ(Δάνδολου) Ένα ξεχασμένο άρθρο του Χριστόφορου Σταυρουλάκη που είχε δημοσιευθεί στο«ΒΗΜΑ» Ρεθύμνης το Μάιο του 1967 έφερε στο φως της δημοσιότητας ο φίλος ΓιάννηςΠαπιομύτογλου στα «Ρεθεμνιώτικα Νέα» στις 11/2/1999, λίγες μέρες μετά την ανεύρεση«του πηγαδιού της Μεγάλης Πόρτας» και την αξία του. Στο άρθρο αυτό το Χρ.Σταυρουλάκης αναφέρει την «Περιβόλα του Συριανού»…

Μια άλλη άποψη Του ΑΛΚΙΒΙΑΔΗ ΜΑΥΡΑΚΗΜεγάλη αίσθηση προκάλεσε η αποκάλυψη της Μεγάλης Πηγάδας στην αρχή τηςΕθνικής Αντιστάσεως με τα εκτελούμενα έργα στον ομώνυμο δρόμο. Έτσι τουλάχιστοφάνηκε από το πρώτο δημοσίευμα της εφημερίδας «Ρεθεμνιώτικα Νέα» στις 9-2-1999.Σε μένα εντύπωση έκαμε η άγνοια που χαρακτηρίζει εμάς τους Ρεθεμνιώτες σε ό,τιέχει σχέση με την ίδια την ιστορία της…

Του. Κώστα Μαμαλάκη ΓΕΩΡΓΙΟΣ Φ. ΔΑΦΕΡΜΟΣ. (1879-1959): Πέμπω, συγκινημένος,ευγνωμονούσα τη σκέψι μου στο σοφό μου Δάσκαλο της Δ’ τάξεως ΔημοτικούΣχολείου Ρεθύμνου, αλησμόνητο Γ ε ώ ρ γ ι ο Φ. Δ α φ έ ρ μ ο. Τον έξοχοπαιδαγωγό και λαογράφο.Το <<ευ ζην>> οφείλουμε στους προικισμένους Δασκάλους. Να, τώρα όμωςστους κοσμογονικούς καιρούς μας, χάθηκε κι’…

Άνθρωποι και γαϊδούρια χωραΐτες και χωρικοί γέμιζαν κάθε μέρα τον Πλάτανο, τούδιναν ζωή, τούδιναν κουράγιο, δύναμη κι’ αυτός γεμάτος χαρά στεκότανε πάντα ολόρθος, αγέραστος, λεβεντόκορμος ο Πλάτανος το καμάρι της γειτονιάς, το στολίδι του Ρεθύμνου. Και διάβαιναν τα χρόνια και περνούσαν οι καιροί. Η γραφική ζωγραφιά της γειτονιάς αρχίζει να χαλά, κι’ ο πλάτανος τρίζει…

ΤΟΥ Β. ΧΑΡΙΤΑΚΗ Η επίσκεψη σε μονάδα που υπηρετεί αγαπημένο πρόσωπο τη στρατιωτική τουθητεία, μούφερε στο νου μια παληά ξεθωριασμένη ιστορία.Υπηρετούσα στον Όρχο αυτοκινήτων, που ήταν τότε στο Γουδί και είχα διοικητήτο μακαρίτη τον Καραπάνο που με τις μουστάκες του και τις αγριοφωνάρες του,ήταν ο φόβος και ο τρόμος για όλους μας.Μια μέρα με κάλεσε…