Που να ελπίζω η τρισάθλια
Που να υπομένω η ταπεινή
Ποιον η ξένη να ικετέψω
Και που να στρέψω την κεφαλή
Ουκ έχω άλλο θερμό προστάτη
Ουκ έχω άλλη καταφυγή
Εκτός εσένα Θεέ και πλάστη
Και που να κλείνω την κεφαλή
Παρακαλώσε αγνή Παρθένε
Μη με αφήσεις ν’ απολεστώ
Καθώς μου πρέπει να μην με κρίνεις
Και εις το σκότος καταταχθώ.
Αυτό τον κόσμο δεν γνωρίζω
Το φως η τάλαινα τι εστί
Μορφή ανθρώπου ποτέ δεν είδα
Ούτε εικόνα σου την σεπτή.
Άλλο δεν έχω τι να ζητήσω
Πλην μου ετούτο παρακαλώ
Δώσου την άφεση των πταισμάτων
Και των πολλών μου αμαρτιών.
ΣΗΦΑΚΑΚΗ ΕΛΕΝΗ
Κ.Α.Π.Η. ΡΕΘΥΜΝΟΥ Γ’ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
ΜΑΘΙΟΥΔΑΚΗ 24