ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ
Πριν 40 ημέρες περίπου έχασε και πάλι η Κρήτη ένα άξιο τέκνο της αντιπρόσωπο και διαφημιστή της. Ο τελείως ξαφνικός θάνατος του Παντελή Ευαγγέλου Παπαδάκη συνέτριψε την καρδιά όλων των συγγενών του, φίλων, συμμαθητών, συναδέλφων του και γνωστών. Νέος μόλις 48 ετών πέθανε εις το Γενικό Νοσοκομείο Σερρών μετά από έμφραγμα καρδιάς στις 7 Σεπτεμβρίου 1982.
Ένα από τα τελευταία του λόγια ήταν θέλω να με πάτε στην Κρήτη.
Ο αείμνηστος Παντελής γεννήθηκε στο αρχοντοχώρι Αγίου Κωνσταντίνου Ρεθύμνης, όπου και μεγάλωσε.
Γόνος μεγάλης και αρίστης οικογενείας υπερήφανος δια την καταγωγή του αγαπούσε όλους τους συνανθρώπους του
Η παρουσία του και το λεβέντικο ανάστημα του έδιδε παράδειγμα γνήσιου Κρητικού. Χαρακτήρας καλός πολλές φορέςθυσίασε το ατομικόν του συμφέρον δια το κοινό συμφέρον προσφέροντας τον εαυτό του έως το τέλος. Όταν ερχόταν στο χωριό του με το χαμόγελο του, τους τρόπους του και τις παρέες του γέμιζε το χωριό Άγιος Κωνσταντίνος.
Κάθε φορά που ερχόταν στην ιδιαίτερη του και αγαπημένη του Κρήτη προσπαθούσε να συναντήσει όλους τους συγγενείς του, συμμαθητές του γυμνασίου, φίλους παλαιούς, συμφοιτητές του από τα φοιτητικά χρόνια στη Θεσσαλονίκη, φίλους Κρητικούς που γύρισαν στην ιδιαίτερη τους πατρίδα.
Μετά το γυμνάσιο Ρεθύμνης σπούδασε στην γεωπονική σχολή Θεσσαλονίκης όπου ήταν πολύ αγαπητός σε όλους τους συμφοιτητές του.
Διετέλεσε πρόεδρος των Κρητικών φοιτητών Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης επί πολλά έτη. Είχε αναπτύξει συνδικαλιστική δράση και έδειχνε πάντα το μεγάλο του ενδιαφέρον δια τα προβλήματα των συμφοιτητών του και πρόσφερε πάντοτε με προθυμία κάθε δυνατή βοήθεια.
Παντρεύτηκε στην Θεσσαλονίκη η οποία και έγινε δεύτερη του πατρίδα και την οποία αγάπησε πολύ. Σύζυγος καλός και φιλότιμος έβρισκε πάντοτε την καλύτερη κατανόηση από την ευχάριστο και παραδειγματική σύζυγο του.
Μετά το πτυχίο του προσελήφθη, στην Ελληνική Βιομηχανία Σακχάρεως όπου και εργάστηκε στα εργοστάσια Πλατύ και Σερρών.
Η κύρια ασχολία του ήταν η παρακολούθηση και η μέριμνα της Επιστημονικής καλλιέργειας των τεύτλων.
Η δραστηριότητα του η πολιτική ήταν ανεγνωρισμένη από όλους τους συναδέλφουςτου και συμπολίτες της Θεσσαλονίκης.
Ήταν μέλος της κλαδικής γεωπόνων της Θεσσαλονίκης όπου ήταν δραστήριο μέλος και αγωνίζετο δια τα συμφέροντα και δικαιώματα των τευτλοπαραγωγών και γενικώς των αγροτών.
Ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του συλλόγου επιστημόνων της Σάκχαρης ως εκπρόσωπος των γεωπόνων.
Στις 7 Σεπτεμβρίου συνεδρίασε στις Σέρρες το διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου επιστημόνων στα θέματα συνδικαλιστικά τα οποία αφορούσαν τον σύλλογο και γενικά την πορεία των εργοστασίων της βιομηχανίας σακχάρεως.
Κατά την διάρκεια του συνεδρίου μη αισθανόμενος καλά στην υγεία του μεταφέρθηκε εις το Νοσοκομείο Σερρών.
Η εκτίμηση της οποίας έχερε ήταν δείγμα και η κατάθεσις στεφάνων κατά την κηδεία του από όλους τους τομείς των εργοστασίων και συλλόγων και η συνοδεία της σωρού του από τις Σέρρες μέχρι την γενέτειρα του τον Αγ. Κων/νο Ρεθύμνης υπό του συναδέλφου του ηλεκτρολόγου μηχανολόγου κ. Χριστοφορίδη Φωτίου.
Είναι μικρός ο χώρος και λίγα τα γραφόμενα δια έναν άνθρωπο όπως τον Παντελή ο οποίος θα παραμείνη στην μνήμη όλων μας.
Ας είναι αιωνία η μνήμη του.
Στέλιος Δρανδάκης
Κρητική Επιθεώρηση 20/10/1982