Του κ. Κώστα Παπαδάκη πτυχ. Θεολογίας
Με πολύ ενδιαφέρον παρακολούθησα προ ημερών στο Περιοδικό Τύπο σχετική
ειδησεογραφία, περί του Αγίου Ορους, συμφώνως προς την οποία για πρώτη φορά
κατα το παρελθόν έτος τα μοναχολόγια των Μονών της Κοινότητος δεν
παρουσίασαν μείωση του αριθμού των μοναχών, αλλα μάλλον αύξηση.
Εξ΄άλλου κατα τα τελευταία έτη παρατηρείται μια εξαιρετικά εντυπωσιακή
προσέλευση πτυχιούχων διαφόρων Πανεπιστημιακών και άλλων ανώτατων Σχολών,
στις Θεολογικές Σχολές των Πανεπιστημίων Αθηνών και Θεσσαλονίκης ή και το
ακόμη πλέον εντυπωσιακό η αποδοχή απο τοιούτων πτυχιούχων, αμφοτέρων των
φύλων, του μοναχικού σχήματος και η είσοδος των εις το Ορθόδοξο μοναχισμό.
Το πράγμα εν συσεχτίσει και με τις δυτικές χώρες παρατηρούμενες Θρησκευτικές
επαναστάσεις των νέων η γενικότερα απο ορισμένης σκοπιάς θεωρούμενο με την
επανάσταση της νεολαίας λαμβάνει σημαντικές διαστάσεις και δημιουργεί λίαν
αισιόδοξους προοπτικές για το πνευματικό μελλον. Της ανθρωπότητας.
Ηδη ο σύγχρονος άνθρωπος έζησε επ’ αρκετό και εγεύθη τους καρπούς της
ομότητος και της καταστροφής δύο Παγκοσμίων Πολέμων. Και το αποτέλεσμα της
ανθρωπότητας και πάλι φέρεται σε μια παγκόσμια σύρραξη την οποία ατενίζει μετά
τρόμου και αγωνίας, για τις συνέπειες τιες οποίες εγκυμονεί και οι οποίες θα είναι
τεράστιες ως εκ της εκρηκτικότητος και βιαιότητός της.
Επι πλέον ο ολοκληρωτισμός ο οποίος εμφανίσθη μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο,
υπο τους διαφόρους αυτού εκφράσεις – Μπολσεβικισμού, Φασισμού
Εθνικοσοσιαλισμού – ιδιαιτέρως δε υπο τη μορφή της Μαρξιστικής θεωρίας, υπήρξε
μια ισχυρή και άνευ προηγουμένου απογοήτευση για τον άνθρωπο και την
ανθρωπότητα γενικότερα. Η οποία δεν έβρισκε ουσιαστικό περιεχόμενο στις
υποσχέσεις και τα κηρύγματα του.
Και να μεν, μετα τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο κατέρρευσε ο Φασιστικός και Νασιστικός
ολοκληρωτισμό. Ο Κομμουνιστικός όμως εξαπλώθει στις περισσότερες χώρες της
Ευρώπης και της Ασίας και εξάρθρωσε πάσα έννοια θρησκείας, οικογένειας και
Πατρίδας,αφου προηγουμένως καταπάτησε την προσωπική υπόσταση και το γόητρο
του Ατόμου.
Η θρησκεία και η μεταφυσική διδάσκει ο Μαρξ, πρέπει να αντικατασταθούν μέσω της
επιστήμης αντιθέτως οι οικονομικές σχέσεις καθορίζουν την βάση ολων των
εκφράσεων του πολιτισμού.
Εαν σε ολα αυτά προσθέσουμε και την ταχεία τεχνική οικονομική και κοινωνική
εξέλιξη των τελευταίων δεκαετηρίδων την οποία αδυνατεί, λόγω της ανωριμότητας
να παρακολουθήσει πιστά στα βήματά της ο σύγχρονος άνθρωπος, θα
κατανοήσουμε το μέγεθος της καταστάσεως στην οποία ο ίδιος περιεπλάκη.
Ειναι, ως εκ τούτου, γεγονός αισιόδοξο και λίαν ενθαρρυντικό η πνευματική κίνηση
την οποία αναφέρουμε παραπάνω. Αυτη επέχουσα θέση επαναστατικού κινήματος
κατα της καθεστηκυϊας τάξεως αγωνίζεται για να δώσει και παλι την προτεραιότητα
έναντι της ύλης στο πνευμα, το οποίο ζωογονεί και ενδυναμώνει εσωτερικώς παν,
ο,τι δημιουργεί ο άνθρωπος για να γίνει και πάλι συνειδητή υπο των ατόμων της
σύγχρονης κοινωνίας η υψηλή, μοναδική αλήθεια της Βίβλου η οποία διδάσκει “Ουκ
επ’ αρτω επι παν τι ρήματι εκπορευομένω δια στόματος Θεού” (Ματθ. Δ,4)