Τα Ρεθεμνιώτικα Νέα είναι τοπική εφημερίδα του Ρεθύμνου με λογότυπο «Στην υπηρεσία του Ρεθέμνου και της Δημοκρατίας» και διαδικτυακό τόπο www.rethnea.gr. Τα γραφεία της εφημερίδας βρίσκονται στην οδό Μοάτσου 7-9 στο κέντρο του Ρεθύμνου. Ιδρυτής, εκδότης και διευθυντής της εφημερίδας το 1965, ήταν ο Ιωάννης Χαλκιαδάκης, την οποία ίδρυσε ως μέσο αντιπροσώπευσης του δημοκρατικού κόσμου της Ρεθύμνης που αντιδρούσε στα γεγονότα της Αποστασίας της χρονιάς εκείνης. Από το θάνατο του το 2010 ανέλαβε ως εκδότης ο υιός του Εμμανουήλ Χαλκιαδάκης. Η εφημερίδα εξακολουθεί να εκδίδεται ανελλιπώς και καλύπτει κυρίως τοπικής εμβέλειας νέα. Παράλληλα δημοσιεύει άρθρα γενικού ενδιαφέροντος από σημαντικές προσωπικότητες τόσο του Ρεθύμνου όσο και της υπόλοιπης επικράτειας. Αποτελεί σημαντική πηγή τοπικής ιστορίας.
Στις 2 Μαΐου 2018, η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας, www.rethnea.gr έπεσε θύμα κυβερνοεπίθεσης από Τούρκους χάκερ.
Ακολουθούν σημαντικά δημοσιεύματα και άρθρα της εφημερίδας κατ’ έτος
(Από ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ)
Κυψέλη ενημέρωσης και πνευματικής δημιουργίας
Το μικρό τυπογραφείο των «Ρ.Ν.» στα πρώτα δειλά βήματα της εφημερίδας, εξυπηρετούσε και άλλες ανάγκες εκείνα τα χρόνια τα δύσκολα. Αναγγελίες μνημοσύνων, κάποιες ανακοινώσεις που ήταν μια ανάσα, καθώς το μεροκάματο δεν έβγαινε κι εύκολα. Με το χειροκίνητο λοιπόν πιεστήριο φύλλο τύπωνε ο Γιάννης Χαλκιαδάκης για να εκτελέσει τη μικρή παραγγελία.
Και το σημαντικό είναι ότι τις περισσότερες φορές έλεγε κι ευχαριστώ στον πελάτη για την προτίμηση. Ε, δεν του πήγαινε η καρδιά να πάρει λεφτά από αναγνώστη. Ήταν και δύσκολες εποχές.
Δύσκολες εποχές ήταν για όλους, αλλά ο Γιάννης Χαλκιαδάκης κάπου δεν το είχε συνειδητοποιήσει στον εαυτό του όσο και αν βίωνε και ο ίδιος τις συνέπειες από τη γαλαντομία του αυτή. Αλλά η ιδεολογία κάπου σε καλύπτει. Και νιώθοντας υπερούσιος πάντων, γιατί έχεις ένα σκοπό στη ζωή σου, ξεχνάς τον εαυτό σου και τις ανάγκες του.
Κύλησε ο καιρός , πήρε την ανιούσα η εφημερίδα συνέχιζε τις δραστηριότητές του το τυπογραφείο που είχε για ένα φεγγάρι το εξαίρετο εκείνο τεχνίτη τον Γιώργη Λαγουδάκη και ο εξοπλισμός άρχισε να βελτιώνεται.
. Ο πρώτος τυπογράφος των «Ρ.Ν.» ο Γιάννης Δατσέρης είχε πει κάποτε σε ρεπορτάζ της Μαρίνας Μουδριανάκη: «Εκείνη την εποχή δεν είχαμε δυστυχώς τα μέσα για την άνετη έκδοση της εφημερίδας, δεν υπήρχαν διαφημίσεις και τα έσοδα ήταν μειωμένα. Όλη η προσπάθεια ήταν σε έπαινο του κ. Γιάννη Χαλκιαδάκη που εργαζόταν σκληρά για να μπορέσει να κρατηθεί η εφημερίδα. Όλοι μας αγαπούσαμε αυτό που κάναμε. Δουλεύαμε από τις 8.00 το πρωί μέχρι τις 4.00 το άλλο πρωί, ήταν η πιο ενημερωμένη εφημερίδα. Ήμασταν όλοι αγαπημένοι μεταξύ μας.
Ήταν Σάββατο πρωί το 1967 όταν πήγα στο τυπογραφείο και το βρήκα κλειστό ενώ ένας χωροφύλακας ήταν έξω από την πόρτα. Είχε γίνει το πραξικόπημα. Ο κ. Γιάννης Χαλκιαδάκης συμμετείχε στην επιτροπή αντιβασιλικού αγώνα μαζί με πολλούς άλλους συμπολίτες.
Την ημέρα που συνελήφθη και οδηγήθηκε στη φυλακή είχε έρθει το πρωί απ΄ την εφημερίδα, μου άφησε την ύλη και μου ζήτησε να την τυπώσω μόνος μου. Την άλλη μέρα ήρθαν οι ασφαλίτες, με οδήγησαν και εμένα στο τμήμα μαζί με τη σύζυγό του όπου παραμείναμε κρατούμενοι μια μέρα μέχρις ότου συλληφθεί ο διευθυντής των «Ρ.Ν.». Με την επανέκδοση της εφημερίδας το Νοέμβριο του 1974 με κάλεσε ο κ. Γιάννης Χαλκιαδάκης να αναλάβω την έκδοση, αλλά υπήρχαν λόγοι που δυστυχώς δεν μου επέτρεπαν να συνεχίσω την ωραία συνεργασία μας…».
Συνέχισε όμως ο Γιώργος Λαγουδάκης που εργάστηκε και στην πρώτη περίοδο και στην επανέκδοση των «Ρ.Ν.» από το 1974 έως το 1987. Ο ίδιο; λιτός αλλά τόσο παραστατικός είπε χαρακτηριστικά ότι η έκδοση των «Ρ.Ν.» σε μια δύσκολη εποχή αποτελεί μια ιστορική στιγμή που μόνο μια αναδρομή στο αρχείο μπορεί να αποδώσει τη φλόγα και το μεγαλείο της.
Αρκετά έχουν να θυμηθούν η Γλυκερία Βουλουμπασάκη, η Βαγγελιιώ Μουνδριανάκη, η Κούλα Πλατώνη-Σταυρουλάκη, η Αμαλία Χαροκοπάκη-Κυριακοπούλου, ο Αντώνης Κατιμεράς, ο Λάμπρος Πατεράκης και τόσοι άλλοι. Θα σταθούμε σε μια δήλωση που είχε κάνει σε μια επετειακή εκδήλωση η καλή φίλη Λίτσα Σαλβαράκη στη συνάδελφο τότε Μαρίνα Μουδριανάκη.
«Εγώ εκτός από το λογιστήριο ασχολήθηκα και με την αξιολόγηση των ειδήσεων. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα λαμπρά κείμενα που συντάσσονταν από τον ίδιο τον κ. Γιάννη Χαλκιαδάκη.».
Κάθε επέτειο της έκδσσης των ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ γινόταν και ένας απολογισμός Σε μια τέτοια περίσταση είχε γράψει ο Γιάννης Χαλκιαδάκης:
«Για κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, για κάθε σύλλογο ή επιχείρηση μια επέτειος είναι ασφαλώς ένα σημαντικό γεγονός. Πολύ δε περισσότερο για μια επαρχιακή εφημερίδα- όπως είναι τα «Ρ.Ν.» – η οποία εκδόθηκε σε μια πολύ χαλεπή περίοδο της χώρας μας για να αντικατοπτρίσει την αντίθεση του ρεθεμνιώτικου λαού στο βασιλικό πραξικόπημα και παράλληλα να στρατευθεί στη ανάπτυξη του νομού μας και την επίλυση των ποικίλων προβλημάτων του. Τα «Ρ.Ν.» και οι άνθρωποι που τα δημιούργησαν και τα υπηρετούν αισθάνονται ιδιαίτερη συγκίνηση στον εορτασμό μιάς ακόμα επετείου επειδή νιώθουν ότι έφθασαν σ΄ αυτήν απόλυτα δικαιωμένοι. Μια δικαίωση που τους προσφέρουν οι συνδρομητές και οι αναγνώστες τους, αμάχητη επιβεβαίωση της οποίας αποτελεί ο συνεχής ανοδικός δείκτης της κυκλοφορίας τους. Το γεγονός ότι τα Ρεθυμνιώτικα Νέα τιμούν σήμερα περισσότεροι αναγνώστες που τα διαβάζουν κάθε μέρα μαζί με την καταξίωση που έχουν κερδίσει από τους ανθρώπους του πανελλήνιου τύπου ότι είναι μια από τις εγκυρότερες και αρτιότερες περιφερειακές εφημερίδες αποτελούν σημαντική κατάκτηση για την οποία αισθάνονται την υποχρέωση γι άλλη μια φορά να εκφράσουν τη βαθιά τους ευγνωμοσύνη προς όλους. Η ιστορία αυτής της εφημερίδας στη μέχρι σήμερα διαδρομή της σημάδεψε και σημαδεύτηκε από την ιστορία της χώρας μας και από την ιστορία και τα γεγονότα της μικρής περιοχής στην οποία κυκλοφορεί επιδιώκοντας πάντα να αντικατοπτρίζει πιστά τ συναισθήματα των κατοίκων της. Σε μια από τις μαύρες στιγμές της στην περίοδο της Απριλιανής Δικτατορίας διέκοψε την έκδοσή της για επτά χρόνια και διατράνωσε έτσι την αντίθεσή της με το απολυταρχικό καθεστώς με τη γλώσσα της σιωπής.
Τα «Ρ.Ν.» έμειναν πάντα πιστά στις δημοκρατικές αρχές τους και στην αυστηρή τήρηση των κανόνων της δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Τάχτηκαν από το πρώτο τους φύλλο στο δημοκρατικό χώρο και παρέμειναν αμετακίνητα σ΄ αυτόν. Πάντοτε όμως με ανεξαρτησία γνώμης την οποία υπεράσπισαν ανυποχώρητα.
Παράλληλα υπηρέτησαν με πραγματικό πάθος την πρόοδο και την ανάπτυξη του νομού Ρεθύμνης. Δεν υπήρξε ρεθυμνιώτικο θέμα στον οποίο να μην αυτοεπιστρατευθούν για την προβολή και την επίλυσή του. Δεν υπήρξε επίσης στο νομό μας στόχος ανάπτυξης και να μη βρεθούν τα «Ρ.Ν.» στην εμπροσθοφυλακή του.
Σε πολλές ακόμα περιπτώσεις η εφημερίδα μας δεν περιορίσθηκε να συστρατευθεί στην κατάκτηση του οποιουδήποτε στόχου. Υπήρξαν θέματα όπως η τουριστική ανάπτυξη του Ρεθύμνου, η δημιουργία ναυτιλιακής εταιρείας και πολλά άλλα στα οποία τα «Ρ.Ν.» ενέπνευσαν τα οράματα τα οποία καλλιέργησαν στη συνέχεια και τα στήριξαν μέχρι την υλοποίησή τους. Αυτά σε μια επί τροχάδην αναφορά. Το εγχείρημα της έκδοσής τους ήταν απαλλαγμένο οποιουδήποτε επιχειρηματικού ενδιαφέροντος. Και αυτό το βεβαιώνει το γεγονός ότι η εφημερίδα αυτή δεν δυσκολεύτηκε το 1967 να «κατεβάσει ρολά» για να μην εξαναγκαστεί να υπηρετήσει το καθεστώς της δικτατορίας. Το επιβεβαιώνει ακόμα το γεγονός ότι η επανέκδοσή τους μετά την μεταπολίτευση το 1974 οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην έντονη κοινωνική και πολιτική πίεση που ασκήθηκε από τους εκπροσώπους του Ρεθύμνου στη σύσκεψή του Ideon τον Οκτώβριο το 1974. Με πιο απλά λόγια η εφημερίδα γεννήθηκε σε μια περίοδο που η δημοκρατία στην Ελλάδα βρέθηκε σε δοκιμασία. Με αυτή την προϊστορία τα «Ρ.Ν.» έγιναν ένα κομμάτι της ζωής του ήθους και της ανάσας του κάθε Ρεθυμνιώτη που ζει στη μικρή μας πολιτεία και τα χωριά του νομού μας ή κατοικοεδρεύει απόδημος στην αλλοδαπή ή την ημεδαπή. Αυτό είναι το σημαντικό έπαθλο που νιώθουμε σήμερα ότι μας απέμεινε ο απλός ανώνυμος αναγνώστης για την παρρησία και την τόλμη με τα οποία υπηρετήσαμε αυτόν και τα προβλήματα του νομού μας σε όλα τα χρόνια της έκδοσής μας. Του εκφράζουμε απέραντες ευχαριστίες και ευγνωμοσύνη και τον διαβεβαιώνουμε ότι με τις ίδιες αρχές θα συνεχίσουμε και στο μέλλον.
Είναι πράγματι μεγάλη τιμή σε μια εφημερίδα να τις εμπιστευθούν οι άνθρωποι ενός ολόκληρου νομού την έκφρασή τους. Και πολλή περισσότερο όταν ο νομός αυτός είναι το Ρέθυμνο».
Για να προσθέσει ο σημερινός εκδότης και συνεχιστής του έργου κ. Μανόλης Χαλκιαδάκης που ακολουθώντας το πνεύμα των καιρών και της σύγχρονης τεχνολογίας οδήγησε την εφημερίδα στις κορυφαίες θέσεις του επαρχιακού τύπου
«…Στις πρώτες δεκαετίες της ζωής των «Ρ.Ν.» η πολλαπλότητα των ΜΜΕ συνιστούσε αίτημα-διεκδίκηση που ικανοποιούμενη διαμόρφωσε σταδιακά από τα μέσα της δεκαετίας του ΄80 και εξής μια νέα πραγματικότητα. Καθώς μια νέα τομή ανοίγετε στο χώρο της ενημέρωσης, διαχωρίζοντας τα έντυπα ΜΜΕ με κριτήριο όχι πλέον κομματικό αλλά ποιοτικό (αφενός λαϊκιστικά-σκανδαλοθηρικά, αφετέρου έγκυρα σοβαρά) τα «Ρ.Ν.» σεβόμενα τους αναγνώστες τους και τιμώντας την ιστορία τους μπορούν να διεκδικήσουν και διεκδικούν δικαιολογημένα θέλω να πιστεύω τον χαρακτηρισμό της ποιοτικής εφημερίδας. Η ηλικία των «Ρ.Ν.» βρίσκεται πολύ κοντά στη δική μου για πολλούς μια ηλικία δύσκολη. Αλίμονο όμως σε όποιον ενδίδει στην κρυφή γοητεία της ευκολίας».
Έτσι κύλησαν τα χρόνια. Όπως το νερό. Ένας μικρός κόσμος, αλλά μεγάλος σε σκέψεις και όνειρα πέρασε, κάποιοι άφησαν τη σφραγίδα τους απλά, άλλοι συνεχίζουν και η επικαιρότητα δίνει τη συνέχεια για το μέλλον.
ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΩΝ ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ
Τα ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ από την αρχή της έκδοσης τους είχαν την τύχη να συνεργαστούν με προσωπικότητες διακεκριμένες στον τομέα δράσης τους
Από τους συντοπίτες που άφησαν έντονα τα ίχνη τους στο πέρασμά τους από την εφημερίδα ήταν ο δάσκαλος Μιχάλης Σκούληκας
Ήταν υπεύθυνος αρχείου. Μεθοδικός πάντα, τακτικός, χωρίς να παραλείψει και τις εύστοχες πρατηρήσεις του γύρω από την επικαιρότητα, ήταν μια σεβαστή παρουσία στο χώρο μας. Εκείνο που τον χαρακτήριζε πάντα ήταν μια απόλυτη διακριτικότητα, έτσι ώστε να φροντίζει να μην διακόπτει κανέναν την ώρα που ήταν αφοσιωμένος στο κείμενό του.
Όσο πράος φαινόταν όμως τόσο μαχητικός γινόταν όταν κάποιοι προσπαθούσαν να υποβαθμίσουν την ιδιαίτερη περιοχή του, που λάτρευε.
Ήταν εκείνος που τόλμησε να σηκώσει φωνή διαμαρτυρίας μετά την μεγάλη πυρκαγιά στη Κρύα Βρύση, που προκάλεσε τόσες μεγάλες καταστροφές και έφερε στα όρια της απόγνωσης τόσους ελαιοπαραγωγούς. Και η διαδικασία που ξεκίνησε σε βάρος της ΔΕΗ, ήταν μια από τις πρωτοβουλίες που πήρε μαζί με άλλους παράγοντες.
Ο Μιχάλης Σκούληκας έφυγε τόσο ξαφνικά όσο διακριτικά ζούσε. Αλλά εμείς πάντα τον θυμόμαστε, κυρίως λόταν βλέπουμε τους φακέλους στο αρχείο που είχε με τόση επιμέλεια ετοιμάσει για να έχουμε τις πηγές που διευκολύνουν τη δουλειά μας πιο κοντά.
Ο Θεόδωρος Πελαντάκης, επίσης ένας από τους επιφανείς συμπολίτες μας στον χώρο του πνεύματος έχει τη μόνιμη στήλη του, που διαβάζεται επίσης με ενδιαφέρον.
Εξαίρετος επίσης συνεργάτης ήταν ο θεολόγος Γιάννης Κουμεντάκης, με πλούσιο πνευματικό έργο.
Ο Γιάννης Κουμεντάκης μας έδωσε κατά καιρούς και μια στήλη πολύ χρήσιμη για να θυμηθούμε ή ίσως και να μάθουμε ελληνικά.
Ήταν λέξεις που δεν χρησιμοποιούνται ιδιαίτερα, με πλήρη ερμηνεία έτσι ώστε να πλουτίσουμε το λεξιλόγιο μας.
Και μέχρι το τέλος της ζωής του συνέχιζε να μας προσφέρει κείμενα αξιώσεων με βαθύ πνευματικό περιεχόμενο.
Ο Νίκος Νιουράκης ήταν δάσκαλος. Ααλλά κυοφορούσε στο πνεύμα του η διάθεση για συγγραφή. Μια σεμνότητα που τον διέκρινε δεν του επέτρεψε να ασχοληθεί νωρίτερα.
Αγαπούσε με πάθος τα ταξίδια. Έτσι ο μεγάλος μας ποιητής Κώστας Απανωμεριτάκης εύστοχα τον αποκάλεσε “Φιλέα Φογκ” του Ρεθύμνου σε ένα θαυμάσιο ποιήμα που τον σκιαγραφούσε. Κάποια στιγμή και με την παρότρυνση φίλων, άρχισε να δημοσιεύει τις ταξιδιωτικές αναμνήσεις του, που σύντομα έγιναν βιβλία που διαβάζονται πάντα με ενδιαφέρον. Γιατί στο οδοιπορικό του συνδύαζε με πολλή μαεστρία όλα τ στοιχεία που μας βοηθούσααν να γνωρίσουμε καλύτερα την χώρα που είχε επισκεφθεί.
Ο Νίκος Νιουράκης συνεργάστηκε με τα “Ρ.Ν.” και στον τομέα της βιβλιοπαρουσίσης και κάθε κείμενό του ξεχώριζε. Ήταν μια από τις πνευματικότερες μορφές που πλούτισαν το τημ των συνεργατών μας. Και έτσι θα τον θυμόμαστε πάντα.
Μεγάλη τύχη για τα ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ ήταν η συνεργασία με το σπουδαίο Κρητολόγο Γιώργο Εκκεκάκη
Μια ακόμα λαμπρή παρουσία στη λίστα των συνεργατών ήταν η δέσποινα του Ρεθύμνου Μαρία Τσιριμονάκη Η τόσο φιλοσοφημένη γραφή της που είχε να πει πάντα κάτι ιδιαίτερο αρκετές φορές, μας έδωσε αφορμή να την αναζητήσουμε στο αρχείο για να δανειστούμε κάτι που θα πλούτιζε δική μας εργασία. Και οι στήλες της εφημερίδας την αναζητούν πάντα γιατί τα ποιοτικά κείμενα είναι αυτά που αναζητά πάντα ο αναγνώστης.
Είναι τόσοι αυτοί που αξίζουν την αναφορά μας. Είναι εκείνοι που πέρασαν και άφησαν έντονα τα ίχνη τους όπως ο Αντώνης Σανουδάκης. Από τότε που υπηρετούσε στα γυμνάσια του Ρεθύμνου μας χάριζε πολύτιμες σε ιστορικό κυρίως περιεχόμενο συνεργασίες, αλλά και ποίηση καθώς και άρθρα με ώριμη πολιτική σκέψη.
Κι όλα αυτά ενώ κατά καιρούς φιλοξενούσαν επιφυλλίδες του και τα Νέα.
Ήταν όμως κι άλλοι οι σημαντικοί συνεργάτες των ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ Γιώργης Αγγελιδάκης από το πρώτο κιόλας φύλλο της εφημερίδας με μόνιμη στήλη επί σειρά ετών , Μανόλης Μαθιουδάκης πρώην πρόεδρος ΕΣΗΕΑ , Γιώργος Μασσαβέτας, Νίκος Επιτροπάκης, Νίκος Αγγελής, Σπύρος Μαρνιέρος, Μάρκος Πολιουδάκης, Σταύρος Κατζουράκης, Λευτέρης Κρυοβρυσανάκης, Στέλλα Κορωνάκη , Μιχάλης Παπαδάκης (Δάνδολος) Μιχάλης Τζεκάκης, Γιάννης Παπιομύτογλου Χρήστος Μακρής κ.α
Η αναφορά μας είναι για τους συνεργάτες και όχι τους εργαζόμενους για κάποια διαστήματα με σημαντική δημοσιογραφική παρουσία όπως Ανδρέας Κουμάντος, Μανόλης Παντινάκης, Δημήτρης Τζανακάκης, Σπύρος Λούπης, Μαρίνα Μουνδριανάκη , Γεωργία Γυπαράκη, Μανούσος Κλάδος , Βάλια Πετράκη κ.π.α
ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ
Η εφημερίδα αυτή έδωσε πάντα αγώνες για τα προβλήματα του τόπου μας. Και μάλιστα κατάφερε να φέρει κοντά στην επίλυση αρκετά από αυτά. Αλλά έδωσε κίνητρα για να θυμηθούμε και να εξάρουμε περιπτώσεις εξαιρετικού ήθους και αυτοθυσίας με τα βραβεία που έδινε κάθε χρόνο για ένα μεγάλο διάστημα.
Από τις εκδηλώσεις που διοργάνωνε κατά καιρούς δεν έλειπαν και τα αφιερώματα στα παιδιά. Εκδηλώσεις κοντά σε μεγάλες γιορτές που συνοδεύονταν και από δώρα.
Μένουν ακόμα στο αρχείο οι θαυμάσιες φωτογραφίες από το διαγωνισμό για το καλύτερο μπαλκόνι. Εδώ πρωτοστάτησε η γνωστή συμπολίτισσα Έλλη Βότζη, που έχει αφιερωθεί στον αγώνα για το πράσινο και την ανάπτυξή του.
Ο διαγωνισμός αυτός όπως διαπιστώσαμε έδωσε κίνητρα σε πολλούς συμπολίτες να γίνουν φιλανθείς σε μια προσπάθεια να δώσουμε στην πόλη εκείνη την παλιά της όψη, που τα απογεύματα ευωδίαζαν τα βασιλικά στις γλάστρες και σε μεθούσε το άρωμα του γιασεμιού.
Αυτά βέβαια στην παλιά πόλη. Αλλά κάθε γωνιά μπορεί να έχει υτό το προνόμιο για να μην μας πνίγει το μπετόν, που έχει αλλοιώσει τόσο την φυσιογνωμία του Ρεθύμνου.
ΕΥΑ ΛΑΔΙΑ