ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΖΩΗ

Στην ίδια γειτονιά ανατραφήκαμε. Του Ποθούλιο το στενό λεγότανε τότες.Τώρα “Οδός Ρήγα Φεραίου”. Στην έξοδο του δρόμου προς το Στρατολογικό γραφείο,ήτανε το σπίτι των. Και το δικό μας είκοσι πέντε μέτρα βορειότερα.Οι πατεράδες μας ήσαν προστάτες πολυμελών οικογενειών. Κάθε ένας απο αυτούςέπρεπε να έχει υλικά για να παρασκευάζει τριάντα γεύματα ημερησίως, πρωί,μεσημέρι, βράδυ. Και αντιμετώπιζαν με πολύν μόχθο την τεράστια ευθύνη. Δε μαςαφήναν βέβαια και αυτό ήταν κατόρθωμα, να μη πεινούμε. Μα δεν είχαμε και τονκόρο και τον ευδαιμονισμό των … Συνέχεια

“Eνας γέρος γέροντας και ουδέ γέροντας εκατον εννιά χρόνων τα βουνά τριγυριζε καιτα δέντρα κοίταζεΣεις βουνα ψηλά τώρα με την Ανοιξη δεν με ξανανιώνετε μέγνα για τον γρίβα μου(άλογο) πως ξανανιώνονται και καινουρια γίνονται τούτα τα χαμόκλαδα, ταχιλιόχρονα κλαδιά”. (Δημοτικό)Τούτος ο γέροντας τριγύριζε στην παλαιά πόλη του Ρεθέμνου αναπόσπαστο κομμάτιτους και απομεινάρι μιας άλλης εποχής που έβλεπες να φεύγουν εν σχέσει με τηναιωνιότητα η πρώτη αργά και ήρεμα κι εκείνος αργά και κουρασμένα.Κάθε φορα που επήγαινα να τον επισκεφθώ στο … Συνέχεια

ΣΤΑ ΔΙΧΡΟΝΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ: Μ Η Τ Ε Ρ Α … Γιάννη Μ. Δαλέντζα ΓΟΡΓΟΦΤΕΡΟΣ φεύγει ο καιρός στην Αιωνιότητα. Πονεσάρικες, βουρκωμένες οι μέρες αυτές. Από κείνη τη μεγάλη, τραγική στιγμή που ήρθε το κάλεσμα του «Άγγελου Κυρίου» όπως το λεγες.  Σε πήρε μακριά μας, αφήνοντας βαθύ κενό, αγιάτρευτη πληγή, αστείρευτο το δάκρυ να κυλά. Αναδρομάρης ο λογισμός με φέρνει στα παιδικά μου εκείνα χρόνια. Πικρή η σκέψη, θλιφτή πονεσάρικη η Μορφή σου. Σιωπηλή κυττούσες σ’ ώρες περισυλλογής και αναπόλησης χρόνων … Συνέχεια

09 Φεβρουαρίου 1973 ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ Ήταν ανήσυχη φυσιογνωμία. Ήθελεν ανεξαρτησία σκέψεως σε όλα τα θέματα. Δεν ηνείχετο δέσμευσι γνώμης, για κανένα σκοπό. Πίστευε πως και στα Θρησκευτικά, ακόμη, ζητήματα η συζήτησις πρέπει να είναι ελευθέρα και Επιστημονική.  Το τελευταίο του στοίχησε κατηγορία εναντίον του επί αθεΐα. Όμως η ανάκρισις που επηκολούθησεν απέδειξεν πως μόνο άθεος δεν ήταν ο Αλεξανδράκης. Ήθελε μόνο να πατάξη μερικές δεισιδαιμονίες. Ύστερα το Ευαγγέλιο το δίδασκε και το πίστευε. Και όλες τις … Συνέχεια

10 Φεβρουαρίου 1973 Παρά του Αναστασίου Χομπίτη πρώην Γεν. Δ/του Κρήτης Αξέχαστε μας Παπά Γιώργη, Γεννήθηκες και ανατράφηκες σε μια υπερήφανη γωνιά της αιματοβαμμένης Κρήτης που είχε για μόνιμη κατοικία της η λευτεριά κι η δόξα. Στο Ροδάκινο το αδούλωτο και καθαρόαιμο αυτό χωριό, που δεν κατοικήθηκε ποτέ από κατακτητές.  Εκεί γαλουχήθηκες με τις παραδόσεις και τους θρύλους της παλληκαριάς και της λεβεντιάς. Έτρεξες στο εθνικό προσκλητήριο και πολέμησες κατά τους απελευθερωτικούς αγώνας, όπου έπεσε ηρωικά και ο αδελφός σου … Συνέχεια

11 Φεβρουαρίου 1973 Από το χωρίον Βάτος Ρεθύμνου Προσφιλέστατε και αγαπημένε μας Γεώργη Πελεκανάκη. Το χρέος μας εκπληρώνεται και μαζύ με τους δικούς σου, ήλθαμε και εμείς οι φίλοι σου να σου δώσωμεν τον τελευταίον ασπασμόν και να σε συνοδεύσωμεν στην τελευταία σου -πλέον- κατοικία, ευχόμενοι στο Θεό να είναι ελαφρύ το χώμα της Αττικής που θα σε δεχθή και θα σκεπάση, μακράν της ιερής γης που γεννήθηκες του χωριού σου Βάτος Ρεθύμνου Κρήτης, πάνω στην οποίαν είδαμε μαζί για … Συνέχεια