Η ΣΤΑΥΡΟΠΗΓΙΑΚΗ ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΒΩΣΑΚΟΥ

ΜΙΧΑΗΛ Μ

Τοῦ Δικηγόρου κ. Μιχ. ΠΑΠΑΔΑΚΗ

Α΄ ΓΕΝΙΚΑ

Ἀνάμεσα στὰ βουνὰ τοῦ Βορεινοῦ Μυλοποτάμου, Κουτσοτρούλης, Σοφιανὲς Κορφές, Κουφωτὸς καὶ Μεσοκέφαλος, σχηματίζεται ἕνα λεκανοπέδιο, εὔφορο καὶ καλλιεργήσιμο. Θὰ ἔχῃ ἔκτασι ἕως 25 στρέμματα καὶ δένδρα, ἐλιές, χαρουπιές, ἀχλαδιὲς καὶ πρίνους γύρω στὰ 500. Σὲ τοῦτο τὸ χῶρο εἶναι χτισμένο τὸ Σταυροπήγιο Μοναστῆρι τοῦ Βωσάκου.

Δὲν φαίνεται ἀπὸ πουθενά. Πρέπει νὰ πλησιάσῃς πολὺ κοντά του γιὰ νὰ τὸ ἰδῇς, γιατὶ τὸ κρύβουν τὰ γύρω βουνά. Τὰ πλησιέστερα χωριὰ εἶναι, νοτικὰ τῆς Μονῆς τὸ Δοξαρό, πρώην Κλεψίμια ποὺ ἀπέχει ὁδικὰ ἀπ’ αὐτὴν μιάμισυ ὥρα καὶ Βορειανατολικά της οἱ Σεῖσες, σὲ ἴση μὲ τὸ πρῶτο ἀπόστασι. Οἱ δρόμοι ποὺ ὁδηγοῦν στὸ Μοναστῆρι εἶναι δύσβατοι καὶ ἀνώμαλοι, ὥστε νὰ καθιστοῦν δύσκολη τὴ μετάβασι καὶ τὴν ἐπιστροφή.

Πάντως, ὁ πιὸ καλὸς δρόμος ποὺ μπορεῖ ὁ ἐπισκέπτης νὰ ἀκολουθήσῃ, εἶναι ἀπὸ τὸ Δοξαρό.

Χρειάζεται πολλὴ πίστις καὶ αὐταπάρνησις γιὰ νὰ μείνῃ κανεὶς σὲ τοῦτο τὸ ἄξενο καὶ ἄνυδρο μέρος. Καὶ τὶς δυό, εἶχαν οἱ καλόγηροι ποὺ μόναζαν σ’ αὐτό.

Διατηρεῖται ἐπιτόπια παράδοσις ποὺ λέει πὼς τὸ Μοναστῆρι δὲν ἦταν πάντα ἐδῶ, ἀλλὰ πρωτοχτίστηκε στὸ παράλιο χωριὸ Σεῖσες, ὅπου ἡ θέσις «Καλὸ Χωράφι», περιουσία Μοναστηρική, καὶ ἐρείπια, σήμερα, τῆς Ἐκκλησίας τῆς Μεταμορφώσεως. Καὶ δὲν λεγότανε Βώσακος ἀλλὰ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ.

Ἀναγκάστηκαν ὅμως οἱ Μοναχοὶ νὰ φύγουν ἀπὸ τοῦτο τὸ μέρος γιατὶ ὑπόφεραν ἀπὸ συνεχεῖς ἐπιδρομὲς πειρατῶν, οἱ ὁποῖοι ἔβγαιναν ἀπὸ τὴ θάλασσα καὶ τὸ λεηλατοῦσαν.

Ἡ παράδοσις συνεχίζει πὼς καὶ ἡ ἀπόκρυφη ἔκτασις ποὺ εἶναι τώρα τὸ Μοναστῆρι, ἀνῆκε στὴ Μονὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων. Ἐδῶ ἕνας βοσκὸς φύλαγε τὰ ποίμνιά της, κατοικοῦσε μόνιμα καί, αὐτὸς συμβούλεψε νὰ μεταφερθοῦν ὅλοι ἐδῶ, γιὰ νὰ γλυτώσουν ἀπὸ τοὺς πειρατές, ὅπως καὶ ἔγινε.

Γιὰ τὸ ὄνομα Βώσακος λένε πολλὰ (Κρ. Ἑστία Τ. 160 σ. 290, 231). Σωστότερη μοῦ φαίνεται ἡ γνώμη τοῦ κ. Παρλαμᾶ (Κρ. Χρ. 1948 σ. 367 σ. 7) πὼς εἶναι σύνθετη λέξις ἀπὸ τὴ λέξι «βοῦς» καὶ «σακὸς» = μάντρα, (γι’ αὐτὸ γράφω Βώσακος). Ἀλλὰ καὶ ὁ μακαρίτης ἡγούμενος τῆς Μονῆς, Γαβριὴλ Νύκταρης εἶχε δική του γνώμη, στηριζόμενη στὴ Μοναστηριακὴ παράδοσι ὅτι Βώσακος ἔγινε τὸ Βόσακος (μεγάλος, σωματώδης βοσκός), ποὺ ἦταν ἐκεῖνος ποὺ συμβούλεψε νὰ πάῃ τὸ Μοναστῆρι στὴ σημερινή του θέσι.


Β΄ ΤΟ ΚΥΡΙΩΣ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ

Μιὰ μόνο εἴσοδο διαθέτει τὸ Μοναστῆρι τοῦ Βωσάκου. Θολωτὸ ὑπόστεγο εἶναι μπρὸς στὴν αὐλόπορτά του. Πάνω ἀπὸ αὐτὴν ὑπάρχει πλάκα μὲ Σταυρὸ καὶ χρονολογία στὶς γωνίες του, ΑΧΞΘ΄ = 1669. Λίγο ψηλότερα ἀπὸ τὸν ἀριστερὸ παραστάτη τῆς πύλης ὑπάρχει ἄλλη πλάκα ποὺ γράφει: ΑΝΕΚΑΙΝΙΣΘΗ ΤΗ ΕΠΙΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΧΑΤΖΗ ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ ΧΕΙΡ Ι.Κ. ΤΗ 17 ΙΟΥΝΙΟΥ 1880.

Περνώντας τὴν εἴσοδο, βρίσκεται ὁ ἐπισκέπτης σὲ αὐλὴ τετράγωνη, λιθόστρωτη. Στὴ μέση της εἶναι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Γύρω ἀπὸ αὐτὴν εἶναι τὰ κελλιά, διάφορες ἀποθῆκες, κελλαρικά, ὁ ξενῶνας, τὸ Ἡγουμενεῖο.

Δίπλα στὴν Ἐκκλησία τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, εἶναι ἡ βρύσις. Τὸ νερό της ἔρχεται μὲ σωλῆνες, ἐλάχιστο. Ἡ πηγὴ εἶναι σὲ ἀπόστασι 600 μ. περίπου.

Ἡ πρόσοψις τῆς βρύσις εἶναι στολισμένη μὲ γλυπτὰ ἄνθη. Στὸ ἐπάνω μέρος αὐτῆς τῆς προσόψεως ὑπάρχει πλάκα μὲ γράμματα ποὺ ἀναφέρει χρονολογία ΑΧΟΓ΄ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ Ε΄ = 1673 Αὐγούστου 5 καὶ τὸ ὄνομα τοῦ Ἡγουμένου ΑΠΛΑΔΑ.

,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *