Στυλιανός Εμμ. Καλαϊτζάκης

Αν μου ζητούσε κάποιος να του υποδείξω τους πέντε σημαντικότερους Ρεθεμνιώτες, είναι σίγουρο ότι θα συμπεριελάμβανα σ’ αυτούς τον Στυλιανό Εμμ. Καλαϊτζάκη, για τους λόγους που αναφέρονται παρακάτω. Πρόσφατα διαπίστωσα με οδυνηρή έκπληξη ότι αυτός ο μεγάλος Ρεθεμνιώτης, ο πατριάρχης της Ρεθεμνιώτικης τυπογραφίας και εφημεριδογραφίας, 182 χρόνια από τη γέννησή του και 95 από τον θάνατό του, δεν κρίθηκε άξιος ώστε να δοθεί το όνομά του σ’ έναν δρόμο του Ρεθύμνου, τη στιγμή που έχει γίνει αυτή η τιμή σε … Συνέχεια

Γιάννης Χαλκιαδάκης

Μια ζωή αφιερωμένη στο Ρέθυμνο και τη Δημοκρατία  της Εύας Λαδιά Μου έλεγε κάποτε ο Πάρης Κελαϊδής πόσο βασανίστηκε για να ολοκληρώσει την βιογραφία του Γιώργη Βογιατζάκη. Κι επειδή βιάστηκα να τον διακόψω και να διαμαρτυρηθώ για την υπερβολή του ξέροντας πόσο ικανός ήταν μου είπε με χαμόγελο: «Δεν είναι θέμα ικανότητας Έφη μου (ποτέ δεν είπε σωστά το όνομά μου). Όταν ένας άνθρωπος έχει τόσες πτυχές δράσεις στη ζωή του αναρωτιέσαι από πού να βάλεις αρχή». Αυτό το κατάλαβα … Συνέχεια

ΣΠΟΝΔΗ ΣΤΑ «ΣΑΡΑΝΤΑ» του ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΑΛΑΪΤΖΑΚΗ

Ο ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ, Ο «ΟΦΘΑΛΜΟΣ» ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ, Ο ΑΝΘΡΩΠΟ (Ενοικήσω εν εαυτοίς και εμπεριπατήσω και έσομαι αυτων Θεός) (Α΄Κορινθ. Στ’ 16) Προ ημερών, το Ρέθυμνο εκήδεψε πάνδημα το «ήθος!» Γιατι το ήθος ήταν ο «ειδικό βάρος» του αξέχαστου Βασίλη Καλαϊτζάκη, που ο ύπνος δικαίου του εσφάλισε για πάντα τα βλέφαρα, πριν σαράντα ημέρες. Πράος και καθαρός στην καρδιά, επίστευε με όλην την δύναμη της ψυχής του, στο πνεύμα της Θρησκείας επίστευε στον άνθρωπο. Και ήταν γιαυτόν ο Θεϊκός Νόμος «Λύχνος τοις … Συνέχεια

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΤΥΛ.ΚΑΛΑΙΤΖΑΚΗΣ

    ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ                                                                                                 Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 1965   ΠΑΝΔΗΜΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΛΗΤΙΚΗ ΕΓΕΝΕΤΟ ΠΡΟΧΘΕΣ Η ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΙΔΡΥΤΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ ΜΑΣ  ΙΩΑΝ. ΚΑΛΑΪΤΖΑΚΗ Η Ρεθυμνιακή Κοινωνία εν καταφανή συγκινήσει και με ειλικρινείς εκδηλώσεις θλίψεως, συνόδευσε την παρ. Κυριακήν εις την τελευταίαν κατοικίαν του, τον αξέχαστον Ιδρυτή και Ιδιοκτήτην της Εφημερίδος μας, Ιωαννην Στυλ. Καλαϊτζάκιν. Η κηδεία του πάνδημος και επιβλητική εγένετο την 3μ.μ. με συμμετοχήν ολόκληρου του Ιερού Κλήρου της πόλεως με επι κεφαλής τον Πρωτοσύγγελον της Ιεράς Μητροπόλεως … Συνέχεια

ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΦΦΑΤΟΣ

της ΕΥΑΣ ΛΑΔΙΑ -Είχε μεταβάλει το ΒΗΜΑ σε προπύργιο της Δημοκρατίας Λέγεται πως τρεις πένες δυναμικές σημάδεψαν τη δημοσιογραφία του Ρεθύμνου. Ο Λυκούργος Καφφάτος, ο Μανόλης Καλαϊτζάκης και ο Γιάννης Χαλκιαδάκης. Για το Λυκούργο Καφφάτο θα γράψουμε σήμερα για να γνωρίσουν οι νεότεροι έναν δημοσιογράφο με αμείλικτη και ασυμβίβαστη πένα, που με την εφημερίδα του το «Βήμα» υπερασπιζόταν με σθένος τα συμφέροντα του Ρεθύμνου. Είχε άποψη και την υποστήριζε με πάθος αδιαφορώντας για τις συνέπειες, αυτές που σημάδεψαν τη δύση της … Συνέχεια

«Ανέγνως, ἀλλ’ οὐκ ἔγνως· εἰ γὰρ ἔγνως, οὐκ ἂν κατέγνως»

του ΚΩΣΤΗ ΗΛ. ΠΑΠΑΔΑΚΗwww.ret-anadromes.blogspot.com Η εορτή των Τριών Ιεραρχών δεν αφορά μόνο στην παιδεία, αλλά και στηδύναμη του λόγου απέναντι στην εξουσία. Ένα επεισόδιο της βυζαντινήςπαράδοσης, που φέρνει αντιμέτωπους τον αυτοκράτορα Ιουλιανό και τον ΜέγαΒασίλειο, αποτυπώνει με μοναδική πυκνότητα το πώς ο λόγος μπορεί να γίνει όπλοπνευματικό — χωρίς βία και χωρίς κραυγές.Ο Ιουλιανός ο Παραβάτης («Αποστάτης») (331–363 μ.Χ.) ήτανΡωμαίος αυτοκράτορας, ανιψιός του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Αν καιβαπτίστηκε και ανατράφηκε ως χριστιανός, ως ενήλικας στράφηκε στοννεοπλατωνισμό και στον παραδοσιακό ελληνορωμαϊκό πολυθεϊσμό. … Συνέχεια

Το νόημα της ζωής

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου  (Να έχετε πίστη στο Θεό, όλα όσα ζητάτε ότανπροσεύχεσθε, να πιστεύετε ότι θα τα λάβετε και θα σαςδοθούν.(…) Η αγάπη του Θεού επεκτείνεται σε όλουςεκείνους που μετανοούν και ζητούν τη θεία βοήθεια) Ζωή που δεν αναζητείς και δεν ξέρεις το νόημα πουζεις, δεν αξίζει, έλεγε ο Σωκράτης. Θυμάμαι τοφιλόλογο της τάξης μας τον μακαρίτη τον Κρανιά, ότανμας μιλούσε για το Σωκράτη αναφερόταν σταπερισταστικά της ζωής του. Ήθελε να γνωρίζουμε, πώς ζούσε ο Σωκράτης. Όχι μόνοότι  ήταν σοφός. Αλλά και πως ζούσε … Συνέχεια

Αναφορά στο ήθος του ριζίτικου τραγουδιού

Ο άνθρωπος, το «αναθρών ά όπωπε», στέκει στο μεταίχμιο γης και ουρανού, κλήρος σώματος, ψυχής και πνεύματος. Στην προαιώνια του δίψα για το Απόλυτο, για τον «Μέγα Συγγενή», ριζώνει το μυστήριο της ύπαρξης και της κοινωνίας. Εκεί γεννάται η ανάγκη του να εκφράσει, με λόγο ή μελωδία, τον άρρητο παλμό της ψυχής. Η μουσική, και δη το ριζίτικο τραγούδι, δεν είναι απλώς ήχος· είναι φως που καθιστά ορατή την αλληλοπεριχώρηση προσώπων, εμπειριών και μνήμης, ψηφίδα στο μωσαϊκό της πνευματικής ζωής. … Συνέχεια

Το νανούρισμα – η πρώτη φωνή της παράδοσης, το πρώτο σχολείο της ψυχής

Του Σωτήρη Δογάνη * «Πάρε το ύπνε το παιδί κι άμε το στα περβόλια, γέμισε τα στηθάκια του γαρύφαλλα και ρόδα. Κοιμήσου εσύ μωράκι μου σε κούνια καρυδένια, σε ρουχαλάκια κεντητά και μαργαριταρένια. Κοιμήσου με τη ζάχαρη κοιμήσου με το μέλι και νίψου με το ανθόνερο που νίβονται οι αγγέλοι», (από την Κρητική λαϊκή Μούσα) Μια ψαλμωδία που ξεκινάει από την καρδιά της μάνας και διαχέεται πάνω στο βρέφος σαν μυστήριο ανείπωτο. Δεν είναι τραγούδι μοναχά. Είναι πνοή που υφαίνει … Συνέχεια

Η ψαλμωδία – Όταν ο άνθρωπος θυμάται τον ουρανό

του Σωτήρη Δογάνη* Κάποτε η σιωπή αποκτά φωνή. Κι αυτή η φωνή δεν ανήκει σε κανέναν, γιατί δεν ξεκινά από τα χείλη, αλλά από την καρδιά του κόσμου. Γίνεται συλλογική αναπνοή, ανασηκώνεται από το «εγώ» και διαχέεται στο «εμείς». Είναι η ψαλμωδία. Είναι εκείνη η στιγμή όπου ο άνθρωπος δεν απευθύνεται στον Θεό, αλλά Του επιστρέφει ό,τι είναι δικό Του: Τον ήχο της ύπαρξης. Ένα άχραντο άθλημα ψυχής, ένας δρόμος όπου η κοινότητα θυμάται τον ουρανό. Η ψαλμωδία δεν είναι … Συνέχεια