Κατηγορία: Κιβωτός μνήμης
-
-
ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΕΣ ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΙ ΑΞΕΧΑΣΤΑ
Του. Κώστα Μαμαλάκη ΓΕΩΡΓΙΟΣ Φ. ΔΑΦΕΡΜΟΣ. (1879-1959): Πέμπω, συγκινημένος,ευγνωμονούσα τη σκέψι μου στο σοφό μου Δάσκαλο της Δ’ τάξεως ΔημοτικούΣχολείου Ρεθύμνου, αλησμόνητο Γ ε ώ ρ γ ι ο Φ. Δ α φ έ ρ μ ο. Τον έξοχοπαιδαγωγό και λαογράφο.Το <<ευ ζην>> οφείλουμε στους προικισμένους Δασκάλους. Να, τώρα όμωςστους κοσμογονικούς καιρούς μας, χάθηκε κι’…
-
Στον Πλάτανο
Άνθρωποι και γαϊδούρια χωραΐτες και χωρικοί γέμιζαν κάθε μέρα τον Πλάτανο, τούδιναν ζωή, τούδιναν κουράγιο, δύναμη κι’ αυτός γεμάτος χαρά στεκότανε πάντα ολόρθος, αγέραστος, λεβεντόκορμος ο Πλάτανος το καμάρι της γειτονιάς, το στολίδι του Ρεθύμνου. Και διάβαιναν τα χρόνια και περνούσαν οι καιροί. Η γραφική ζωγραφιά της γειτονιάς αρχίζει να χαλά, κι’ ο πλάτανος τρίζει…
-
Μια ξεθωριασμένη ιστορία
ΤΟΥ Β. ΧΑΡΙΤΑΚΗ Η επίσκεψη σε μονάδα που υπηρετεί αγαπημένο πρόσωπο τη στρατιωτική τουθητεία, μούφερε στο νου μια παληά ξεθωριασμένη ιστορία.Υπηρετούσα στον Όρχο αυτοκινήτων, που ήταν τότε στο Γουδί και είχα διοικητήτο μακαρίτη τον Καραπάνο που με τις μουστάκες του και τις αγριοφωνάρες του,ήταν ο φόβος και ο τρόμος για όλους μας.Μια μέρα με κάλεσε…
-
Λιμανάκι: διάφορες ιστορίες
Η ΗΡΕΜΙΑ ΤΟΥ ΛΙΜΑΝΑΚΙΟΥ ΜΑΣ διεκόπτετο ενίοτε με την παρουσία του Μουσταφά. Αυτός ήταν ένας αγαθός τύπος που έπασχε από δειλία, η οποία φανερωνότανε έντονη άμα θα τον έπειθαν οι λιμενεργάτες να αποπειραθή να μπη σε μια βάρκα. Μόλις θελα φανή, λοιπόν, στο λιμάνι, φορώντας μία μονοκόμματη ποκαμίσα και κάτι τεράστιους φελλούς (ένα είδος τσόκαρα),…
-
Λιμανάκι: Καρνάγιο – Ψάρεμα
του Θεμιστοκλή Βαλαρή ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΑΚΙ ΜΑΣ ΔΕΝ ΒΑΣΙΛΕΥΕ πάντοτε το άγχος και η πάλη. Τα καλοκαίρια έπαιρνε μια ζηλευτή ειδυλλιακή γαλήνη. Το καλοκαίρι άδειαζε από καΐκια, γιατί φρόντιζαν να είναι πάντα ναυλωμένα και μόλις φορτώνουνταν το εμπόρευμα, ξεκινούσαν, κυνηγώντας να εκμεταλλευτούν και την πλιό ασθενή πνοή ανέμου κι ας έμεναν στο πέλαγος ακίνητα τον περισσότερο…
-
Το λιμανάκι
του Θεμιστοκλή Βαλαρή ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ “ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ” ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΚΟ βενετσιάνικο λιμανάκι ήταν η ζωή της πόλεώς μας. Δρόμοιδεν υπήρχαν ούτε για την εις το εσωτερικόν της Κρήτης επικοινωνίαν. Για να πάη κανείςστα Χανιά ή στο Ηράκλειο, έπρεπε με ζώο να ταξιδεύη δυο μέρες κι έτσι μόνον, χάρις σ’αυτό το λιμανάκι,…
-
Η γιαγιά Χαρίκλεια
Όσο χρονών και αν είναι η γιαγιά σου, είτε 80 είτε 90 είτε 100, όταν φεύγει , στενοχώριεσαι. Η γιαγιά μου πέθανε 104. Έζησα μαζί της 47 χρόνια και νιώθω άπειρα τυχερή που την είχα τόσα χρόνια στη ζωή μου και ίσως για αυτό, μαζί της, έφυγε και ένα κομμάτι από αυτήν… Η γιαγια μου…
-
ΝΙΚΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ : Ο πατέρας μου Οδυσσέας
Ο πατέρας μου Οδυσσέας Σηφουνάκης, στρατιωτικός, υπήρξε γέννημα θρέμμα Ρεθεμνιώτης.Καταγόταν από μια οικογένεια που ήταν τέσσερα αδέρφια. Ο πατέρας μου κατετάγη στονελληνικό στρατό εθελοντής, νέος 18 χρονών. Έλαβε το πρώτο βάπτισμα του πυρός, στη μάχητου Σκρά, όπου υπάρχουν και επιστολές δικές του, αλλά και των ανωτέρων του για τοντρόπο συμμετοχής του στη μεγάλη αυτή μάχη…
-
Όταν συνάντησα τον γλωσσολόγο Γ.Ν Χατζιδάκι
Του κ. Γ. Π. ΜαθιουδάκηΦιλολόγου, ΛυκειάρχηΚολωνάκι. Οδός Αναγνωστοπούλου 49. Η πόρτα του σπιτιού τότε ήταν πάντα ανοιχτή. Μιασκάλα μετά την πόρτα ξύλινη, ψηλή και κάπως απότομη. Στο τέρμα της, δεξιά, ένας διάδρομος,στενός και σκοτεινός, και στο τέλος του διαδρόμου μια πόρτα ανοιχτή αριστερά, οδηγούσε σέναδωμάτιο μακρόστενο. Αριστερά του ένα υψηλό γραφείο και δεξιά του στο…