ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ
Η πείνα, η γύμνια και η δυστυχία, μαζί με τη φοβερή τρομοκρατία, είχαν
κυριολεκτικά τσακίσει τους σκλαβωμένους Έλληνες, εκείνα τα τέσσερα ατέλειωτα χρόνια,
που βάσταξε η Γερμανική Κατοχή στη χώρα μας (1941-1944).
Μια όμως, από τις μεγαλύτερες πληγές, που τριγύριζαν τους υπόδουλους Έλληνες,
ήταν και ο μ α υ ρ α γ ο ρ ι τ ι σ μ ό ς, δηλαδή η πλήρης εκμετάλλευση των δυστυχισμένων
υπάρξεων!…
Οι μαυραγορίτες έμοιαζαν με τη βδέλλα, γιατί ρουφούσαν κυριολεκτικά, το αίμα
των δυστυχισμένων σκλάβων, μέχρι την τελευταία στάλα, με σαδισμό και απανθρωπιά.
Συνήθως οι μαυραγορίτες, περιέρχονταν τα χωριά κι έπερναν τα προικιά των
κοριτσιών, τα κοσμήματα και ό,τι άλλο εκλεκτό είχαν οι χωρικοί, για να τους δώσουν «ένα
κομμάτι ψωμί» όπως λέει ο λόγος, αλλά και στην κυριολεξία.
Ο όρος «μαύρη αγορά» σημαίνει «πάσαν πώλησιν και κατ’ επέκτασιν πάσαν
συναλλαγήν, διεξαγομένην λάθρα εις το περιθώριον της νομιμότητος, εις τιμάς ασυγκρίτως
υψηλοτέρας των επισήμων. Ως μαύρη αγορά χαρακτηρίζεται επίσης πάσα κρυφία
συναλλαγή, επί ειδών απηγορευμένων» (Ίδε Μ.Ε. Εγκ. Συμπλ. Τ. Γ΄ σ. 642).
Στην Γερμανική Κατοχή, ο λαός υπόφερε από την πείνα κι έτσι υποχρεωνόταν να
υποκύπτει στις παράλογες απαιτήσεις των απανθρώπων μαυραγοριτών, για να
εξασφαλίσει λίγο στάρι ή κριθάρι ή ταγή για να ζυμώσει ψωμί, λίγη ζάχαρη, λίγο ρύζι, λίγα
μακαρόνια κλπ. που ήταν σπανιώτατα είδη τροφής…
Τα χρήματα είχαν τελείως εξευτελισθεί. Ο Δημόσιος υπάλληλος και ο μισθωτός
γενικά, ενώ λάμβανε το μισθό του τη μια μέρα, την άλλη είχε χάσει τη μισή τουλάχιστο
αγοραστική του αξία. Έτσι, οι συναλλαγές γινόταν είδος με είδος, όπως και στην αρχαία
εποχή. Αλλά και πάλι, δεν υπήρχε λογική αναλογία μεταξύ της αξίας των διαφόρων ειδών
διατροφής, ενδυμασίας και υποδήσεως. Έτσι έφθανε στο σημείο να εξευτελίζεται ένα είδος
που υπήρχε σε περισσότερη ποσότητα, έναντι άλλου σπανιωτέρου είδους. Π.χ. στην Κρήτη
για να προμηθευθεί κανείς μια οκά ταγή, έπρεπε να δώσει 2-4 οκ. Λάδι! Οι μαυραγορίτες,
εκμεταλλεύονταν στον ανώτατο βαθμό, την άθλια αυτή κατάσταση! Έτσι, μέσα σε λίγο
χρονικό διάστημα, αποκτούσαν πλούτη, σε βάρος του σκλαβωμένου λαού!
Βέβαια, μια Γαλλική παροιμία λέγει: «ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα!».
Αυτή εφαρμόσθηκε σε πολλές περιπτώσεις μαυραγοριτών. Γιατί, τα πλούτη που
συγκέντρωναν από τους πεινασμένους συμπατριώτες τους, ήταν ζυμωμένα, με τις κατάρες
και τους αναστεναγμούς τους. Γι’ αυτό, οι περισσότεροι από τους μαυραγορίτες, έχασαν
τα άνομα κέρδη τους, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, είτε σε χαρτοπαιξίες, είτε σε
αρρώστειες, είτε σε άλλες επισφαλείς εμπορικές επιχειρήσεις!
Αν και έχουν περάσει 33 ολόκληρα χρόνια, από τότε που έληξε η μαύρη Γερμανική
Κατοχή, όμως η φοβερή εικόνα των ασυνείδητων αυτών μαυραγοριτών, εξακολουθεί να
παραμένει ζωντανή στη μνήμη των ανθρώπων εκείνων, που είχαν την ατυχία να ζήσουν τις
σκοτεινές εκείνες ημέρες…