Κατηγορία: Λαογραφία

ΚΡΗΤΙΚΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ – Εκαλοκάμετε, μπάρμπα Μανούσο, στη βάφτισι και πρέπει πως ηυρίκετε καλή βοσκαρέ, μόνο ήτονε δα κι’ αλάργος κόσμος. – Βοσκαρέ, λέει όσες βάφτισες έχω καομένες δεν είδα ετσά ραεθιά και ετσά ισούλια, η παντέρμη Νοθιά, που σηκώθηκε τη νύκτα και αλλολίγο να μας – ε – τρωζάνη. – Κ’ ίντα τουλόγου σας είστε…

  ΚΡΗΤΙΚΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ   – Μα δεν ακούσετε πρέπει, κατά το φανή τσι μπρόβες πάλι του Κατσουρίδη. Εγώ λέω πως είναι κι ας δέκα χρονώ πρώτος απού το διάολο-σφάκελα και μούζες να χουνε κι οι δυο-γιατί τάξε, όσα ξελαμίζει δεν τα κατεργιάζεται, μουδ’ αυτός ο πρώτος τω δαιμόνω. – Για κάτσε, αλάϊ σεβέρσι, να μας-ε-κάμης…

  – Εδά γιατί που λες, οπροθές ηλέγανε για τον Ψαρόγαρο, πως τον επήρενε μια μπατούλια σεϊτάνιδες κουντούρι και θες και πης γοργότον έουνε να τρωζαθή. Καμπουλαντίζω το κ εγώ πως από εβερντέ ειν’ ο χωρατάς, μα μια ουλιά δα κιόλας. – Ετσά που σου γροικώ. Πράμα κατσουκανιά, μπεσπελί, του φχιαλώσανε πάλι. – Απού δε…

  ΚΡΗΤΙΚΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ   – Εκειέ κάτω, στη λόντζα, μπρέ μου Κρουσταλιά, εφέρανε μπεσπελί, πραμαθειές και θωρώ μονομέρτσι. Ατζέμπης να πουλούνε χαρβά; Κι απού δε μου μπαντίδει δα να προβάλω, γιατί με τη χιονιά, εμαγαρίσανε τα κονάκια, και πολεμώ να τα ξεπαστρέψω μια ουλιά, απού, μα τη ψυχή μου, την αμαρτωλή, όϊ να μπη κιαείς.…

  ΚΡΗΤΙΚΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ – Είδες, μπρε, απού ‘λεγε οπροθές κ’ η Γιώργαινα πως το κοκκινόχωμα, απού έβρεξεν οπρόϊμα στα Καστρινά, ήτο σημάδι, πως θελά πέση ο Μπενιτζέλος; – Ναι… ίντα πώς τ’ άκουσες εσύ. – Οψάργας, λέει, στο ντουκιάνι, εκάνανε την κουβέντα οι χωριανοί, κι έτυχε –ν-εκειδά ένας μεσοκαιρίτης, μα γραμματισμένος λέει και τωνέ κάνει:…

Τ’ ΑΝΕΖΗΝΙΩ – Μα το ναις και μα τ’ όχι, καλλιά’ ναι τση κάθε νοικοκεράς να πάψη τη λίτη μου. – Ίντα σου κάμανε, Ανεζηνιώ και μανίζεις; Χμ.. Επαέ στο παραθύρι, εκάθουμενε κι’ είχα τη σκουτούρα μου, κ’ ατζέμπης, έλεγα να βγούνε οι βουλεφτάδες, οι τρεις ορτάκιδες, και περνούσανε δυο νοικοκεράδες, μα δε με θωρούσανε…

  Μα τη ζωή μου, θωρώ το κ’ η – γ – ίδια πως ετσά ώρα, που’ ρχομαι θα πη κιαείς, πως γυρεύγω δείπνο, μα – Θε μου κατές το, – πως δε βάνω στη μπούκα μου, αν έχετε και κανταΐφι, που λέει, ο λόγος, μόνο με ταραχίσανε τα κούδεβλα κ’ είπα – λω –…

–Μπρέ συ ξαδέρφη Γιωργάκαινα… ίντα μαγερές; –Χιλιόκαλα, κερά ξαδέρφη, μον’ ορίστε. –Ορίζ’ ο Θεός να ‘στε καλά.. του λόγου σας, λέω, αν έχετε και Σαρακοστή, δε σας –ε—γνοιάζει, γιατί θα πήρετε και το χταπόδι σας, και το χαλβά σας και το νταραμά σας, μα μεις, οι κοποδομένοι, του Θεού να είναι να έωμε να βάλωμε…

Του + Ανδρέα Σταυρουλάκη   Με την ευκαιρία της γιορτής τ’ Άη Γιαννιού (24 Ιούνη) κρίνω σκόπιμο να δώσω στη δημοσιότητα απόσπασμα από τη λαογραφική συλλογή μου αφορών, την παραπάνω γιορτή που ήτο, πριν από μισό αιώνα, αναπόσπαστα συνυφασμένη με το γραφικό έθιμο το Κλήδονα. Με επουσιώδεις, ασήμαντες παραλλαγές ετηρείτο τότε σ’ όλα τα χωριά…