ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΛΥΜΑΝΤΗΡΙΟΥ

Μία ἀπὸ τὰς σπανίας καὶ ἀξιοζηλεύτους διὰ τὴν σημασίαν των, δημοσίας τελετάς, τὰ ἐγκαίνια τοῦ ἀπολυμαντηρίου, τὰ ὁποῖα ἔγιναν τὸ τὴν παρελ. Κυριακήν, εἴς τὸν περίβολον τοῦ Καταστήματος. Μετὰ τὸν ψαλμὸν τῆς ἀκολουθίας, ὁ Θ. Επίσκοπος Ρεθύμνης κ. Τιμόθεος ἔκοψε τὴν σημαίαν τοῦ ἐγκαινιαζομένου ἔργου, συνεχάρη τὸν ἐπιμελητὴν τούτου ἐργάτην ἰατρὸν κ. Θ. Μούτσον Πρόεδρον τοῦ Τμήματος. Μετὰ ταῦτα, ὁ κ. Μούτσος ἔλαβε τὸν λόγον, πρὶν εὐθύνῃ τῆς χρησιμότητος τοῦ ἀπολυμαντηρίου, διὰ λόγου πυκνοῦ ἐπιστήμονος καὶ στρεφομένου εὐχαριστήριος διὰ τὴν παρουσίαν των.

Αἱ Κοινότητες εἰς τὰς ὁποίας θὰ διατεθῶσιν ἀγροφύλακες εἶναι 60. Πρῶται στρεμματ. φορολογίαι εἶναι οἱ Ἀδελε, Πηγαῖον, Μαρουλᾶ, Πρασιές, Χρωμοναστήρι, Ἀρχοντικὴν τῇ ἐπαρχία Ρεθύμνης. Ἀπασαὶ, Ἅγιος Ἰωάννης, Λοχριά, Καλόνυκτι Πλάτανος, ἐν τῇ ἐπαρχία Ἀμαρίου. Ἀγ. Γαλήνη, Μέλαμπες, Κρύα Βρύση, Σαχτούρια, Μουρνέ, Ροδάκινο, Ἀσώματος, Σελί, Μαριοῦ, Μύρθιος, ἐν τῇ ἐπαρχία Ἁγίου Βασιλείου. Ἀγγελιανά, Μαργαρίτες, Κάλυβος, Λιβάδια, Ἀξώνας, Καμαριώτης, Γαράζο, Κράνα, Δοξαρό…

Εἶναι φανερὰ ἡ ἐκ τῆς δημιουργουμένης καταστάσεως θλῖψις ὡς καὶ ἡ προσεγγιζομένη εἰς τοὺς γεωργοὺς ἀθλιότης. Ἀλλὰ πληροφορούμεθα ὅτι διὰ ἐκ προστίμων τὸ Ταμεῖον ἔχει ἐτήσια ἔσοδα περὶ τὰς 800,000 δρ. μὲ τὴν σημερινὴν διατίμησιν ὅτι δὲ ἡ στρεμματικὴ φορολογία θὰ ἀποφέρῃ περὶ τὰς 1,800,000. Ἀλλ’ ἔμμεσον εὑρίσκονται 80 κοινότητες ἀγροφυλακῆς διατὶ θὰ αὐξηθῇ ἡ εἴσπραξις ἐξ αὐτῶν τῶν ἄλλων πλὴν τοῦ στρεμματικοῦ φόρου – περίπου 800,000 δρ. – ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς ἤτοι πρὸς συντήρησιν ὑπηρεσίας ἀγροφυλάκων καὶ κατὰ τὸ β’ 6μ. τῆς Δεκεμβρίου. Ἂς μᾶς δώσουν μίαν ἐξήγησιν οἱ ρυθμίζοντες τὸ κράτος διὰ νὰ συζητήσωμεν.

…τὴν ὡραίαν προσπάθειαν μεταξὺ τῶν ὁποίων ἀνέφερε τὸν Δῆμον, πίστευον φρονοῦντα τὸ αἰσθητήριον, τὸν Γεν. Διοικητὴν κ. Κατεχάκην, τὸν Νομάρχην κ. Σταματίου, τὸ Ἐφεδρικὸν Ταμεῖον, τὸν ἐν Πειραιεῖ συνομήλικα κ. Γ. Φουντουλάκην ἀλλὰ ὑπὲρ πάντα τὴν Κοινωνίαν Ρεθύμνης ἥτις τῆς οἰκονομικῆς καὶ ἠθικῆς ἐνισχύσεως τῆς ὁποίας, ἡ ἰδέα τοῦ ἀπολυμαντηρίου θὰ ἔμενεν ἀκόμη ἀνεκτέλεστος. Παρακατιὼν τὸν λόγον τοῦ κ. Μούτσου ἀνέγνωσε ὁ Γραμματεὺς τοῦ Τμήματος, τὸ Ἀπολυμαντήριον, ὡς ἔχει, δωρεῖται εἰς τὸ Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον Ρεθύμνης. Ὁ κ. Μούτσος ἐκάλεσε τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἀδελφάτου τοῦ Δημοτικοῦ Νοσοκομείου καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Δήμου κ. Τιτ. Πετυχάκης ἔθεσε… Ἀνὰ καλλίστην προσφώνησιν δὲ πρὸς τὸν Νοσοκομεῖον καὶ τὸν Δῆμον τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ διὰ τὴν δωρεάν. Μὲ ταῦτα ἡ σεμνὴ τελετὴ ἔληξε. Προσελθὼν δὲ Γραμματεὺς τοῦ ἐνταῦθα Τμήματος, τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, ἀπέδωσεν δεόντως τὰ ὀφειλόμενα ἠθικὰ καὶ ὑλικὰ τροφεῖα τοῦ ἐγκαινιαζομένου ἔργου ὑπὸ τὴν ὑπ’ Πρόεδρον τοῦ Τμήματος κ. Μούτσος, καὶ χορηγηθέντα ἡ πόλις πολύτιμον ὑγειονομικὸν σταθμόν. Ἡ δαπάνη ἀνῆλθε εἰς τὸν βαθμὸν ὅτι ἡ ἐπαρχιούσα ἠθικὴ ἀμοιβὴ ἐκ μέρους τῶν συνεργατῶν τοῦ ἀλτρουϊστοῦ ἰατροῦ ἔστω εὐγνωμοσύνη καὶ δρᾶσις. Μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ἑορτῆς ἐπροσφέρθησαν εἰς τὸν Ἐθνικὸν Ὕμνον ἀπελευθερώσια ὑπὸ τὴν μουσικὴν συμφωνίαν, οἱ ἐπίσημοι, καὶ ὁ κόσμος ἐπεσκέφθησαν τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ καταστήματος βλέποντες τὰς θαυμασίας ἐγκαταστάσεις καὶ ἐκφράζοντες τοὺς ἐπαίνους τοῦ πολιτίμου αὐτοῦ ἔργου. Τὰ μηχανήματα, ἡ τελευταία λέξις τῆς ἐπιστήμης, εἶναι ἀξίας 80,000 δ. Ταῦτα δὲ μετὰ τοῦ κτιρίου περίπου 400,000.

Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ κ. ΜΟΑΤΣΟΥ

Δὲν θὰ εἶναι βεβαίως ἄγνωστος ἡ πολυσχιδὴς δρᾶσις τοῦ ῾Ελλ. ᾿Ερυθροῦ Σταυροῦ τῆς διαιωνίας ἕνεκα ταύτης ὀργανώσεως ἥτις πολλάκις προέτρεχε εἰς τοὺς ὑπηρεσίας, τόσον ἐν πολέμῳ ὅσον καὶ ἐν εἰρήνῃ.

Ὁ κατὰ καιροὺς προστάται μας θὰ ἐνθυμοῦνται ἀναμφιβόλως τὸν ᾿Ερυθρὸν Σταυρὸν κατὰ τὰ ἔτη τῆς στυγνῆς περιπλοκῆς πῶς ὑπὸ τὰς πέτρας μὲ τὰ ἄσπρα καταματωμένα χειρουργικὰ τουρμπάνια, μὲ τοὺς ἰατρούς του καὶ τὰς ἀδελφὰς νοσοκόμους διεσκέδαζε τὸ βρόντημα τῶν κανονιῶν, πῶς διὰ νὰ περισυλλέγουν τοὺς τραυματίας, νὰ ἐπιδέσουν τὰ τραύματά των καὶ νὰ τοὺς μεταφέρουν εἰς τὰ χειρουργεῖα καὶ νοσοκομεῖα. ᾿Επίσης πόσο χρήσιμος ὑπῆρξεν ἡ δρᾶσις του κατὰ τὰς ἐθνικὰς περιπετείας μας καὶ πόσον μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς τῆς πολεμικῆς περιόδου συνέχισεν ἀδιαλείπτως τὸ σωτήριον ἔργον του, διὰ τῆς περισυλλογῆς πλείστων προσφύγων ἐκ τῶν ἀκτῶν τῆς Μικρᾶς ᾿Ασίας καὶ ρουχισμοῦ, παρέχων ἰατρικὴν περίθαλψιν καὶ φάρμακα καὶ πτωχοὺς ἐν εἰρήνῃ ὡς αὔξων χρήσιμος.

᾿Αλλὰ ἐπὶ τοῦ πολέμου δρᾶσις τοῦ ᾿Ερυθροῦ Σταυροῦ εἶναι τόσον ἐνθυμητή, ἡ ἐν εἰρήνῃ δὲν εἶναι ὀλιγώτερον κοινωφελὴς καὶ χρήσιμος, διὰ τοῦτο εἰς κάθε ἐποχὴ βουλῆς καὶ ἀντιλήψεως, ὅπου κοσμικὴ δυστυχία καὶ συμφορὰ ἐνσκήψῃ, ὅπου κίνδυνος ἀπειλήσῃ τὴν δημοσίαν ὑγείαν, νὰ ἱδρύῃ Σχολὰς Νοσοκόμων καὶ Νοσοκομεῖα, νὰ καταπολεμῇ ἐπιδημίας, ὅτι εἶναι ἡ τελευταία λέξις τῆς ὑγιεινῆς καὶ τῆς ἐπιστήμης τὰ μέσα, ἅτινα τὰ διδάγματα τῆς ἰδίᾳ τῆς μεγάλης μητέρας τῆς ἐπιστήμης, νὰ διαδίδῃ διὰ διαλέξεων φυλλάδια πρακτικῆς ὑγιεινῆς, νὰ φροντίζῃ διὰ τὴν ὑγιεινὴν διαπαιδαγώγησιν τῆς νεολαίας, ἐν ἑνὶ λόγῳ, νὰ ἀποβαίνῃ τόσον χρήσιμος καὶ εὐεργετικὸς εἰς τὸν λαόν.

᾿Ιδρύεται λοιπὸν πρὸς τὰς ἀρχὰς τῆς ἐν εἰρήνῃ δράσεως τοῦ ᾿Ερυθροῦ Σταυροῦ αἱ ὁποῖαι πολλαχῶς ἀφοροῦν τὴν προστασίαν τῆς δημοσίας ὑγείας, τὸ ἐν τῇ Πόλει Τμῆμα τούτου ἀπεφάσισεν τὴν ἵδρυσιν ἐνταῦθα πρὸς ὄφελος τοῦ κοινωνικοῦ τούτου ἱδρύματος τοῦ ὁποίου τὰ ἐγκαίνια τελοῦμεν σήμερον. ᾿Απὸ τῆς ᾿Εκκλησίας Παρηγορητικῆς ἀλλὰ διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν διέθεσε καὶ διέθετε οἰκονομικὰς καὶ δυσκολίας πρὸς ἐξεύρεσιν τοῦ ἀπαιτουμένου χρήματος, ἐπαρουσιάσθησαν πολλαὶ δυσκολίαι, αἱ δυσκολίαι τῶν δαπανῶν του ὁ καλλίτερος ἔργου πρὸς τὴν ὑγιεινὴν ἀντίληψιν τοῦ Τμήματος.

᾿Αλλὰ τὰς δυσχερείας ταύτας ὑπερεπήδησεν τὸ Τμῆμα. Δὲν ἠναγκάσθημεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν καὶ νὰ ἀποκρούσωμεν διὰ παντὸς τρόπου. ᾿Επὶ τέλους διὰ πολλῶν τὸ ὅπλον νὰ εἰσακουσθῶμεν πρὸς τὰς ἀρχὰς τοῦ ῾Ελλ. ᾿Ερυθροῦ Σταυροῦ καὶ ἄνευ τοῦ πλαισίου τῆς ὑψηλῆς βράβευσις [;] Καὶ ἐξῆλθε ὁ λόγος διὰ τῶν ὁποίων γινώσκει νὰ ἐκδηλωθῇ ὡς ὅλον αἱ ἀπασχοληθήσασαι δίκαιαι αἱ ὁποῖαι ἀρχικῶς ἥκιστα γίνονται ἀπαραίτητοι· ἡ θέσις τοῦ κοινωφελοῦς

τούτου ἱδρύματος τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν κρίσιν ἡμῶν ἐπλήρωσε μέγα κενὸν καὶ τὸ ὁποῖον ἐκτὸς τῆς ἰδιότητος τῆς δράσεώς της πολλὰς ἔχει νὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίας εἰς τὴν περιφρούρησιν τῆς δημοσίας ὑγείας. Διότι τὸ ἀπολυμαντήριον θὰ ἐκτελῇ πάντοτε τὰ πρῶτα ἔργα διὰ τὴν καταπολέμησιν τῶν λοιμωδῶν νόσων καὶ ἰδίᾳ τῆς ἐξ ἀνθηματικοῦ τύφου. ῾Ως ἴσως ὅμως μεγάλης λοιμώδους τὴν ἡμετέραν πόλιν καὶ τὸν Νομὸν ἐπεσκέφθη κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὰ τελευταῖα μεταπολεμικὰ ἔτη.

Αἱ ἀπολυμάνσεις καὶ πλεῖστα ὅσα μέτρα ἐπὶ τῶν λοιμωδῶν νοσημάτων ἦτο ἐν χρήσει ἀπὸ τῶν ἀρχαιοτάτων χρόνων, διότι τὸ ὕδωρ καὶ τὸ πῦρ ὅπου ἀνεφύλλισεν εἶναι βεβαιότατον καὶ ὀλίγης φυτικὴν ἀπόκαυμα τῆς μεγάλης ἀπολυμαντικῆς καὶ μικροβιοκτόνου ἀξίας. ᾿Επιβολῆς τῆς ὁποίας κέκτηται πᾶσα ἡ ζωϊκὴ κτίσις εἰς τὴν φύσιν, ἔπειτα ὁ ἄνθρωπος ἕνεκα ἀπὸ τοῦ συγχρωτισμοῦ τῶν πρώτων κοινωνιῶν οἱ ἄνθρωποι εἶχον πρὸς ἀλλήλους καιρὸν τοῦ ἐπιστήτου τῆς πλουτοπαραγωγικῆς προσπάθειας παντὶ τρόπῳ ἀναγκάζεται διὰ τοῦ ὕδατος καὶ τοῦ πυρὸς νὰ ἐξαλείψουν ἢ μᾶλλον νὰ περιορίσουν τὰς νοσηρὰς καὶ ἐπιδημικὰς νόσους αἵτινες ἐπ’ αὐτῶν ἀπεδείχθησαν κατὰ καιρούς. ῾Η ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων λοιπὸν καταστροφὴ τῆς εὐλογίας, τῆς πανώλους, τῆς χολέρας καὶ ἄλλων ἐπιδημικῶν νόσων χρονολογεῖται ἀπὸ πολλοὺς αἰῶνας, ἐκφράζεται ὀλίγος διὰ τῶν ἀσπίδων τὴν προστασίαν πολιτισμὸν πολλῶν λαῶν, οἵτινες κατέστησαν πρὸς προφύλαξιν καὶ ἀντισηπτικῶν μέτρων ὑπὸ τῶν ὑγειονομικῶν διατάξεων.

Δὲν πρέπει νὰ ἀγνοῶμεν καὶ μάλιστα μεγάλης ἠσχολοῦντο περὶ τῆς ὑγιεινῆς τὴν ὁποίαν εἶχε θεσπίσει διὰ νόμων ὁ Μωϋσῆς. Εὑρίσκεται αὐτὰν δὲ καὶ εἰς ᾿Ιερεῖς ἐπέβαλλον τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῶν, π.χ. ᾿Εκ τοῦ Νόμου Λευιτικὸν. Μεγάλη ἐδίδετο προσοχὴ εἰς τὴν αἰτίαν τῶν διὰ τὴν ἀπολύμανσιν τῶν οἰκιῶν καὶ ἱματίων, τὸν καθαρισμὸν τοῦ σώματος διὰ συχνῶν λουτρῶν τὴν περισυλλογὴν τῶν λυμάτων τῶν οἰκιῶν, ὅσον καὶ διὰ τὴν δημοσίαν, διὰ τῆς ἀπομονώσεως τῶν πασχόντων ἐκ μολυσματικῶν νόσων καὶ τὸν τρόπον τοῦ ἐνταφιασμοῦ τῶν νεκρῶν τούς, ὁποίους ἐταρίχευον διὰ πλείστων μυρωδικῶν, καὶ ἀκόμη ἐν τῷ ἀνακεκαλυμμένῳ νὰ φέρῃ εἰς Αἴγυπτον, ἰσχυροὶ ζῶα. ᾿Επὶ πλέον εἰς ὅλας τὰς ἐποχὰς ἀκόμη οὐδὲν ἴχνος ἀπεσύρετο ἢ μολύνετο, οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ ὅτι τοῦτο ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα βιαίων διατάξεων κατόπιν ἐπιδημιῶν ἀποτελεσμάτων τὰς ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου μέχρι τῆς γῆς τῶν νεκρῶν ἐξεφάλαια πράγματα εἰς τὴν χώραν τῆς κατοικίας εἶναι τοιαύτη τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐπιδεικνυομένης νοσηρᾶς ἀναθυμιάσεως καὶ ἐπιγενομένης ἐκ τῆς ἀποσυνθέσεως τῶν πτωμάτων, τὰ ὁποῖα τὰ οἶδε θαπτόμενα καὶ εἰς ὀλίγους ἀμμώδεις καὶ ὑποταῖς ἀκταῖς τῆς χώρας, κατόπιν δ’ ἐκσκαπτόμενα ἀνεφαίνοντο ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας.

῾Η μετὰ τὴν μομιοποίησιν ἢ ταρίχευσιν κηδεία καθὼς τῶν μούμιων ἢ ἐκ τῆς ἀρχαίας ῾Ελλάδος. Εἰς τὴν ὁποίαν ἐπίσης συνεκαλέσθη ἐπίσης μεταξὺ τῶν ἀστυνομικῶν μέτρων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἡ ἀπολύμανσις εἶχε καταστήσει σεβαστὴ καὶ ἐπιβλητικὴ ἀκριβῶς αὐτὴν ἐφαρμογὴ παρὰ τῶν ἀρχαίων οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ πατέρες τῆς ὑγιεινῆς.

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1930

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *