-Γιατί στον Ψηλορείτη χιονιά και καταχνιά;
Γιατί βροντά στ’ Αρκάδι κανόνι και φωτιά;
Γιατί βοϊζ’ η Κρήτη και σειούνται τα βουνά;
Κι οι Κρητικοί κολώνες σταίνουν στα χαμηλά;
Κι ίντάναι τα σημάδια, που δείχνει ο Ουρανός;
Χιλιάδες άστρα χύνονται σα νάναι χαλασμός;
-Όσ’ είστε χριστιανοί και βαφτισμένοι,
να τρέξετε στ’ Αρκάδι αρματωμένοι.
Γιατί ο Μουσταφάς το τριγυρίζει,
να το ξεθεμελιώσει αποφασίζει.
Μέσα τα χριστιανάκια κρατούν ψηλά Σταυρό,
όξω οι Γιαννιτσάροι το μισοφέγγαρο.
Τρέξε παπά Κρανιώτη και Κούβε φοβερέ,
σέρνε και Λειβαδιώτες πολέμαρχους καλέ!
Άμε κι εσύ Σκουλά απού τ’ Ανώγεια
σέρνε και τουρκομάχους, ντρέτα λόγια.
-Ετρέξαν όλοι άγρια Γεράκια,
επήγανε Μυλοποταμιτάκια.
Επήγαν Ρεθεμνιώτες κι απ’ τ’ Αμάρι,
ο Κορωναίος στρατηγός τσοι διατάζει.
Κι οι Αγιοβασιλιώτες τα ξεφτέρια,
εφτάξανε κρατώντας τα μαχαίρια.
Ήρθαν ‘π’ τα πάνω Μέρη θελοντάδες,
ο Δράκος με τον Ξάνθη λεβεντάδες.
Κι άναψεν η ‘πανάσταση στην Κρήτη,
και τράνταξεν ο κόσμος και βρουχίστη.
Κι ήρθε και το φερμάνι από την Πόλη,
οι ‘παναστάτες να σφαγούνε όλοι.
Κλησές και Μοναστήρια να καούνε,
και γυναικόπαιδα ακόμη να σφαγούνε.
-Ετσά λοής εκάη και τ’ Αρκάδι,
απούτονε τση Κρήτης το καμάρι.
Δε δώκανε τα όπλα, πούθελ’ ο Μουσταφάς,
δε δώκαν το μπαρούτι την μπέσα στον Πασσά.
Άνδρες, γυναίκες είπαν, με θάρρος με καρδιά,
«επαδά θα σφαγούμε στην πίστη σαν αρνιά»!
Κι ο Γούμενος Γαβρίλης, εις του Γιαμπού μιλεί,
«Το νου σου στο μπαρούτι κι η γι’ ώρα του θαρθεί.
Βάλε φωτιά κι ας γίνει η ολοκαύτωση,
γιατί αυτό θα σώσει την επανάσταση».
Σαν έσπασ’ η μπουρμπάδα τη σιδερόπορτα,
κι εμπήκαν οι Γιανιτσάροι που τα πορόκουρτα,
κι εγέμισεν ο πέρ’ γιαυλος ‘πο Τούρκους και Ρωμιούς,
και μακελειό γινότανε που δεν τα βάνει ο νους.
-Τότες ακούστη μια φωνή ‘πο πάνω ‘που τ’ Αρκάδι,
«Επαδά θα καούμανε, γιατί αλλοιώς δεν κάνει».
Κι εκέντησεν ο τσεπανές και κάηκεν τ’ Αρκάδι,
κι επλακωθήκαν οι Ρωμιοί, με την Τουρκιά ομάδι.
ΓΕΩΡΓ. Φ. ΔΑΦΕΡΜΟΣ (8.11.39)