Από τους σπουδαίους επιστήμονες, ξεχασμένος πια ο Μάρκος Φουντουλάκης από τους σημαντικότερους επιστήμονες, από τους πιο σεμνούς ανθρώπους.
Γεννήθηκε στο Χαμαλεύρι το 1925. Ο πόλεμος τον βρήκε στην εφηβεία αλλά με τον ενθουσιασμό της ηλικίας του και τις υγιή πατριωτική συνείδηση που του καλλιέργησε ο πατέρας του εντάχθηκε στην Αντίσταση. Η βασική γραμμή για τη διασφάλιση του αγώνα να μη γνωρίζει κάθε αντιστασιακός με ποιους συνεργάζεται δεν μας δίνει πλήρη στοιχεία για τη δράση του καθενός. Από σκόρπιες μαρτυρίες κάτι φθάνει ως τον ερευνητή. Από τη σεμνότητα του αγωνιστή επίσης πολλά ανδραγαθήματα έχουν χαθεί στη λήθη του χρόνου. Όπως συμβαίνει στην περίπτωση του Μάρκου Φουντουλάκη, που δεν επέτρεψε ποτέ να γίνεται αναφορά στη δράση του αυτή. Ούτε και η οικογένειά του έμαθε ποτέ λεπτομέρειες από τις υπηρεσίες του στην πατρίδα. Αντίθετα με άλλους συναδέλφους του που είχαν κάνει παντιέρα την αντιστασιακή τους δράση ο Μάρκος Φουντουλάκης δεν μιλούσε ποτέ. Εμείς μάθαμε εντελώς τυχαία -και ξαφνιαστήκαμε ομολογουμένως- για την άγνωστη αυτή πλευρά του επιφανούς επιστήμονα σε μια τυχαία συνάντηση που είχαμε στο σπίτι του περίφημου «Τσαούση» στην Αρχαία Ελεύθερνα. Μας μιλούσε ο γιος του μεγάλου αγωνιστή Μίνωα Αποστολάκη, Νικόλαος για τους πατριώτες που εύρισκαν καταφύγιο στο σπίτι τους να πάρουν μια ανάσα, να φάνε μια μπουκιά ψωμί και να γυρίσουν στο μετερίζι τους. Ανάμεσα σ’ αυτούς ο Γιάννης Μαθιουδάκης, ο Γιώργης Αγγελιδάκης, η Βαγγέλα Κλάδου και τόσοι άλλοι.
Από τους τακτικούς επισκέπτες του σπιτιού ήταν και ο Μιχαήλ Κλιάνης, ο επονομαζόμενος «Κουμπάρος». Αυτός με τον Γιάννη Μαθιουδάκη ήταν από τα βασικότερα στελέχη της Αντίστασης. Σε κάποια επιχείρηση ο Κλιάνης τραυματίστηκε και αμέσως δημιουργήθηκε μείζον θέμα γιατί έπρεπε να έχει φροντίδα γιατρού για να αποφύγει το μοιραίο. Ποιος όμως να αναλάβει τόσο επικίνδυνη αποστολή. Αν έπεφταν σε μπλόκο η καταδίκη τους ήταν σίγουρη. Ο Μάρκος αν και είχε γεννηθεί στο Χαμαλεύρι ήξερε πολύ καλά την περιοχή. Και στο Κάτω Τριπόδο και στη Λαγκά είχε συγγενείς. Επειδή πολλές φορές τους επισκέπτονταν με τον πατέρα και τον αδελφό του ήξερε βήμα προς βήμα το χώρο. Έτσι τον μετέφερε πρώτα στο Κάτω Τριπόδο και μετά στη Λαγκά. Εκεί στο σπίτι θείας του Μάρκου ο «Κουμπάρος» κρύφτηκε πάνω από τρίμηνο.
Ποτέ όμως δεν μίλησε ο ίδιος γι’ αυτό. Ο Μάρκος Φουντουλάκης όπως το συνήθιζε μιλούσε λίγο και έπραττε περισσότερο. Όπως λένε οι προφορικές μαρτυρίες αυτή δεν ήταν η μοναδική πράξη του νεαρού Μάρκου σε όλη τη διάρκεια της Αντίστασης. Έτσι είναι φυσικό να αναφέρεται στη λίστα του Γεωργίου Δ. Χρηστάκη «Γιατροί που πήραν μέρος στην Εθνική Αντίσταση στην Κρήτη».
Η επιλογή σπουδών του δεν αποκλείεται να επηρεάστηκε από την περίοδο αυτή που ο Μάρκος πρόσφερε τις υπηρεσίες του στην Αντίσταση και γνώριζε τι σημαίνει να υπάρχει κάποιος ειδικός κοντά στον συνάνθρωπο που κινδυνεύει να χάσει τη ζωή του.
Έγινε ένας λαμπρός επιστήμονας, άριστος καρδιολόγος, μα πάνω από όλα έμεινε άνθρωπος. Με τον Γιώργη Αγγελιδάκη που η Αντίσταση τους έδεσε με γερούς δεσμούς φιλίας και το Στέλιο Αναγνωστάκη είχαν δημιουργήσει την ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ εκεί που σήμερα στεγάζεται η Πολεοδομία. Εκεί πρόσφερε τις υπηρεσίες του στην επιστήμη και ο αξέχαστος Γιώργης Λίτινας. Ήταν ένα πρότυπο ιατρικό κέντρο που δεν είχε σε τίποτα να υστερήσει από μεγάλη μονάδα της πρωτεύουσας.
Ο Μάρκος Φουντουλάκης είχε πάντα ένα ύφος που ενέπνεε βαθύ σεβασμό. Ποτέ δεν ξέφευγε από το μέτρο. Εκεί που πραγματικά κατέθετε ψυχή ήταν στις περιπτώσεις που κάποιος χρειαζόταν τη βοήθειά του. Έσωσε αμέτρητους ασθενείς γιατί ποτέ δεν έπαψε να μελετά και να παρακολουθεί όλες τις εξελίξεις της επιστήμης του. Ποτέ δεν αδίκησε εργαζόμενο. Κι ούτε επέτρεπε σε κανένα να προσβάλει συνεργάτη του.
Παρακολουθούσε τα κοινά αλλά από μια απόσταση που του επέτρεπε να διατηρεί το κύρος του αλώβητο. Δεν έκανε κινήσεις για δημιουργία εντυπώσεων. Δεν το χρειαζόταν άλλωστε. Ο κόσμος τον λάτρευε. Κι έτσι τον θυμάται. Ευτύχησε βέβαια να ακολουθήσει τα χνάρια του ο γιος του Μάνος, από τους επιφανέστερους της σύγχρονης επιστημονικής κοινότητας. Καμάρωνε ο Μάρκος Φουντουλάκης αλλά δεν έπαυε να συμβουλεύει το γιο του για ένα πράγμα. Να προσφέρει κυρίως στον αναξιοπαθούντα πάσχοντα συνάνθρωπο. Να μη δίνει ποτέ σημασία στην υλική ανταμοιβή των υπηρεσιών του. Έτσι έμεινε στη μνήμη μας ο Μάρκος Φουντουλάκης πρότυπο λειτουργού του Ιπποκράτη και γνήσιος εκπρόσωπος των παραδόσεων αυτού του τόπου.