Από τα πιο σημαντικά μέλη της αντίστασης
Ήταν το δεύτερο από τα πέντε παιδιά του Ιωάννη Κανακάκη και της Καλλιόπης Πετράκη που επίσης έχει αναγνωριστεί από την Εθνική Αντίσταση αλλά δεν αναφέρεται πουθενά.
Για την ηρωίδα αυτή που αδιαφορώντας για τους κινδύνους έκρυβε συμμάχους, διαβάζουμε σε πιστοποιητικό Εθνικής Αντίστασης ότι «Η Κανακάκη Καλλιόπη του Πέτρου, γεννηθείσα το 1895, στο χωριό Επισκοπή, κατά το διάστημα της Κατοχής, εξετέλεσε διαφόρους επικίνδυνες αποστολές που της είχαν ανατεθεί από την ηγεσία της οργάνωσης που ανήκε εναντίον των στρατευμάτων Κατοχής».
Μικρό παιδί ήταν ο Κανακάκης, όταν αναζήτησε καλύτερη τύχη στην πόλη και είχε την τύχη να τον προσλάβει ο αείμνηστος Γεώργιος Μαμαλάκης από τους άρχοντες της Ρεθεμνιώτικης Αγοράς και σε ήθος και σε συνέπεια.
Ένας φιλότιμος υπάλληλος
Ο Μανόλης έγινε σύντομα το δεξί του χέρι και όταν, έφηβος ακόμα, ζήτησε να παραιτηθεί από νοσταλγία στο χωριό του, ο Μαμαλάκης ζήτησε λεπτομέρειες για τα μελλοντικά σχέδια του νεαρού συνεργάτη του.
Εκείνος με την ωριμότητα μεγάλου ανδρός του είπε ότι θα λειτουργούσε ένα κατάστημα, που θα κάλυπτε τις περισσότερες ανάγκες των κατοίκων του χωριού Κάτι μεταξύ καφενείου και μίνι μάρκετ σημερινού.
Ο εργοδότης του ενθουσιάστηκε με τον επιχειρηματικό νου του Μανόλη και προσφέρθηκε να του δώσει σαν «μαγιά» μερικά τόπια από ύφασμα που χρησιμοποιούσαν πολύ οι κάτοικοι της υπαίθρου μας.
Έτσι ο Κανακάκης επέστρεψε στο χωριό, άνοιξε το μαγαζί του, όπως το είχε σχεδιάσει και πήγαινε καλά.
Μια συνάντηση σταθμός
Απρίλιο του 1941, έφθασε στην Κούφη, ένα συνεργείο με 12 Άγγλους στρατιώτες και κατασκήνωσαν στο χωριό προκειμένου να φτιάξουν μια τηλεφωνική γραμμή.
Ο Μανόλης, φιλόξενος, όπως ήταν, δεν άργησε να κερδίσει τη φιλία τους. Εδώ του φάνηκαν χρήσιμα τα Αγγλικά που είχε διδαχθεί από τον πατέρα του, ο οποίος είχε ζήσει κάποιο διάστημα στη Αμερική, όταν καθένας αναζητούσε μια καλύτερη τύχη έστω και στην ξενιτιά.
Στο σύντομο διάστημα που έμειναν οι ξένοι στο καφενείο του Μανόλη, περνούσαν όμορφα βράδια με καλή παρέα και ό,τι φέρνει καλή διάθεση και κέφι στους συνδαιτυμόνες.
Αυτή η καλή σχέση που είχε αναπτυχθεί μεταξύ τους, ώθησε έναν 18χρονο από την ομάδα να προτείνει στους άλλους να αξιοποιήσουν τον Μανόλη. Εκείνος δεν είχε αντίρρηση και σε λίγο τους ακολούθησε στο έργο που θα συνέχιζαν προχωρώντας την τηλεφωνική γραμμή προς Ηράκλειο. Είχε αναλάβει καθήκοντα διερμηνέα.
Επικίνδυνες αποστολές
Ο Μανόλης συνέχισε την αντιστασιακή του δράση παίρνοντας μέρος στις πιο επικίνδυνες αποστολές σε όλη την Ελλάδα. Σαν σύνδεσμος επίσης υπήρξε πολύτιμος θέτοντας διαρκώς τη ζωή του σε κίνδυνο.
Kαι ήρθε η ευλογημένη στιγμή να κυματίσει πάλι στην Ακρόπολη η γαλανόλευκη.
Ο Μανόλης ένοιωθε περήφανος που ήταν ανάμεσα στους ελευθερωτές που αποθέωνε ο λαός καθώς έμπαιναν στην Αθήνα. Και τότε συνέβη αυτό που κανένας δεν περίμενε. Μια σφαίρα από τις τόσες που έπεφταν από τους ενθουσιασμένους Άγγλους, εξοστρακίσθηκε και τραυμάτισε τον νεαρό Ρεθεμνιώτη.
Μεταφέρθηκε αμέσως στο νοσοκομείο αλλά οι γιατροί έδειξαν την ανησυχία τους. Η σπονδυλική στήλη είχε τραυματιστεί πολύ σοβαρά. Το μέλλον του Μανόλη Κανακάκη είχε σκοτεινιάσει ξαφνικά.
Ποιος το περίμενε να σωθεί από τόσες πτώσεις με αλεξίπτωτο, να γλιτώσει από αναρίθμητα σαμποτάζ και να κινδυνεύσει εκεί που πανηγύριζε για την ελευθερία της πατρίδας του.
Οι Άγγλοι φίλοι του δεν ήξεραν πώς να τον βοηθήσουν. Μερίμνησαν για την άμεση μεταφορά του στο Λονδίνο. Οι καλύτεροι γιατροί ασχολήθηκαν με την περίπτωσή του. Δυστυχώς όμως παρά τις προσπάθειές τους ο Μανόλης Κανακάκης έμεινε ανάπηρος.
Αμέτρητες διακρίσεις
Αμέτρητες είναι οι διακρίσεις που έλαβε από δήμους, όπως των Αθηναίων, του Ηρακλείου και της Σύμης, από την Εθνική Αντίσταση, από τα ΛΟΚ. Ιδιαίτερα τον συγκινούσε η σειρά των εκδηλώσεων για την επέτειο της Μάχης της Κρήτης. Σε διάφορες φωτογραφίες ξεχωρίζει στη θέση των βετεράνων καρφωμένος πάντα στο αναπηρικό καρότσι αλλά με περηφάνια που ποτέ δεν τον λύγισε και με χαμόγελο που δεν έσβηνε ποτέ.
Οι μόνες αναφορές
Για τον Μανόλη Κανακάκη, αναφέρει στο βιβλίο του «Η ιστορία μιας ειδικής υπηρεσίας με πλοίο» ο Άγγλος John Lodwick.
«Με άσκημο καιρό η ομάδα του Άντερσον αποβιβάστηκε σε έναν αμμώδη κολπίσκο της Αστυπάλαιας και στρατοπέδευσε τη νύκτα σε ένα στενό αλλά άνετο σπήλαιο. Μαζί τους είχαν σαν διερμηνείς τον Stgnaller Stephenson και τον ιδιώτη Μανόλη Κανακάκη, δυο αχώριστους φίλους που πρωτοσυναντήθηκαν στην Κρήτη …».
Χριστιανά τα τέλη….
Παραμονές των εκδηλώσεων για την επέτειο της Μάχης της Κρήτης, το 2005, ήταν έτοιμος να ταξιδέψει. Σε τηλεφώνημα που είχε με τον γαμπρό του κ. Νίκο Τριπολιτάκη, αρνήθηκε την πρότασή του να πάει ο ίδιος στο Λονδίνο για να τον φέρει στην Αθήνα.
Δεν ήθελε να επιβάλει την παρουσία του και πόσο μάλλον να υποβάλει σε κόπο τους αγαπημένους του. Δήλωσε έτοιμος και ότι είχε τα εισιτήρια στην τσέπη. Δεν πρόλαβε Ο ηρωικός κομάντο έφυγε ειρηνικά λίγες μέρες πριν κάνει το πολυπόθητο ταξίδι.
Ο θάνατος άλλαξε την πορεία του. Για να μένει η μνήμη του αθάνατη στη χορεία των ηρώων, όπου και τον κατέταξαν οι πράξεις και η απαράμιλλη γενναιότητά του.
ΕΥΑ ΛΑΔΙΑ