ΜΟΡΦΕΣ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΚΟΥΛΗΚΑΣ : Αυτό ήταν και το καλύτερο μάθημα της ζωής του

Ο Μιχάλης Σκούληκας μετά τη συνταξιοδότησή του, τερματίζοντας ευδόκιμη πορεία στην εκπαίδευση, έγινε ένας από τους σημαντικότερους συνεργάτες μας, αφού είχε αναλάβει το αρχείο της εφημερίδας. Είχε το χάρισμα της αρχειοθέτησης. Κάθε μέρα τρυγούσε κυριολεκτικά την ειδησεογραφία και μετά έκοβε με προσοχή αυτό που τον ενδιέφερε. Σε μια γωνιά του χώρου που ήταν τα γραφεία μας, είχε τοποθετήσει μια κούτα, που έκρυβε θησαυρούς γνώσεων. Με νοικοκυροσύνη τοποθετημένοι ήταν αρκετοί φάκελοι που καθένας διευκόλυνε τους ερευνητές στοιχείων για το περιεχόμενό του. … Συνέχεια

ΝΙΚΟΣΤΡΑΤΟΣ ΚΑΛΟΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ

Από τους σημαντικούς στρατιωτικούς Αφιέρωσε τη ζωή του στους εθνοαπελευθερωτικούς αγώνες. Καλομενόπουλους αναζητάμε στο Αμάρι, συνήθως, αλλά με κατάπληξη ανακαλύψαμε ένα σημαντικό της πολύκλαδης όπως αποδεικνύεται οικογενείας στη Σύρο. Τον εντοπίσαμε σε μια εργασία που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΣΤΙΑ» το 1964, και υπογράφεται από τον Κ. Παπαδάκη, διευθυντή Κέντρου Κοινωνικής Προνοίας Κυκλάδων Πρόκειται για τον Νικόστρατο Καλομενόπουλο , από τους σημαντικότερους στρατιωτικούς συγγραφείς αλλά και μεγάλο αγωνιστή ,αφού αφιέρωσε τη ζωή του στους εθνοαπελευθερωτικούς αγώνες. Μια αναζήτηση του προσώπου … Συνέχεια

Λουίζα Μύλλερ: Μια πέννα ασυμβίβαστη

Όλα τα περίμεναν οι Ρεθεμνιώτες του 1914, αλλά ότι θα έρθει μια ωραία πρωία και θα αρθρογραφεί γυναίκα σε τοπική εφημερίδα, ούτε που θα μπορούσαν να το φανταστούν. «Λουίζα Μύλλερ» υπέγραφε. Και το γράψιμό της δεν ήταν κακό. Αλλά γυναίκα τώρα να γράφει στην εφημερίδα; Που ξανακούστηκε; Σε τι εποχές φθάσαμε Θεέ μου… Βρήκαν θέμα συζήτησης οι καφενόβιοι, αρχίσαμε και τα τς τς τς οι κυρίες των μεγάλων τζακιών και μόνο μια κοπέλα, από τις ομορφότερες της γενιάς της, τα … Συνέχεια

Πέτρος Σκουλούδης: Η «φωνή» που άφησε εποχή

Είναι μερικά πράγματα που ακόμα και ο χρόνος έχει σεβαστεί. Για παράδειγμα τον απόηχο της φωνής του Πέτρου Σκουλούδη, που είχε και αυτό το θείο χάρισμα να πλουτίζει την πληθωρική του προσωπικότητα. Όσοι ευτύχισαν να τον ακούσουν διατηρούν πάντα την πρώτη εκείνη συγκίνηση. Φωνή βαθιά, γεμάτη, καθάρια που πρόσταζε τον λόγο και τα σημεία στίξης κι εκείνα υπάκουαν πειθήνια. Για να συνθέτουν ένα μοναδικό αποτέλεσμα. Η πρώτη και τελευταία φορά που είχα κι εγώ το προνόμιο να τον ακούσω ήταν … Συνέχεια

Χρυσή Γ. Αθανασιάδου

Είναι πολλές οι γυναικείες μορφές του Ρεθύμνου που με έχουν εντυπωσιάσει. Μια όμως με έχει γεμίσει ποικίλα συναισθήματα. Ίσως επειδή την έχουν παρουσιάσει τόσο ξεχωριστά και εμπνευσμένα η κ. Μαρία Τσιριμονάκη και ο κ. Γιώργος Εκκεκάκης σε αντίστοιχες εργασίες για τις προσωπικότητες του τόπου. Ίσως πάλι επειδή ο Μιχαήλ Μ. Παπαδάκις ξετυλίγει και προσωπικές πτυχές που δείχνουν μια αφοσίωση της γυναίκας αυτής στις επιλογές και τις αξίες που τιμούσε μέχρι το τέλος της ζωής της Έτσι με ξεχωριστή αγάπη θα … Συνέχεια

Λευτέρης Κορωνάκης: Ο κορυφαίος της ερασιτεχνικής σκηνής

Σπάνια η φύση φάνηκε τόσο γενναιόδωρη σε ανθρώπινο πλάσμα. Στην περίπτωση του Λευτέρη Κορωνάκη, πάντως, θα πρέπει να είχε έμπνευση. Και το Ρέθυμνο ευτύχησε να έχει στο πολιτιστικό του δυναμικό, μια τόσο σημαντική μονάδα που ακόμα και μετά τόσα χρόνια από το θάνατό του, πάλι τον μνημονεύουμε και τον αναζητάμε. Αναρωτήθηκα πολλές φορές και με θεατρανθρώπους επιφανείς, αν ο Λευτέρης Κορωνάκης είχε τελειώσει δραματική σχολή, πόσο καλύτερος θα μπορούσε να είναι. Κι όλοι συμφωνήσαμε πως όταν το «μικρόβιο» της υποκριτικής … Συνέχεια

Γιάννης Σμυρνιωτάκης: «Φαινόμενο» δασκάλου, συγγραφέα και εκδότη

Ο Γιάννης Σμυρνιωτάκης μπήκε ενεργά στο πολιτιστικό μας γίγνεσθαι από το 1991. Ήταν τότε που ξεκινούσε από την Πολιτιστική Αναγέννηση το Φεστιβάλ Παιδική Άνοιξη. Ήρθε μαζί με την Αγγελική Βαρελά και τη Γαλάτεια Σουρέλη για ένα συμπόσιο γύρω από το παιδικό βιβλίο που ήταν ενταγμένο στο πρόγραμμα. Έκτοτε ο πολυγραφότατος συγγραφέας έγινε πολύτιμος αρωγός κάθε πολιτιστικής μας προσπάθειας. Είχε ηγηθεί μιας πρωτοβουλίας, πάντα στο πλαίσιο του Φεστιβάλ να δημιουργηθεί μια κινητή βιβλιοθήκη παιδικού βιβλίου. Στον τότε Δήμο Λάμπης, επί δημαρχίας … Συνέχεια

Παντελής Κοτσυφός: Η «ψυχή» του πρώτου Μουσείου

Είχα διαβάσει γι’ αυτόν στο βιβλίο «Ρέθυμνο 1900-1950» που επιμελήθηκε ο εκλεκτός μας συμπολίτης λόγιος Κωστής Ηλ. Παπαδάκης. Κι είχα συγκινηθεί με την ιστορία ενός τόσο χαρισματικού καθηγητή, που στάθηκε όμως τόσο άτυχος στη σύντομη ζωή του. Ήταν βέβαια και το ύφος του κ. Παπαδάκη, που τέρπει τον αναγνώστη, αλλά και η περίπτωση ενός νέου ανθρώπου που χάνεται στο απόγειο της μεγάλης του προσφοράς, δεν μπορεί να σε αφήσει ανεπηρέαστο. Έτσι γνώρισα τον Παντελή Κοτσυφό, που ο πρόωρος θάνατός του … Συνέχεια

Νίκος Κοκονάς

Ήταν ένα όμορφο και τρυφερό αγόρι, που καμάρωναν οι γονιοί μα και το χωριό ολόκληρο. Έπαιρνε τα γράμματα κι όλοι έβλεπαν μπροστά τους έναν μελλοντικό δάσκαλο, αν συνέχιζε την πορεία του πατέρα του ή κάτι άλλο σπουδαίο πάντως. Το Γερακάρι, σίγουρα, με τον μικρό Νίκο, θα έβγαζε έναν ακόμα επιστήμονα. Ο νιος μεγάλωνε κι έδειχνε μια αφοσίωση στα γράμματα αλλά και στις αξίες που του είχαν διδάξει. Κι έλαχε από μια συγκυρία οδυνηρή, μια περιπέτεια με μυθιστορηματική πλοκή, να εξελιχθεί … Συνέχεια

Σπύρος Λίτινας: Ο «χαλκέντερος» δημιουργός

Με δέος αναφέρομαι σήμερα σε μια κορυφή της Ρεθεμνιώτικης διανόησης, που άφησε εποχή. Χαλκέντερος συγγραφέας, πολυγραφότατος αρθρογράφος, χαρισματικός ποιητής, ακριβέστατος μεταφραστής, άριστος νομομαθής, μεθοδικός ερευνητής, αυτός ήταν ο Σπύρος Τ. Λίτινας. Άρχισα να τον τραγουδώ μέσα από τη μουσική του Μπάμπη Πραματευτάκη, ως μέλος της Μικτής Χορωδίας και πάντα οι στίχοι του για το Ρέθυμνο γεμίζουν εικόνες την σκέψη μου. «Στο Ρέθεμνος χαρά Θεού, τσι πρωινές να λάχεις να κάθεσαι κι αντικριστά τη θάλασσα ετσέ να ‘χεις…» Από ιστορική οικογένεια … Συνέχεια