Έπειτα από δύο ετών κατάκλιση περίπου, πέθανε σ’ ηλικία 72 χρόνων, η εκλεκτή συμπολίτισσα Χαρίκλεια Κ. Παπαδογιάννη. Ευσεβής, χρηστή και ενάρετη δέσποινα.
Εξαίρετη χριστιανή, σεμνή και ανεξίκακη, διάθετε τον χρόνο της τα τελευταία χρόνια προ της ασθενεία της εις έργα φιλανθρωπίας, αλτρουισμού και κοινωνικής αλληλεγγύης. Σκοπό της ζωής της είχε τάξει να πράττη το καλό, το ωραίο, το ευγενές.
Το έργο της αρετής. Πιστά ακολουθούσε τα Ευαγγελικά Κηρύγματα. Μοιραζόταν τους δύο χιτώνες με τους μη έχοντες συνανθρώπους της. Παραμυθούσε και παρηγορούσε πονεμένους, θλιμένους και κατατρεγμένους. Συντρόφευε και συμπαραστεκόταν τους αρρώστους. Στα σπίτια των, στις κλινικές στο νοσοκομείο. Όπου βρίσκονταν. Πρόγραμμα της καθημερινό: Η επίσκεψη των Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων. Του Γηροκομείου. Της Γωνιάς των φερόντων. Όλων των φιλανθρωπικών καταστημάτων της πόλης. Και όχι πια τυπικά. Πάντα φορτωμένη με ποικίλα δώρα: Πακέτα, βιβλία, φιάλες, γλυκά. Ανάλογα προς τις περιπτώσεις που τα προώριζε. Ήταν ο μόνιμος Αη Βασίλης για την πόλη μας. Ένας κινητός Αη Βασίλης. Αλλά, πέραν τούτων: Κατηχούσε. Κάτοχη της Αγίας Γραφής και της Χριστιανικής διδασκαλίας δεν κρατούσε τις πληθωρικές της γνώσεις για την εαυτή της. Τις μετάδιδε στους άλλους. Δίδασκε. Προέτρεπε. Νουθετούσε. Όπου υπάρχει λόγος. Τους ολιγόπιστους. Τους αμελείς. Τους ασεβείς. Τους παραστρατημένους. Και έπειθε. Γνώριζε τον τρόπο. Τη μέθοδο. Διάθετε τέχνη, γνώση, πίστη, επιμονή και υπομονή. Κυρίως όμως δίδασκε με το παράδειγμα της. Η ίδια ήτο πρότυπο αγαθότητας, πραότητας, καλωσύνης. Ήτο ζώσα διδασκαλία.
Είχε ευτυχήσει να συνδέση την τύχη της με εκλεκτό σύζυγο τον ταμιακό Κώστα Παπαδογιάννη. Υπήρξε πιστή και αφοσιωμένη του σύζυγος. Εκ του γάμου των απόκτησαν τέσσερα τέκνα, τρεις υιούς και μία κόρη. Υποδείγματα ακεραιότητας εντιμότητας και ευπρέπειας. Λίγο πρόωρα έχασαν το πατέρα τους. Παρά ταύτα αναδείχθηκαν πλήρως, επεβλήθηκαν επαγγελματικά και κατέχουν αξιόλογες θέσεις στην πολιτεία και κοινωνία. Η αείμνηστη Χαρίκλεια μετά το θάνατο του συζύγου της αφωσιώθηκε στην επιτέλεση του ωραίου, χριστιανικού, κοινωνικού και εθνωφελούς έργου που είχε από πριν αρχίσει: Της κοινωνικής ευποιϊας. Ο θάνατος της αφήνει ένα κενό δυσαναπλήρωτο στις τάξεις της μικρής πόλης μας.
Την κηδεία της γενομένη χθες παρακολούθησε η εκλεκτότερη μερίδα της Ρεθεμνιώτικης Κοινωνίας.
Στέφανοι και κάνιστρα ανθέων κατατέθηκαν στη σορό της. Συλλυπούμενοι Τα τέκνα της τον αδελφό της και όλους τους συγγενείς ευχόμαστε ελαφρή την πλάκα του τάφου της.
Αιωνία η μνήμη της
Α.Σ.Σ
ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1980