Σε ηλικία 100 χρόνων περίπου πέθανε προχθές στο μικρό γραφικό χωριό των Μύλων Ρεθύμνης ο συμπαθής και σεβάσμιος γέροντας Ιδομενέας Μαθιουδάκης.
Ο μπάρμπας Ιδομενέας ήτο το τελευταίο απομεινάρι της παλιά φρουράς των γερόντων μου μικρού χωριού.
Ήτο δημιουργικός και καλωσυνάτος, ευχάριστος συζητητής γεμάτος κέφι πάντα στην παρέα του, και με το λυράκι του σκορπούσε χαρά και διάθεσι, για τα τραγούδια του παλιού καιρού.
Και τελευταία που ήτο φορτωμένος ένα αιώνα στην πλάτη του, περπατούσε αναντρανιστά, και οι κουβέντες του ήτο σωστές καθαρές και πολύ διδακτικές.
Παρατηρούσα και καμάρωνα τα πέντε αγόρια του και τις τρεις κόρες του πλάι στο φέρετρο του, καλοκαταστεμένα και νοικοκυρεμένα παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα αξιώθηκε το συμπαθητικό γεροντάκι των Μύλων να χαρή.
Αλήθεια και νεκρός το πρόσωπό του είχε ευχάριστη όψι, και τον θάνατο δεν τον φοβήθηκε όπως διηγούνται τα παιδιά του αφού σταυρωκοπήθηκε ξάπλωσε στο κρεβάτι του και παρέδωσε τη ψυχή του λευκή.
Άφησε στη ζωή σαν παρακαταθήκη την λεβεντιά και το κουράγιο στα παιδιά του και σε όλους που τον γνώριζαν σπουδαία διδάγματα και τρόπο ζωής.
Στην νεκρώσιμη ακολουθία πήραν μέρος οι ψάλτες της Μυλωνιανής χαράδρας, τα πουλιά το αεράκι και τα λουλούδια με τα μύρα τους.
Αυτά τα λόγια σας ευχή και λιβάνι μυρωδάτο στο γλυκό συμπαθητικό γεροντάκι.
Μ.Κ.Σ.
(Πρωθιερεύς)
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1977