ΜΟΡΦΕΣ

Είχα διαβάσει γι’ αυτόν στο βιβλίο «Ρέθυμνο 1900-1950» που επιμελήθηκε ο εκλεκτός μας συμπολίτης λόγιος Κωστής Ηλ. Παπαδάκης. Κι είχα συγκινηθεί με την ιστορία ενός τόσο χαρισματικού καθηγητή, που στάθηκε όμως τόσο άτυχος στη σύντομη ζωή του. Ήταν βέβαια και το ύφος του κ. Παπαδάκη, που τέρπει τον αναγνώστη, αλλά και η περίπτωση ενός νέου ανθρώπου που χάνεται στο απόγειο της μεγάλης του προσφοράς, δεν μπορεί να σε αφήσει ανεπηρέαστο. Έτσι γνώρισα τον Παντελή Κοτσυφό, που ο πρόωρος θάνατός του … Συνέχεια

Το Ρέθυμνο μπορεί να μην είχε ποτέ βαριά βιομηχανία και πλούτη όπως το Μεγάλο Κάστρο, αλλά διέθετε κολοσσούς του πνεύματος, που σε τόσο αριθμό δεν συναντάς σε άλλη πόλη Από τις μεγάλες μορφές που με δέος διαβάζεις τη ζωή και το έργο τους ο Γυμνασιάρχης Μιχαήλ Γ. Πρεβελάκις. Είναι ο άνθρωπος που έδινε αγώνες για την εκπαίδευση . Ο σοφός των σοφών διδασκάλων Για να μην αδικήσουμε με ανακρίβειες αυτή τη μεγάλη μορφή των Γραμμάτων , εμπιστευθήκαμε ένα αφιέρωμα στο … Συνέχεια

Εκεί που φυλλομετρούσαμε εφημερίδες άλλων εποχών, μας τράβηξε την προσοχή μια υπογραφή. Νικόλαος Γαρνέλλης. Κι αμέσως ήρθε στο νου ένας από τους λαμπρότερους αξιωματικούς που γνωρίσαμε ποτέ. Ήταν διοικητής της Σχολής τότε Χωροφυλακής και ο πάντα πρόθυμος να βοηθήσει το Μάρκο Πολιουδάκη, στην αναβάθμιση των εκδηλώσεων για τη Μάχη της Κρήτης. Λαλίστατος και με πλατειά μόρφωση, τιμούσε το σώμα. Έδινε παλμό στη Σχολή, με τη χρηστή του διοίκηση και έφθανε στο σημείο να οργανώνει σεμινάρια μετακαλώντας ειδικούς για να αναβαθμίσει … Συνέχεια

Πέρασαν κιόλας δέκα χρόνια από τότε που ο Ιδομενέας Σταυρουλάκης έφυγε από κοντά μας. Θα τον θυμόμαστε όλοι όσοι τον γνωρίσαμε ως σκέτο «Ιδομενέα», με το μικρό του όνομα, προνόμιο που ελάχιστοι άνθρωποι είχαν ποτέ, γιατί ήταν πραγματικά μοναδικός. Οι απλοί άνθρωποι του Αμαρίου και της ρεθεμνιώτικης υπαίθρου θα τον θυμούνται ακόμα πιο απλά, ως «Δουμενέα». Στους νέους που δεν τον γνώρισαν και στους οποίους απευθύνεται περισσότερο το σημείωμα αυτό, θα λέμε ότι υπήρξε μια εξαιρετικά πληθωρική προσωπικότητα, που κάθε … Συνέχεια

Είναι κάποιες ευλογημένες υπάρξεις, που σε φέρνουν κοντά στην πίστη μας την αγία, χωρίς να διαθέτουν τις περγαμηνές που έχουν εκείνοι που μας διώχνουν από την Εκκλησία. Τι θέλει ο πιστός; Να αισθάνεται πως σηκώνεται ελαφρά από τη γη, όταν βρίσκεται με τον πνευματικό του. Να πλημμυρίζει από ελπίδα όταν είναι κοντά σε μια φωτισμένη μορφή. Ευτύχησα να αποκτήσω μέτρο σύγκρισης, γύρω από τα ζητήματα αυτά, από ένα θεολόγο και συγγραφέα τον Διονύσιο Μπατιστάτο, στον οποίο μάλιστα οφείλω τη μετέπειτα … Συνέχεια

Έχουμε κάνει κατά καιρούς εκτενή αναφορά σε μια μεγάλη μορφή της Αντίστασης, τον καθηγητή Γιάννη Μαθιουδάκη. Αυτός με τον Γιώργη Αγγελιδάκη, τον Αλέκο Μαθιουδάκη και μερικούς άλλους, δεσπόζουν σε κάθε σελίδα που υμνεί τους αγώνες του λαού μας για τη λευτεριά. Είναι αμέτρητες οι μαρτυρίες που εξάρουν το ήθος και την αγωνιστικότητά του. Ήταν μια μεγάλη προσωπικότητα ο καθηγητής με το μειλίχιο ύφος, που για να έρθει πιο γρήγορα η λευτεριά θυσίασε τη ζωή του σ’ έναν αγώνα άνισο. μα … Συνέχεια

Το έργο «Η Νεράιδα και το Παλικάρι» είναι από τις ταινίες που προβάλλονται αμέτρητες φορές. Κάποιοι ξέρουν ακόμα και τις βασικές ατάκες του έργου. Πόσοι γνωρίζουν όμως τον πρωτοχορευτή που ξεχωρίζει με τη λεβεντιά του; Πόσοι θυμούνται τον Παρασκευά Μενιουδάκη; Η αναφορά μας σε έναν από τους Ρεθεμνιώτες που άφησαν βαθειά τα χνάρια τους στη μνήμη των Ρεθεμνιωτών της δεκαετίας του 50 και μετά. Ήταν πανέμορφος, αντιπροσώπευε την κρητική περηφάνια στο έπακρο. Αποδείχτηκε άξιος μαθητής του Σταμάτη Παπαδάκη που είχε … Συνέχεια

Ήταν το 1976, που επισκέφθηκε το Ρέθυμνο ο τότε πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τσάτσος. Ο τότε δήμαρχος Μανόλης Καλαϊτζάκης, είχε μεριμνήσει για ένα πρόγραμμα, που θα έδινε το στίγμα της τοπικής κουλτούρας. Και η ευθύνη του ήταν μεγάλη, όπως ο ίδιος ομολογούσε στο περιβάλλον του, γιατί δεν απευθυνόταν μόνο σε έναν κορυφαίο θεσμικό παράγοντα αλλά και σε έναν άνθρωπο, κιβωτό γνώσης και πολιτισμικής εμπειρίας. Γιατί αυτό ήταν ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, για όποιον τον ζούσε από κοντά, πέρα από όσα έγραψαν … Συνέχεια