Αντιστράτηγος ε.α.
Νικόλαος Ευαγ. Σαμψών
28/07/2018
των κ.κ. Ελευθερίου Παπαλεξάκη
τέως προϊσταμένου πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.
και νυν γραμματέα του Πολιτιστικού Συλλόγου Ατσιποπούλου.
και Μαγδαληνής Μποϊδάνη
φιλολόγου.
ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ : 7 Απριλίου 2026
2
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ANTΓΟΥ ε.α. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΑΜΨΩΝ .
Η αποψινή τιμητική εκδήλωση είναι αφιερωμένη σε μια εξέχουσα
προσωπικότητα του Ατσιποπούλου, σ’ έναν εξαίρετο άνθρωπο, τον Νικόλαο Σαμψών,
αντιστράτηγο ε.α.. Παρά τις επίμονες αντιρρήσεις του τα τελευταία χρόνια να του
αποδοθούν οποιεσδήποτε τιμές, αποφασίσαμε, με την ίδια επιμονή, ως Πολιτιστικός
Σύλλογος της γενέτειράς του να τον τιμήσουμε, γνωρίζοντας ότι οι αντιρρήσεις του
οφείλονταν στην ταπεινοφροσύνη, που τον χαρακτηρίζει. Ακολουθήσαμε τη ρήση του
Περικλή στον Επιτάφιο του Θουκυδίδη: «σε άνδρες που αποδείχθηκαν γενναίοι με
έργα», εμείς συμπληρώνουμε φιλόπονοι, μεγαλόψυχοι και γενναιόδωροι, «πρέπει με
έργα να τους αποδίδονται τιμές».
Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι όταν πρόκειται κανείς να σκιαγραφήσει μια τόσο
πολυσχιδή προσωπικότητα, μέσα στα περιορισμένα χρονικά περιθώρια μιας τιμητικής
εκδήλωσης, είναι δύσκολο να μην κινδυνεύει να παραλείψει ενδιαφέρουσες και
σημαντικές πτυχές είτε της προσωπικότητας και του χαρακτήρα του είτε της δράσης
του. Ωστόσο ας προσπαθήσουμε να ξεδιπλώσουμε σιγά σιγά το πλούσιο και
πολύπτυχο βιογραφικό του.
Γεννήθηκε το 1942 στο Ατσιπόπουλο. Πατέρας του ήταν ο Ατσιπουλιανός
Ευάγγελος Σαμψών και μητέρα του η Άννα Δασκαλάκη το γένος Γάσπαρη από το
όμορο στο Ατσιπόπουλο χωριό του Γάλλου, γονείς πολυαγαπημένοι, άνθρωποι απλοί,
οι οποίοι συνέβαλαν τα μέγιστα στη διαμόρφωση ενός ενάρετου χαρακτήρα. Επίσης
3
έχει άλλα δύο αδέρφια εν ζωή, το Λευτέρη και το Μιχάλη- Βαγγέλη καθώς και τον
μεγαλύτερο αδελφό του τον αείμνηστο Στέλιο.
Από πολύ μικρή ηλικία διαφαίνεται ότι είναι χαρισματικός, άνθρωπος
ιδιαίτερης ευφυΐας και ότι μελλοντικά θα χαράξει μια σπουδαία πορεία στη ζωή του.
Είναι αριστούχος μαθητής στο δημοτικό Ατσιποπούλου, με δασκάλα την αείμνηστη
Ευαγγελία Χαλκιαδάκη-Παπαλεξάκη, συνεχίζει αριστούχος στο Γυμνάσιο Αρρένων του
Ρεθύμνου και είναι σημαιοφόρος στην τότε έκτη τάξη του Α’ Πρακτικού Γυμνασίου,
από το οποίο αποφοιτά το καλοκαίρι του 1960.
Γαλουχημένος με τις πατροπαράδοτες χριστιανικές αρχές από την οικογένειά
του, η οποία παρεμπιπτόντως τον προόριζε για ιερωμένο, και με πίστη στις
διαχρονικές αρχαιοελληνικές αξίες της αγάπης και της αφοσίωσης προς την πατρίδα,
με τις οποίες τον ενέπνευσε η κλασσική παιδεία που πήρε από το σχολείο, εισάγεται
τον Σεπτέμβριο του 1960 στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Είναι πλέον ένας νεαρός
φοιτητής σε μια Ανωτάτη Σχολή που τον εκφράζει απόλυτα, αγέρωχος, ευθυτενής,
ευειδής, για τον οποίο οι γονείς του και η οικογένειά του έχουν κάθε λόγο να νιώθουν
περήφανοι και να τον καμαρώνουν.
Το 1963 παίρνει από τον τότε Βασιλιά Παύλο το «ξίφος», καθότι ο
αξιωματικός ποτέ δε λέει «πήρα το πτυχίο» αλλά «πήρα το ξίφος», το οποίο αποτελεί
τη μέγιστη τιμή για τον ίδιο, ενώ παράλληλα χαρακτηρίζει το είδος της αποστολής
που θα ακολουθήσει. Έτσι, μετά την αποφοίτησή του από τη Σχολή με σειρά
4
επιτυχίας τρίτος ανάμεσα σε 176 συμμαθητές του και με σφυρηλατημένο σώμα και
πνεύμα χάρη στην εκπαίδευσή του, κατατάσσεται ως Ανθυπολοχαγός Διαβιβάσεων
στον Ελληνικό Στρατό, για να υπηρετήσει τα ύψιστα ιδανικά της πατρίδας, την
ελευθερία της, την προάσπιση της εδαφικής της ακεραιότητας, ταγμένος να φυλάει τα
ιερά και τα όσια, να «φυλάττει Θερμοπύλες». Οπλισμένος με τις αρετές της
πειθαρχίας, της προσήλωσης στο ιερό καθήκον που επιτάσσει η στρατιωτική του
ιδιότητα και της πίστης στο ομηρικό «εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί πάτρης»,
αγωνίζεται σκληρά και ακούραστα στη διάρκεια του μακρόχρονου ταξιδιού του, με
προορισμό τη δική του «Ιθάκη».
Ακολουθώντας τη ρήση του Πλάτωνα «επιμελεία και πόνω και μαθήσει πάντα
κατορθούται», στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα της στρατιωτικής του θητείας
επιδιώκει τη «δια βίου μάθηση», ώστε να παρέχει τη μεγαλύτερη δυνατή εισφορά
στην πατρίδα, γεγονός που θα δώσει ώθηση και στην επαγγελματική του πρόοδο
και εξέλιξη. Από το 1964 και μέχρι το 1981, ταυτόχρονα με την καριέρα του
αξιωματικού, συνεχίζει με περαιτέρω λαμπρές σπουδές, αποκτώντας εξειδίκευση στις
τηλεπικοινωνίες και τα ηλεκτρονικά, γεγονός που προοιωνίζει ότι η επαγγελματική
πορεία που θα διαγράψει στο μέλλον θα είναι σπουδαία και λαμπρή, καθώς θα
φτάσει στο ύψιστο αξίωμα της στρατιωτικής ιεραρχίας, στο βαθμό του αντιστρατήγου
.
5
Ας δούμε, λοιπόν, τους σημαντικότερους σταθμούς των σπουδών του και της
στρατιωτικής του καριέρας:
*Το 1964-1965 ξεκινάει ως εκπαιδευόμενος στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Διαβιβάσεων
στην Αθήνα.
*Το 1970-1972 εκπαιδεύεται στη Σχολή Τηλεπικοινωνιών και Ηλεκτρονικών των
Διαβιβάσεων (ΣΤΗΑΔ) και πάλι στην Αθήνα.
*Το 1972-1974 εκπαιδεύεται στο Σχολείο Ηλεκτρονικού Πολέμου του ΝΑΤΟ στο
Άντζιο της Ιταλίας.
*Το 1974 εκπαιδεύεται στην Αμερική σε θέματα ασυρμάτων επικοινωνιών και το
1975 στο Παρίσι σε θέματα και πάλι Ηλεκτρονικού Πολέμου.
*Το 1976-1977 κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στο CRANFIELD INSTITUTE OF
TECHNOLOGY (Ινστιτούτο Τεχνολογίας Κράνφιλντ Αγγλίας) και παίρνει MSc (μάστερ
οφ σάιενς) στην Επιχειρησιακή Έρευνα.
*Τέλος το 1980-1981 εκπαιδεύεται στην Ανωτέρα Σχολή Πολέμου στη Θεσσαλονίκη
και τη Σχολή Εθνικής Άμυνας.
*Γνωρίζει τρεις ξένες γλώσσες: Αγγλικά άριστα, Γερμανικά (απόφοιτος του GOETHE
INSTITUT ATHEN ) και Γαλλικά καλά. Επιπλέον του αρέσει πολύ το διάβασμα και
κυρίως βιβλίων ιστορικού περιεχομένου.
Με πολλές και γερές περγαμηνές λόγω της εκπαίδευσής του και με ισχυρά
εφόδια τη βαθιά γνώση, την πνευματική καλλιέργεια, την ακεραιότητα του
χαρακτήρα του, το προσωπικό θάρρος και την ατσάλινη θέληση, που απαιτούν οι
αντίξοες και ενίοτε σκληρές συνθήκες στο χώρο του Στρατού, υπηρετεί την πατρίδα
με ιδιαίτερο ζήλο από διάφορες σημαντικές θέσεις, όχι μόνο στο εσωτερικό αλλά και
στο εξωτερικό, καθώς ανεβαίνει σταδιακά την κλίμακα της στρατιωτικής ιεραρχίας.
6
Αρχικά, τη χρονική περίοδο 1965-1967 υπηρετεί ως Αξιωματικός κέντρου
επικοινωνιών, πληροφοριών, ταμίας και αξιωματικός μεταφορών στο 478 Τάγμα
Διαβιβάσεων στη Θεσσαλονίκη και στην Κομοτηνή.
Στην Αθήνα υπηρετεί από το 1967 μέχρι το 1970 ως διοικητής του 28 ου Λόχου
Διαβιβάσεων.
Στη Βέροια στο 489 Τάγμα Διαβιβάσεων υπηρετεί ως Διοικητής Λόχoυ και
Αξιωματικός Πληροφοριών, την χρονική περίοδο 1972-1974.
Στην Αθήνα την χρονική περίοδο 1974-1976 ως Εκπαιδευτής και Διοικητής
Λόχου στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Διαβιβάσεων, και ως υποδιοικητής και Επόπτης
Οικονομικών Υπηρεσιών στο 487 Τάγμα Διαβιβάσεων.
Μετά το τέλος των σπουδών του Στην Αγγλία, την χρονική περίοδο 1977-1980
συμμετέχει στη σχεδίαση Αυτοματοποιημένου Συστήματος Διοικήσεως και Ελέγχου
του Στρατού στη Διεύθυνση Μελετών του ΓΕΣ στην Αθήνα. Την ίδια χρονική περίοδο
διετέλεσε καθηγητής στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και την Σχολή
Τηλεπικοινωνιών των Διαβιβάσεων ( ΣΤΗΑΔ ) σε θέματα Ραδιοηλεκτρονικών.
Μετά την αποφοίτηση του από την Σχολή Πολέμου στη Θεσσαλονίκη,
υπηρέτησε τη χρονική περίοδο 1981 – 1982 ως Επιτελής στη Διοίκηση Διαβιβάσεων
του Β’ Σώματος Στρατού στη Βέροια.
Τη χρονική περίοδο 1982-1983 υπηρέτησε ως επιτελής στη Διεύθυνση
Τηλεπικοινωνιών του ΓΕΕΘΑ στην Αθήνα.
Από το 1983 μέχρι το 1986 υπηρέτησε στο Στρατηγείο του ΝΑΤΟ στις
Βρυξέλλες, εκπροσωπώντας την Ελλάδα στις επιτροπές τηλεπικοινωνιών και έργων
υποδομής.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα την χρονική περίοδο 1986-1988 υπηρέτησε στην Κοζάνη
στο Α’ Σώμα Στρατού, αρχικά ως διοικητής του 488 Τάγματος Διαβιβάσεων και
αργότερα διοικητής Διαβιβάσεων με τον βαθμό του Συνταγματάρχη.
7
Από την Κοζάνη μετατέθηκε στην Αθήνα στο ΓΕΣ και υπηρέτησε στην
Διεύθυνση Διαβιβάσεων ως διευθυντής του 3 ου Επιτελικού Γραφείου, από το 1988
μέχρι το1991.
Την περίοδο 1991-1992 με τον βαθμό του Ταξιάρχου υπηρέτησε ως Διευθυντής
της Διευθύνσεως Τηλεπικοινωνιών του ΓΕΕΘΑ.
Αργότερα για άλλα τρία χρόνια (1992-1995) υπηρέτησε στο Στρατηγείο της
Ανωτάτης Στρατιωτικής Συμμαχικής Δύναμης Ευρώπης, στην πόλη Μονς του Βελγίου,
με το βαθμό του Ταξίαρχου και του Υποστρατήγου, ως βοηθός επιτελάρχου.
Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στο Στρατηγείο αυτό, λόγω των καθηκόντων
που του είχαν ανατεθεί, ταξίδεψε ως εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ στις περισσότερες
ευρωπαϊκές χώρες, στην Αγγλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία,
Τουρκία, Αλβανία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Τσεχία, Ουκρανία και Ρωσία.
Στα μέσα του 1995 επέστρεψε στην Αθήνα και ανέλαβε Διευθυντής της
Διευθύνσεως Διαβιβάσεων του ΓΕΣ με τον βαθμό του υποστρατήγου.
Μετά από ένα μακρύ και αξιοζήλευτο προσωπικό ταξίδι και μια αξιοθαύμαστη
καριέρα, πλούσια τόσο σε έργο και προσφορά όσο και σε εμπειρίες,
αποστρατεύθηκε στις 6 Μαρτίου του 1996 με το βαθμό του Αντιστράτηγου και τον
τίτλο του επιτίμου Διευθυντή της Διεύθυνσης Διαβιβάσεων ΓΕΣ.
8
Αποχαιρετισμός στα όπλα ( ΚΕΔΒ 19 Φεβ. 1996 )
Από τον Αύγουστο του 1996 εργάζεται στον Όμιλο Εταιρειών AEGEAN (Ετζίαν),
συμφερόντων Δημήτρη Μελισσανίδη, με αρμοδιότητες σε θέματα ανθρωπίνου
δυναμικού, διοικητικής μέριμνας, τηλεπικοινωνιών, οργάνωσης εργασίας και
εταιρικής ανάπτυξης.
Από τα 35 χρόνια που υπηρέτησε συνολικά, τα 9 χρόνια ήταν στο ΓΕΣ και στο
ΓΕΕΘΑ, τα 7,5 χρόνια στο Εξωτερικό ( Αμερική, Αγγλία, Βέλγιο ) και τα 18,5 χρόνια σε
μονάδες και επιτελεία του Στρατού Ξηράς.
Κατά τη διάρκεια της πολυετούς υπηρεσίας του στο Στρατό, ασχολήθηκε,
μεταξύ των άλλων, με τη σχεδίαση Στρατιωτικών Συστημάτων Επικοινωνιών,
Αυτοματοποιημένων Συστημάτων Διοίκησης και Ελέγχου του Στρατού και έλαβε
μέρος στην εκπόνηση μελετών για τον εκσυγχρονισμό του Στρατού. Οι εμπειρίες του
καλύπτουν κυρίως τους τομείς επικοινωνιών-ηλεκτρονικών, ηλεκτρονικών
υπολογιστών, προγραμματισμού, οργανώσεως εργασίας και βελτιστοποίησης.
Η πατρίδα τον τίμησε με τα παρακάτω μετάλλια και παράσημα :
9
- Μετάλλιο στρατιωτικής αξίας Β’ τάξεως.
- Χρυσό σταυρό του τάγματος της τιμής.
- Ταξιάρχη του τάγματος του φοίνικα.
- Παράσημο ευδοκίμου διοικήσεως Α’ τάξεως.
- Παράσημο επιτελούς Α’ τάξεως.
- Μετάλλιο στρατιωτικής αξίας Α’ τάξεως .
- Ανώτερο σταυρό του τάγματος του φοίνικα.
Ίσως κάποιος, ακούγοντας τα εγκωμιαστικά λόγια για το εξαίρετο ήθος και την
απαράμιλλη φιλοπονία του Νίκου Σαμψών, να σκεφτόταν ότι εμπεριέχεται σ’ αυτά
μια δόση υπερβολής. Όμως θα τον διέψευδαν απερίφραστα οι παρακάτω δηλώσεις
προσωπικοτήτων από το χώρο του Στρατού και της Διπλωματίας:
Ο Ταξίαρχος Παπακωνσταντίνου Αθανάσιος, Διοικητής στην Διοίκηση
Διαβιβάσεων του Β’ Σώματος Στρατού στην Βέροια το 1982, μεταξύ άλλων, δηλώνει:
«Συγχαίρω τον Ταγματάρχην Σαμψών Νικόλαον του Ευαγγέλου, διότι υπηρετών ως
υποδιοικητής του 489 Τάγματος Διαβιβάσεων και εκτελών παραλλήλως τα καθήκοντα
του επιτελούς εις την Διοίκηση Διαβιβάσεων του Β’ Σώματος Στρατού, επέδειξεν
υψηλής στάθμης επαγγελματικήν κατάρτισιν, μεθοδικότητα εις την εργασίαν του,
πνεύμα συνεργασίας, ακέραιον χαρακτήρα και υψηλόν αίσθημα ευθύνης,
ανταποκριθείς εις τα καθήκοντα του επιτελούς της ΔΔΒ κατά τρόπον άριστον. Το
μέλλον του Αξιωματικού προοιωνίζεται λαμπρόν».
Οι δηλώσεις που ακολουθούν γίνονται στις Βρυξέλλες στο SHAPE και στο Α’
Σώμα Στρατού.
Το 1984 ο πρέσβης στο ΝΑΤΟ Στυλιανός Βασιλικός αναφέρει: «Μόνο έπαινοι
μπορούν να γραφτούν για τον κ. Σαμψών… Ακούραστος, επιμελής, συγκροτημένος,
επιδεικνύει μεγάλες ικανότητες. Είμαι απόλυτα ικανοποιημένος από την απόδοσή
του.»
10
Το ίδιο έτος ο Αντιπτέραρχος Ε. Παπαευσταθίου, στρατιωτικός αντιπρόσωπος
στη Στρατιωτική Επιτροπή του ΝΑΤΟ, γράφει: « Χαίρει εκτιμήσεως στο Διεθνές
Επιτελείο για τη γνώση και τη σταθερότητα στο χειρισμό των Εθνικών θεμάτων στο
χώρο της Υποδομής.»
Το 1987 ο πρέσβης στο ΝΑΤΟ Χρήστος Ζαχαράκης υπογραμμίζει: «Πρόκειται
ανεπιφύλακτα για Αξιωματικό, που αποτελεί πρότυπο εργατικότητας, ικανότητας,
σεμνότητας και εξαιρετικού χαρακτήρος και ήθους, που εκάλυψε με απόλυτη
επιτυχία τον ιδιαίτερα ζωτικό για τα συμφέροντά μας τομέα της Υποδομής, ενώ με
παραδειγματική ψυχραιμία αντιμετώπιζε οποιεσδήποτε δυσχερείς καταστάσεις.»
Ο Αντιστράτηγος Παν. Μαχάς, Διοικητής Α΄ Σώματος Στρατού, το 1987 στην
Κοζάνη επιβεβαιώνει επιγραμματικά τα λεχθέντα των προηγούμενων: «Τονίζω
ιδιαίτερα την επαγγελματική του κατάρτιση και τον άριστο χαρακτήρα του. Αθόρυβος
και καλός εργάτης.»
Ο Αμερικανός Στρατηγός George Joulwan διοικητής των Συμμαχικών Δυνάμεων
Ευρώπης, αξιολογώντας την τριετή υπηρεσία του Ν. Σαμψών στο Στρατηγείο της
Ανωτάτης Συμμαχικής Διοίκησης Ευρώπης (SHAPE) έγραψε το 1995: ‘’ O
υποστράτηγος Σαμψών υπήρξε σπουδαιοτάτης αξίας μέλος του ανωτέρου επιτελείου
μου. Έπαιξε ένα ανεκτίμητο ρόλο στην σύνδεση του Νατοϊκού Επιτελείου με τους
εθνικούς αντιπροσώπους και επέδειξε για άλλη μια φορά το αναμφισβήτητο
διοικητικό του ταλέντο όταν ανέλαβε επί πλέον και την ευθύνη του Βοηθού
Επιτελάρχου για το πρόγραμμα του Συνεταιρισμού για την Ειρήνη ( Partnership for
Peace ). Ο υποστράτηγος Σαμψών είχε μια εξαίρετη υπηρεσία στο SHAPE και
απέκτησε μια ανεκτίμητη εμπειρία σε διάφορους τομείς. Πρέπει να προαχθεί σε
αντιστράτηγο.’’
O Ατσιπουλιανός Δρ. Ελευθέριος Σκανδάλης έγραψε το 2018 για τον Νίκο: ‘’
Είναι συνείδηση ανθοφορούσα και τον κοσμούν όλα τα χαρακτηριστικά και τα
χαρίσματα του ηγέτη. Συλλαμβάνει την ουσία και το βάθος των θεμάτων. Έχει την
τόλμη να βαδίσει μπροστά, πρώτος και το σθένος να εμπνέει, με απόλυτη
ανιδιοτέλεια, που τον προστατεύει από κακές ροπές. Δεν φείδεται κόπου για να
αναλάβει μια πρωτοβουλία, που τον εμπνέει. Γνώμονα έχει πάντοτε το γενικώτερο
συμφέρον, το συμφέρον του τόπου και της πατρίδος. Και ο άνθρωπος που έχει
τέτοιες αφετηρίες και προθέσεις εμπνέει και πείθει. Είναι θωρακισμένος από μια
απόλυτη ανιδιοτέλεια, που αυτή πάλι θωρακίζει την επιδίωξη, τον στόχο και την πίστη
του περί την ορθότητα, την αποτελεσματικότητα και το εφικτόν της προσπάθειας ή
της ιδέας. Αρνήθηκε να δεχθεί τα ‘’παράσημα’’ για τα οποία ο Γεράσιμος Μαρκοράς
έγραψε τους περίφημους σαρκαστικούς στίχους: Νεκροταφείο το στήθος σου στην
όψη παρασταίνει, το βλέπει δα κάθε στραβός πως δείχνει κάθε σου σταυρός μια
αρετή θαμένη. Έρρωσθε άξιε του αγνού πατριωτισμού των παππούδων μας, Λαόνικε
Σαμψών, γενναίε του ήθους και της αρετής Στρατηγέ.’’
11
Ο Στρατηγός ε.α. Δελλής Σπυρίδων που πολέμησε στη μάχη κατά των Τούρκων
ως διοικητής του Λόχου Διοικήσεως της ΕΛΔΥΚ τον Αύγουστο του 1974, έγραψε : ‘’ O
Στρατηγός Νικόλαος Σαμψών διήλθε τη στρατιωτική του σταδιοδρομία ως ένας
εκλεκτός συνάδελφος με διακεκριμένη δραστηριότητα, όπου τοποθετήθηκε στη
διάρκεια της μακράς πορείας του στο στράτευμα. Αυτή τη δραστηριότητα συνεχίζει
ακατάπαυστα και ως απόστρατος αξιωματικός σε πολλούς τομείς. Επιδιώκει πάντοτε
την κατάκτηση αυτού που θεωρεί ως ιδανικό της ζωής του. Επισημαίνω ιδιαίτερα το
γεγονός ότι με πολύ μόχθο και διαρκή προσπάθεια αναδεικνύει και ζωντανεύει την
εθνική μνήμη για Έλληνες, που έδωσαν και την ίδια τη ζωή τους υπέρ πατρίδος στους
αγώνες του έθνους. Αυτό κατά τη γνώμη μου τον τιμά ιδιαιτέρως. Ευχής έργο θα ήταν
να τον μιμηθούν και άλλοι.’’
O τέως Υπουργός Αθλητισμού, δημοσιογράφος και συγγραφέας Γιώργος Λιάνης
έγραψε το 2021 : « Μεγάλη έκπληξη των τελευταίων χρόνων της ζωής μου ο
Στρατηγός Νίκος Σαμψών. Ευφυής ,άμεσος, ταπεινός, ψύχραιμος με ύφος και ήθος,
που με ανάγκασε πάραυτα να άρω τις επιφυλάξεις που είχα πάντα για τους
ενστόλους. Το σπουδαιότερο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ! Το γραφείο μας ευωδιάζει από την λαϊκή
του σοφία. Δεσμεύει ανθρώπους χωρίς τα συνήθη μέτρα όπως εγώ. Στρατηγέ , είμαι
ευτυχής που σας γνώρισα και δεν θα σας απογοητεύσω.
Ο πρόεδρος της AEGEAN και της ΑΕΚ, Δημήτρης Μελισσανίδης έγραψε την 15 η
Φεβρουαρίου 2018:
«Αγαπητέ μου Νίκο, ότι και να σου γράψω και να πω θα είναι λίγο. Μόνο εγώ
ξέρω πόσο ανεκτίμητος και συστηματικός ήσουν σε όλη την διαδρομή των 25 χρόνων
της AEGEAN δίπλα μου. Κουμπάρε μου σε ευχαριστώ για την στήριξη, την
καθοδήγηση και τις σοφές συμβουλές σου. Με έχεις κάνει καλύτερο άνθρωπο. Σου
χρωστώ πολλά.»
Μολονότι αφιερώνει πάρα πολύ χρόνο στη στρατιωτική του καριέρα,
παράλληλα φροντίζει και για την προσωπική του ζωή. Η γνωριμία του στη Βέροια τον
Φεβρουάριο του 1974 με την εκλεκτή της καρδιάς του και μετέπειτα σύζυγό του, τη
Σοφούλα, όπως συνήθιζε να την αποκαλεί, καθηγήτρια φυσικής αγωγής από την Αγία
Βαρβάρα Βέροιας, αποτελεί έναν ιδιαιτέρως σημαντικό σταθμό στη ζωή του.
12
Παντρεύθηκαν το 1975 και απόκτησαν δύο κόρες, την Άννα το 1977 στo Bedford της
Αγγλίας και τη Μαρία το 1978 στην Αθήνα. Η Άννα έχει τελειώσει το Τμήμα Βιολογίας
του Πανεπιστημίου Αθηνών και η Μαρία το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (
AΣOΕE ).
Η Σοφία θα σταθεί βράχος στο πλευρό του και με απόλυτη αφοσίωση τον
ακολουθεί συνεχώς και αδιαλείπτως σε όλα του τα ταξίδια και τις αποστολές που
αναλαμβάνει, σεβόμενη και η ίδια, συνάμα με τον αγαπημένο της σύζυγο, τη ρήση
του Πλάτωνα «Μητρός τε και πατρός και άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερόν εστίν
η πατρίς και σεμνώτερον και αγιώτερον». Με τη συμπεριφορά της αποδεικνύει
έμπρακτα ότι «πίσω από κάθε σπουδαίο άντρα κρύβεται μια σπουδαία γυναίκα».
Ξεφυλλίζοντας το άλμπουμ με τις οικογενειακές φωτογραφίες, διαπιστώνει
κανείς και άλλες πτυχές του ψυχισμού του Νίκου, τις πιο μύχιες, που ενδεχομένως
δεν είναι εύκολο να γνωρίζει κάποιος αν δεν ζει κοντά του. Από την τοποθέτηση,
λοιπόν, των φωτογραφιών ανά σελίδα και τα όποια σχόλια συνοδεύουν κάποιες απ’
αυτές με πρόσωπα της στενής του οικογένειας, γρήγορα αντιλαμβάνεται ότι
πρόκειται για έναν άνθρωπο ευσυνείδητο, ευαίσθητο και τρυφερό σύζυγο, στοργικό
πατέρα αλλά και παππού πια, αφού έχει τρία εγγόνια. Κατά ομολογία της γλυκύτατης
Σοφούλας του, είναι ο καλύτερος σύζυγος, πατέρας και παππούς. Η Σοφία, εμφανώς
συγκινημένη, επισημαίνει ακόμα ότι είναι άνθρωπος πολύ δοτικός, που εύκολα
συγχωρεί, απλός και σεμνός. Η σεμνότητα, βέβαια, σύμφωνα με τον Κινέζο φιλόσοφο
Κομφούκιο, είναι η στέρεη βάση για όλες τις αρετές.
Έτσι λόγω της ταπεινοφροσύνης του δε γίνεται ευρέως γνωστή η πολύ
αξιόλογη και ανιδιοτελής κοινωνική προσφορά του στο χωριό μας. Η στιγμή αυτή
θεωρούμε ότι είναι κατάλληλη, για να μάθουμε όλοι ότι η γενναιοδωρία του έχει
αγκαλιάσει και τη γενέτειρά του εδώ και χρόνια σε πολλά επίπεδα. Με τις ιδέες του
παροτρύνει και άλλους συγχωριανούς, ώστε με την ενεργοποίησή τους να
υλοποιούνται διάφορα έργα. Παρακάτω παρατίθενται τα έργα που έγιναν είτε με δική
του πρωτοβουλία είτε με τη δική του συμβολή καθώς και οι χρηματικές δωρεές που
πρόσφερε σε διάφορους φορείς του χωριού.
13
Εκκλησία Αγίου Ελευθερίου-καμπαναριό, περιστέρια, δενδροφύτευση.
Όπως είναι γνωστό η εκκλησία του Αγίου Ελευθερίου παλιά δεν είχε
καμπαναριό. Υπήρχε μια σιδεροκατασκευή με μια μικρή καμπάνα. Η πρωτοβουλία
για την κατασκευή του ξεκίνησε από το Σύλλογο Ατσιπουλιανών της Αθήνας.
Ο τότε πρόεδρος του Συλλόγου Ελευθέριος Ροδινός έστειλε την 6 η
Φεβρουαρίου 2001 επιστολή στον πατέρα Εμμανουήλ Γιαννούλη, προτείνοντας την
κατασκευή καμπαναριού. Οι Ατσιπουλιανοί της Αθήνας πρόσφεραν τα πρώτα
χρήματα και ο Νίκος Σαμψών σε εκδήλωση του Συλλόγου Ατσιπουλιανών Αθήνας
περιέφερε βιβλίο στο οποίο αναγράφονταν τα ονόματα των δωρητών και το ποσόν
που πρόσφερε ο καθένας. Βεβαίως το μεγαλύτερο μέρος του κόστους της κατασκευής
ανέλαβε η Εκκλησία. To έργο τελείωσε το έτος 2003.
Με πρωτοβουλία του ίδιου του Νίκου αντικαταστάθηκαν τα περιστέρια στο
τέμπλο της Εκκλησίας, που είχαν φθαρεί, με χρήματα που πρόσφερε ο ίδιος και ο
Σύλλογος Ατσιπουλιανών Αττικής. Κατασκευάστηκαν και τοποθετήθηκαν στο τέμπλο
με τη φροντίδα του Αλεβίζου Λιονή.
Επιπλέον με δική του δαπάνη και με τη βοήθεια του Μιχάλη Γιαννούλη
φύτευσε τρία δέντρα, ένα στον περίβολο της Εκκλησίας και δύο στο χώρο του
πάρκιγκ.
14
Ανάπλαση του Ηρώου και εντοιχισμός των πλακών με τα ονόματα των πεσόντων.
Και πάλι η πρωτοβουλία ανήκει στο Σύλλογο Ατσιπουλιανών Αττικής. Ο
Πρόεδρος Ελευθέριος Ροδινός και ο Γενικός Γραμματέας Νίκος Σαμψών έστειλαν στις
αρχές του 2000 επιστολή στον τότε Δήμαρχο του Δήμου Νικηφόρου Φωκά αείμνηστο
Αντώνη Πατεράκη την πρώτη λίστα με ονόματα των πεσόντων και με αίτημα την
ανάπλαση του υπάρχοντος ηρώου. Τα πρώτα χρήματα συγκεντρώθηκαν στην Αθήνα
αλλά το έργο έγινε τελικά με χρήματα του Δήμου. Πρωτεργάτες ήταν οι δωρητές του
οικοπέδου, ο Αλέξανδρος Παπαλεξάκης και ο Νίκος Αγγελάκης ως αντιδήμαρχος του
Δήμου Νικηφόρου Φωκά. Τη σύνταξη της τελικής λίστας των πεσόντων ανέλαβε
επιτροπή αποτελούμενη από τον Περπιράκη Γεώργιο, επίτιμο Σχολικό Σύμβουλο
πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης , τον καθηγητή Γαγάνη Στάθη και τον Αντγο ε.α.
Σαμψών Νικόλαο.
Προτομές των Αξιωματικών Παντελή Σταγάκη και Γεωργ. Παπατζανή .
15
Την 15 η Ιουλίου 2018 έγινε η τελετή για τα αποκαλυπτήρια των προτομών στο
χώρο του Ηρώου των δύο Ατσιπουλιανών Αξιωματικών που σκοτώθηκαν στο
Μικρασιατικό πόλεμο. Οι προτομές κατασκευάστηκαν στο Καμποχώρι Ημαθίας από το
γλύπτη Νίκο Γκουντάντση με την επίβλεψη του Νίκου Σαμψών και χρηματοδοτήθηκαν
από τον ίδιο και από την οικογένεια Παπατζανή. Μεταφέρθηκαν δωρεάν από το Γιάννη
Γιαννούλη και τοποθετήθηκαν στις μαρμάρινες βάσεις που κατασκεύασε ο Γιάννης
Ηλία Λιονής.
Κοιμητήριο Ατσιποπούλου
Συχνά ο Νίκος διαθέτει χρήματα στο Μιχάλη Γιαννούλη για το ξεχορτάριασμα και τον
ευπρεπισμό του. Προτείνει, λοιπόν, να γίνει πλακόστρωση ή κατασκευή δαπέδου με
τσιμεντόστρωση για να σταματήσουν να φυτρώνουν αγριόχορτα.
Ο τάφος του Λιαντροχαράλαμπου στο κοιμητήριο του Ατσιποπούλου.
Επειδή ο τάφος ήταν εγκαταλελειμμένος, κατασκευάστηκε ξανά από το Γιάννη
Λιονή, με πρωτοβουλία του Νίκου και με χρήματα δικά του καθώς και αυτά που
είχαν συγκεντρωθεί από το Σύλλογο Ατσιπουλιανών Αττικής για το ηρώο και τελικά
δεν διατέθηκαν για το σκοπό αυτό.
Βιβλίο Ιστορίας του Ατσιποπούλου του Γεωργίου Περπιράκη.
16
Ο Νίκος ενθάρρυνε τον επίτιμο σχολικό σύμβουλο κ. Περπιράκη για τη
συγγραφή του βιβλίου και εξασφάλισε το ποσό των 5.000 ευρώ από τον κ. Δημήτρη
Μελισσανίδη για την έκδοσή του.
Βιβλίο Αιμίλιου Γάσπαρη ‘’ Ατσιπόπουλο Τόπος και Άνθρωποι .
Ο Νίκος διέθεσε ένα σημαντικό μέρος των πόρων, που απαιτήθηκαν για την
έκδοσή του και το προλόγισε.
Μελέτη για αξιοποίηση του χώρου στο Απάνω Πηγάδι.
17
Ξεκίνησε με πρωτοβουλία του Νίκου. Από ορισμένους Ατσιπουλιανούς της
Αθήνας συγκεντρώθηκαν 7.000 ευρώ και διατέθηκαν για τη μελέτη του έργου με την
έγκριση του Δήμου Νικηφόρου Φωκά επί δημαρχίας Στυλιανού Τσίβη. Ο ίδιος διέθεσε
το ποσόν των 3000 Ευρώ ως προκαταβολή. Η μελέτη βρίσκεται στην Δημοτική
Κοινότητα Ατσιποπούλου και τον Πολιτιστικό Σύλλογο και αναμένεται η
χρηματοδότηση της για την κατασκευή του έργου.
Ανάπλαση της παλιάς δεξαμενής του χωριού.
Η ανάπλαση έγινε από τη Δημοτική Κοινότητα Ατσιποπούλου, προέκυψε
ωστόσο ένα χρέος ύψους 3.500 ευρώ λόγω υπέρβασης του προϋπολογισμού. Μετά
από συνεννόηση του Νίκου με Πρόεδρο Αλέξανδρο Παπαλεξάκη και την οικογένεια
Γεωργίου Νικ. Σκανδάλη, το ποσό καλύφθηκε από τον Ιάκωβο Σκανδάλη.
Διάθεση πετρελαίου σε σχολεία του Ατσιποπούλου.
Ο Νίκος φρόντισε ώστε να διατεθούν ποσότητες πετρελαίου θέρμανσης στα
σχολεία του Ατσιποπούλου για δύο συνεχόμενες χρονιές από την Εταιρεία AEGEAN,
συμφερόντων Δημήτρη Μελισσανίδη.
18
Δωρεές στον Πολιτιστικό Σύλλογο Ατσιποπούλου και στην ΕΑΠ.
Κατά καιρούς κάνει μικρές δωρεές στον Πολιτιστικό Σύλλογο Ατσιποπούλου,
καλύπτοντας έξοδα εκδηλώσεων, που πραγματοποιεί ο Σύλλογος. Δωρεές επίσης
κάνει στην Ποδοσφαιρική Ομάδα ΕΑΠ και σε σχολεία.
Βραβείο σε αποφοιτούντες Ατσιπουλιανούς από Πανεπιστήμια.
Κάθε χρόνο προσφέρει το ποσό των 300 ευρώ ως βραβείο για τον πρώτο
φοιτητή που τελειώνει ευδόκιμα τις πανεπιστημιακές του σπουδές.
Ονοματοδοσία του γηπέδου της ΕΑΠ.
Με επιστολή του προς τη Δημοτική Κοινότητα Ατσιποπούλου πρότεινε να δοθεί
στο γήπεδο της ΕΑΠ το όνομα του Δημήτρη ( Μίμη) Λιονή, ο οποίος διετέλεσε επί
σειρά ετών πρόεδρος της τότε Κοινότητας Ατσιποπούλου και διέθεσε μαζί με τον
Σάββα Λιονή και άλλους Ατσιπουλιανούς μια μεγάλη έκταση του οικοπέδου του για
την κατασκευή του γηπέδου. Η πρόταση του έγινε δεκτή και με απόφαση του
Τοπικού Συμβουλίου δόθηκε στο γήπεδο το όνομα του Μίμη Λιονή, την 4 η Οκτωβρίου
2018
Παρασημοφόρηση της πολεμικής σημαίας του Λιαντροχαράλαμπου από το Ίδρυμα
Ελευθέριος Βενιζέλος.
O Nίκος με επιστολή του προς τον Γενικό Γραμματέα του Ιδρύματος Ελευθέριος
Βενιζέλος κ. Νίκο Παπαδάκη πρότεινε να παρασημοφορηθεί η σημαία του
19
Λιαντροχαράλαμπου. Η πρόταση έγινε δεκτή και η σχετική τελετή έγινε στο Θέρισο
την 12 η Μαρτίου 2016.
Έκδοση βιβλίου βιογραφίας του Δρ. Ελευθερίου Σκανδάλη με τίτλο: ‘’ Το
πέρασμα μου από τη ζωή “.
Tο βιβλίο εκδόθηκε την 9 η Μαϊου 2019 από τον εκδοτικό οίκο INFOGNOMON με
τον γενικό συντονισμό του Νίκου και χρηματοδότηση του Ιάκωβου Σκανδάλη ανεψιού
του Ελευθερίου Σκανδάλη. Το βιβλίο παρουσιάσθηκε σε ειδική τιμητική εκδήλωση
στην Κρητική Εστία, Στράβωνος 12 Παγκράτι, την 13 η Οκτωβρίου 2019.
Αιματοβαμμένη Πολεμική Σημαία του Ανεξαρτήτου Τάγματος Εθελοντών Κρητών
20
Ο Βασίλειος Ιωαννίδης, κάτοικος Αθηνών, εγγονός του Ταγματάρχη Παντελή
Σταγάκη, που σκοτώθηκε στη Μικρά Ασία, δέχθηκε πρόταση του Νίκου να παραδώσει
στο Στρατιωτικό Μουσείο Χρωμοναστηρίου τη στολή και τα κυάλια του παππού του
καθώς και την πολεμική σημαία του Ανεξαρτήτου Τάγματος Εθελοντών Κρητών από
τους Βαλκανικούς Πολέμους, που διέσωσε ο παππούς του. H σχετική τελετή έγινε στο
Χρωμοναστήρι την 1 η Σεπτεμβρίου 2019 με κεντρικό ομιλητή τον Νίκο.
Μνημείο Χρήστου Γιάννου στην Αγία Βαρβάρα Ημαθίας.
Την 4 η Δεκεμβρίου 2017 έγιναν από τον Δήμαρχο Βεροίας Κώστα Βοργιατζίδη τα
αποκαλυπτήρια του μνημείου του Χρήστου Γιάννου, που εκτελέσθηκε από τους
Γερμανούς την 10 η Νοεμβρίου 1941. Το μνημείο έγινε με τη χορηγία της Σοφίας
συζύγου του Νίκου.
Κατασκευή προτομής του Παπά- Θανάση Μπρούγκα στην Αγία Βαρβάρα Ημαθίας.
21
Την 4 η Δεκεμβρίου 2019 έγιναν τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Παπά-
Θανάση Μπρούγκα παππού της συζύγου μου Σοφίας. Η προτομή κατασκευάσθηκε με
πρωτοβουλία του Νίκου και με έξοδα των πέντε εγγονών του Παππά- Θανάση.
Μνημείο Νίκου Τσιγκαρόπουλου στην Έλαφο Πιερίας.
Την 1 η Οκτωβρίου 2017 έγιναν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου του Νίκου
Τσιγκαρόπουλου στην Έλαφο Πιερίας από τον Δήμαρχο Κατερίνης Σάββα Χιονίδη και
τον χορηγό Δημήτρη Μελισσανίδη. Ο Νίκος Τσιγκαρόπουλος υπήρξε στρατιώτης του
Νίκου στη Βέροια και σκοτώθηκε κατά τη μάχη του Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ στην
Κύπρο την 16 η Αυγούστου 1974. Ο Δημ. Μελισσανίδης δέχθηκε την πρόταση του
Νίκου και χρηματοδότησε την κατασκευή του μνημείου.
Η Επανάσταση του Θερίσου και η Μάχη του Ατσιποπούλου.
22
Με την χορηγία του Ν. Σαμψών εκδόθηκε το βιβλίο του Γεωργίου Περπιράκη με τον
παραπάνω τίτλο, το οποίο παρουσιάστηκε στο Ατσιπόπουλο την 2 α Αυγούστου 2020
στην εκδήλωση για τα 115 χρόνια από την Eπανάσταση του Θερίσου.
Έκδοση βιβλίου του Χρ. Νοταρίδη : « ΟΙ Διαβιβάσεις στο έπος του Σαράντα»
Εκδόθηκε με την χορηγία του Νίκου.
Κατασκευή προτομής του Ατσιπουλιανού οπλαρχηγού Ανδρέα Μυλωνάκη
23
Ο Νίκος πρότεινε να κατασκευασθεί αυτή η προτομή, ώστε να τοποθετηθεί μαζί με
την προτομή του Λιαντροχαράλαμπου στο ανεγειρόμενο ηρώον του Θερίσου στο
Ατσιπόπουλο. Για τον σκοπό αυτό διέθεσε το ποσόν των 1000 Ευρώ.
Μελλοντικά έργα που προτείνει
Ο τάφος του Αβατζομάρκου
O τάφος βρίσκεται στο κοιμητήριο Ατσιποπούλου και ανήκει στην οικογένεια του
Γ. Λουτριανάκη, θετού γιου του. Δεν φέρει καμιά ένδειξη ότι εκεί είναι θαμμένος ο
Ταγματάρχης Χωροφυλακής Αβατζομάρκος. Πρέπει να αναβαθμιστεί, όπως έγινε και
με τον τάφο του Λιαντροχαράλαμπου και να γραφεί το όνομα του ήρωα .
24
Ο τάφος του Αβατζομανούσου.
Φωτό Γεώργιος Ευαγ. Γαγάνης
O Μανούσος Αβάτζος του Εμμανουήλ γεννήθηκε στο Ατσιπόπουλο το 1832.
Απέκτησε δύο γιούς, τον Μάρκο και τον Εμμανουήλ, που σταδιοδρόμησαν στην
Κρητική Χωροφυλακή και δύο κόρες , την Φωτεινή και την Αμαλία. Έλαβε μέρος στις
Κρητικές Επαναστάσεις και απεβίωσε την 23 η Νοεμβρίου 1907 μετά από θανάσιμο
τραυματισμό του εξ αιτίας πτώσεως από βελανιδιά. Η ταφή του έγινε στο σπήλαιο
στην Ζουρίδα, όπου διατηρείται μέχρι σήμερα ο τάφος του. Ο γιός του
Αβατζομάρκος, πέθανε μέσα στην κατοχή και δεν επέτρεψαν οι Γερμανοί να ταφεί
στον τάφο του πατέρα του και τάφηκε στο Κοιμητήριο του Ατσιποπούλου. Αυτό που
επιβάλλεται να γίνει είναι να τοποθετηθεί μαρμάρινος σταυρός πάνω στον τάφο με
χαραγμένο το όνομά , το έτος γεννήσεως και το έτος θανάτου του. ( Η δισεγγονή του
από την κόρη του Φωτεινή, Ανδρονίκη Παπαστυλιανού δήλωσε ότι σύμφωνα με την
επιθυμία του νεκρού δεν επιθυμεί να μπει σταυρός πάνω στο μνήμα. )
Κάγκελα στο Ηρώον του χωριού. Προσθήκη παραλειφθέντων ονομάτων πεσόντων.
25
Πρέπει να αφαιρεθούν τα αντιαισθητικά κάγκελα από σωλήνες, που καλύπτουν
ένα μέρος της δυτικής πλευράς του ηρώου και να τοποθετηθούν ωραία κάγκελα σε
όλη την περίμετρο του μνημείου. Πρέπει επίσης να αναγραφούν στις πλάκες του
ηρώου τα ονόματα των 9 πεσόντων, που έχουν παραλειφθεί.
To σπίτι του Λιαντροχαράλαμπου στο Ατσιπόπουλο
Επιθυμία του Νίκου αλλά και της πλειοψηφίας των Ατσιπουλιανών είναι το
σπίτι του Λιαντροχαράλαμπου να αγορασθεί από τον Δήμο Ρεθύμνου και να γίνει
μουσείο. Στο σπίτι αυτό είχε φιλοξενηθεί αρκετές φορές ο Ελευθέριος Βενιζέλος τον
οποίο συνέδεε μια στενή φιλία με τον μεγάλο Ατσιπουλιανό οπλαρχηγό.
Όλες αυτές οι δράσεις καθώς και η εν γένει σεμνή στάση απέναντι στο
πολύπλευρο έργο του, δείχνουν ότι ο Νίκος Σαμψών είναι άνθρωπος με μεγαλείο και
ομορφιά ψυχής. Ο Αριστοτέλης αναφέρει ότι «είναι χαρακτηριστικό του
μεγαλόψυχου ανθρώπου να μη ζητάει χάρες, αλλά να είναι έτοιμος να κάνει το καλό
στους άλλους». Και ερωτηθείς «πού κατοικούν αι Μούσαι», έφη (απάντησε): «εν ταις
ψυχαίς των φιλοπόνων». Ο δε Πλάτωνας επισημαίνει: «Ανάμεσα σε 100 γεννιέται
ένας ήρωας, ανάμεσα σε 1000 βρίσκεται ένας σοφός άνδρας, αλλά μια
ολοκληρωμένη προσωπικότητα μπορεί να μη βρεθεί ούτε ανάμεσα σε 100.000
άνδρες». Εμείς είμαστε πάρα πολύ τυχεροί που τον έχουμε ανάμεσά μας και είναι
άνθρωπος δικός μας, του χωριού μας.
26
Αλλού ο ίδιος φιλόσοφος τονίζει: «Οι καλές πράξεις παρέχουν δύναμη στον
εαυτό μας και εμπνέουν καλές πράξεις και στους άλλους». Ο Νίκος Σαμψών πρέπει ν’
αποτελεί πρότυπο και παράδειγμα προς μίμηση κυρίως για τους νεότερους, και το
έργο του πηγή έμπνευσης για υψηλούς στόχους στη ζωή τους αλλά και για
αγαθοεργίες, καθόσον η χώρα μας έχει πολύ μεγάλη ανάγκη από τέτοιες
προσωπικότητες.
Γίνεται, λοιπόν, εύκολα αντιληπτό απ’ τον καθένα ότι η αποψινή εκδήλωση
είναι η ελάχιστη τιμή που θα μπορούσε να του αποδοθεί από τους συγχωριανούς του.
Θα κλείσουμε με μια ρήση του σπουδαίου Κρητικού συγγραφέα, του Καζαντζάκη:
«Αξιοπρέπεια δεν είναι στο να κατέχω τιμές, αλλά στο να τις αξίζω». Και ο Νίκος
Σαμψών αναμφισβήτητα τις αξίζει. Αποτελεί καύχημα και άξιο τέκνο της μάνας γης
που τον γέννησε, του Ατσιποπούλου, καύχημα και άξιο τέκνο της λεβεντογέννας
Κρήτης και της Πατρίδας μας.
Του ευχόμαστε από καρδιάς υγεία και πολλές χαρούμενες και ευτυχισμένες
στιγμές στο λιμάνι της τωρινής του Ιθάκης, την οικογένειά του!!!
Ατσιπόπουλο, 28 Ιουλίου 2018
27
Αθήνα, 25 Δεκεμβρίου 2025