ΚΡΗΤΙΚΟΙ ΘΡΥΛΛΟΙ
Εις εκ των θρύλλων που αφθονούν εις όλους τους λαούς και μάλιστα εις τον ιδικόν μας
είναι ο κατώτερω αναφερόμενος εις την ενετοκρατικήν εποχήν.
Κατά την εποχήν κατά την οποίαν οι Φράγκοι εις το χωρίον εκείνο εζούσαν δυο
οικογένειαι εκ των οποίων η μια ήτο πλούσια και είχε ωραίαν κόρην της οποίας η μόνη
ασχολία ήτο να υφαίνη. Αντιθέτως η άλλη ήτο πτωχή, αλλά υπερήφανος και είχεν ως
μόνον στήριγμα εν αγόρι δια της εργασίας του οποίου συνετηρούντο.
Της πλούσιας οικογένειας ήρεσα πολύ αι επιδείξεις. Δια τούτο λοιπόν ο πλούσιος
Φράγκος ήθελε να υπάγη από εν μέρος εις άλλο εντός του χωρίου είχαν υπηρέτας των
οποίων η εργασία ήτο να στρώνουν τάπητας από τα μέρη τα οποία ήθελεν διέλθει.
Όταν εξήρχετο ίππευε πάντοτε. Ουδέποτε τον είδον να εξέλθη της οικείας του πεζός.
Οσάκις επήγαινεν εις την εκκλησίαν δια να επιδυκνύεται εις τον κόσμον ελάμβανε το
αντίδωρον δια της αιχμής του ξίφους του.
Εις τα παιδιά των οικογενειών τούτων ανεπτύχθη αμοιβαίος έρως και ο πτωχός νεανίας
εζήτησεν την πλούσιαν κόρην εις γάμον. Οι γονείς της κόρης όμως νομίσαντες ότι
τοιαύτη ένωσις θα είναι ανάρμοστος ηρνήθησαν την πρότασιν ταύτην και δια να
εμποδίσωσιν το συνοικέσιον είπον εις τον νεανίαν ότι << Τότε μόνον θα σου δώσωμεν
την κόρη μας εις γάμον όταν κατορθώσης εντός οκτώ ημερών να κτίσης οικίαν δια
στεγασθήτε>>.
Ο νεανίας όμως λαμβάνων δύναμιν από την αγάπην του προς την νεανίδα κατώρθωσε
το δύσκολον τούτο έργον εντός της ορισθέίσης προθεσμίας τη βοήθεια τεχνιτών,
ξυλουργών και κτιστών τους οποίους προσέλαβε προς τούτο.
Άμα τη περιπτώσει της οικοδομής παρουσιάσθη εις την οικίαν του πλουσίου Φράγκου
και του εζήτησε να εκπληρώση την υπόσχεσίν του. Ο Φράγκος εκπλαγείς δια τούτο
αλλ΄ευρεθείς προ αδιεξόδου του ώρισε την ημέραν του γάμου.
Δεν έπαυσε όμως απότου επιπλήττη καθημερινώς την κόρην του δια τας σχέσεις της
αυτάς. Μιαν ημέραν λοιπόν ενώ η κόρη εκάθητο και ύφαινε μη δυναμένη να υποφέρη
πλέον τας ύβρεις του πατρός της έδωσε όρκον να μη υφαίνει πλέον και συγχόνως
είπε>> για να μη λησμονήσω ποτέ και εγώ και όλος ότι υπέφερα τόσον πολύ και έδωσα
αυτόν τον όρκον, επιθυμώ να ακούονται οι θρήνοι μου και το κτύπημα του τελάρου μου
κατά περιόδους>>.
Η επιθυμία της αυτή πράγματι εξεπληρώθη και όταν διέρχεται τις από το μέρος εκείνο
ακούει τους θρήνους της και το κτύπημα του τελάρου της>>
(Θρύλλος της Σκουλουφιανής καμάρας περισυλλεγείς υπό της Δος Ι οζ. Ι. Καμπουράκι
κατά διασκευήν Βάσου Β. Τσάκωνα).