ΣΦΟΔΡΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΟΧΗΜΑΤΩΝ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ
Την 19.45 μ.μ. της ημέρας της Πρωτοχρονιάς το υπ’ αριθμόν 184751 Λ.Χ. επιβατικόν αυτοκίνητον οδηγούμενον υπό του Ευαγγέλου Σπανουδάκη του Βασιλείου κατοίκου Χανίων, βαίνον επί της ενταύθα οδού Εθνάρχου Μακαρίου και εισερχόμενον εις την λεωφόρον Κουντουριώτου συνεκρούσθη μετά του βαίνοντος κανονικώς επί της λεωφόρου υπ’ αριθμόν 123617 Ι.Χ. επιβατικού αυτοκινήτου, οδηγουμένου υπό του Εμμανουήλ Παδουβά του Εμμανουήλ πολιτικού μηχανικού κατοίκου Αθηνών.
Αποτέλεσμα της σφοδροτάτης συγκρούσεως ήτο ο ελαφρός τραυματισμός της επιβάτιδος του πρώτου αυτοκινήτου και του επιβάτου του δευτέρου Νικολάου Παδουβά του Εμμανουήλ κατοίκου Ρεθύμνης.
Αίτια της συγκρούσεως ήσαν η υπερβολική ταχύτης του πρώτου οχήματος και η μη παραχώρησις προτεραιότητος εις το επί της λεωφόρου βαίνον αυτοκίνητον.
ΔΙΚΗ ΣΤΟ ΜΙΚΤΟ
Ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Κακουργιοδικείου Ρεθύμνης ήρχισεν από χθες την πρωϊαν η εκδήκασις της υποθέσεως ανθρωποκτονίας της Ε Βμε κατηγορούμενον τον εραστήν της Εμ Φ ετών 55 κάτοικον Μαρμαρά Κυδωνίας Χανίων, ο οποίος -ως ανεγράψαμεν και χθες- συμφώνως προς το κατηγορητήριον εδηλητηρίασε την 30ην Μαΐου 1968 με παραθείον αυτήν.
Το Δικαστήριον των Συνέδρων συντίθεται εκ των Προέδρου Πρωτοδικών Ρεθύμνης κ. Καρνέζη, ως προέδρου και των Πρωτοδικών κ.κ. Παυλοπούλου και Ανδρεοπούλη, ενώ την Εισαγγελικήν Έδραν κατέχει ο Αντεισαγγελεύς Εφετών Κρήτης κ. Παπακαρυάς.
Πρώτος μάρτυς κατέθεσεν ο σύζυγος του θύματος Ε Β ναυτικός ο οποίος εις την απολογίαν του, ισχυρίσθη κυρίως ότι αγαπούσε πολύ την σύζυγό του και δεν υπήρχε ουδείς λόγος να αυτοκτονήση. Υπήρξε τρυφερή μητέρα. Και μολονότι ήλθαν εις γνώσιν του οι σχέσεις της με τον Φ απέφυγε να δημιουργήση επεισόδια δια να διαφυλάξη την οικογενειακή γαλήνη του.
Απελογήθη αργά και καθαρά, χωρίς να παραλείπη την παραμικρή λεπτομέρεια.
Εν συνεχεία κατέθεσε ο υιός της , Ε Β 14 ετών: Είχα ακούσει -ετόνισε- τις σχέσεις της μητέρας μου με τον Φ από ένα συμμαθητή μου. Πιστεύω ότι πήγε να του ζητήση εκείνο το πρωί τα λεπτά που της χρωστούσε και την εφαρμάκωσε.
Εκείνη που ήτο ανεκδιήγητη εις την κατάθεσή της ήτο η μάρτυς Ε Π, που συνήντησε την Ε εκείνο το πρωί όταν επήγαινε στο σπίτι του κατηγορουμένου. Μετά, ως ισχυρίσθη: άκουσα ότι την φαρμάκωσαν. Ως ισχυρίσθη η Ε φοβόταν τον όρκο που πήρε, και δίσταζε να εκφράση εις το Δικαστήριον ελεύθερα τη γνώμη της. Και διαρκώς επανελάμβανε… Δεν γνωρίζω τίποτα… δεν άκουσα τίποτα…
Ο μάρτυς Σ Φ (φοιτητής) δόκιμος έφεδρος Αξιωματικός, σήμερα υιός του κατηγορουμένου, καθ’ όλην την απολογίαν του υπήρξε ασαφής και ασυνεπής -και εδημιουργήθησαν πολλές αντιφάσεις- μεταξύ της πρώτης καταθέσεώς του εις τον Ανακριτήν και αυτής εις το Δικαστήριον. Το αξιόλογον από αυτά είπε: Διατηρούσα σχέσεις ερωτικάς με την Ε αλλά τας διέκοψα, όταν έμαθα ότι είχε και με τον πατέρα μου. Ως μου είπε ο πατέρας μου, εκείνο το πρωί ήρθε σπίτι μας να του ζητήσει συγχώρεση. Του εφάνη όμως άρρωστη και την έβαλε σε ένα ταξί. Ο πατέρας μου δεν είχε λόγους να την δηλητηριάση.
Εν συνεχεία εξητάσθη ο Ι Φ (ιδιωτικός υπάλληλος) υιός του κατηγορουμένου, ο οποίος ως ισχυρίσθη ο πατέρας του είχε σκοπό να υπαντρευτή την Ε.
Συνήψα ερωτικάς σχέσεις και εγώ μαζί της. Όταν έμαθα ότι είχε σχέσεις και με τον πατέρα μου – ζήτησα να μην έρθη ξανά σπίτι μας. Πιστεύω ότι μόνη της πήρε το δηλητήριο όταν ευρίσκετο σπίτι της και πέρασε από το σπίτι μας για να μας εκδικηθή.
Ακολούθως εξητάσθη η Α Φ, από το σπίτι της οποίας τηλεφώνησε ο Φ να έρθη το αυτοκίνητο να μεταφέρη την Ε στην κλινική. Ισχυρίσθη επίσης ότι επανήλθε σπίτι της σε λίγη ώρα να την πάρη για να μεταβούν στα Χανιά και να ψωνίσουν για τον αρραβώνα που θα έκανε με την Κ Τ.
Εις το σημείον αυτό διεκόπη η συνεδρίασις του Δικαστηρίου δια να συνεχίση την 5ην απογευματινήν.
Ν.Μ.
ΛΑΜΠΡΟΣ Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΤΗΣ ΟΛΟΚΑΥΤΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΛΑΜΠΙΝΗΣ
Την 9.30 πρωινήν της χθες επραγματοποιήθη εις το χωρίον Λαμπινή Αγίου Βασιλείου εορταστική εκδήλωσις και επιμνημόσυνος δέησις επί τη θλιβερά επετείω της ολοκαυτώσεως του χωρίου υπό των Τούρκων την 20 Ιανουαρίου του 1829, παρουσία του Σεβασμιωτάτου Γορτύνης και Αρκαδίας κ.κ. Τιμοθέου, του Στρατιωτικού Διοικητού κ. Ταρασίδη, του εκπροσώπου του Νομάρχου Διευθυντού κ. Τροβά και του Ιερού Κλήρου της Επαρχίας Αγίου Βασιλείου.
Εν αρχή εψάλλη επιμνημόσυνος δέησις εις την Ιστορικήν Εκκλησίαν της Παναγίας χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου κ.κ. Τιμοθέου συμπαραστατουμένου υπό του Ιερού Κλήρου, εν συνεχεία ο Σεβασμιώτατος ωμίλησεν προς το πλήθος, κατασυγκινήσας τούτο ως και ο Αιδ. Ευάγγελος Δημητρακάκης αναφερθείς επί του ιστορικού της επετείου. Τέλος εγένετο κατάθεσις στεφάνου και απαγγελίαι πατριωτικών ποιημάτων υπό μαθητών του Δημοτικού Σχολείου Λαμπινής.
Ακολούθως η Κοινότης Λαμπινής παρέθεσεν εις τας αιθούσας του Σχολείου πρόγευμα προς τιμήν των επισήμων, εις το τέλος του οποίου ωμίλησαν ο Άγιος Γορτύνης, ο Στρατιωτικός Διοικητής κ. Ταρασίδης, ο Διευθυντής Νομαρχίας κ. Τροβάς και ο Πρωτοσύγγελος της Μητροπόλεως Λάμπης και Σφακίων πατήρ Νικόλ. Κουτσαυτάκης.
Μετά την αποχώρησιν των επισήμων, επραγματοποιήθη ιερατικόν συνέδριον των Ιερέων της Επαρχίας Αγίου Βασιλείου υπό την προεδρίαν του Τοποτηρητού της Μητροπόλεως Σεβασμιωτάτου κ.κ. Τιμοθέου, διαρκέσαν μέχρι των απογευματινών ωρών.
ΡΕΣΙΤΑΛ ΒΥΡΩΝΟΣ ΚΟΛΑΣΗ
Την προσεχή Πέμπτη ένας διάσημος Έλληνας Βιολονίστας ο Βύρων Κολάσης θα δώση στην πόλη μας ρεσιτάλ. Δεν έχουμε σκοπό να του κάνουμε διαφήμιση – της οποίας άλλως τε δε έχει ανάγκη – αλλά θέλουμε να προλάβουμε μια ασχημία που έχει παρατηρηθή στο παρελθόν σε παρόμοιες μουσικές εκδηλώσεις. Δηλαδή της αδειανής αίθουσας.
Βέβαια δεν λέμε να παρακολουθήσουν το ρεσιτάλ άνθρωποι ανήδεοι αυτού του είδους της μουσικής κι ανίκανοι να εκτιμήσουν την αξία της να χασμουριούνται ή και να κοιμούνται… Όμως νομίζουμε ότι υπάρχη στην πόλη ένας αριθμός μουσικοφίλων που τους αρέσει η κλασσική μουσική και που είναι αρκετός για να γεμίση μια αίθουσα. Αυτοί λοιπόν έχουν υποχρέωση να τιμήσουν το ρεσιτάλ με την παρουσία των. Και η υποχρέωσή τους αυτή υπαγορεύεται από τα πολλά παράπονα και τις διαμαρτυρίες που κάνουν όταν βλέπουν να γίνονται τέτοιες εκδηλώσεις τις γειτονικές πόλεις και το Ρέθυμνο αγνοείται από τους καλλιτέχνες.
Να λοιπόν ευκαιρία να τους δείξουν ότι στο Ρέθυμνο εξακολουθεί να ζη η καλλιτεχνική παράδοση και ότι όταν λαμβάνουν χώρα καλλιτεχνικές και μουσικές εκδηλώσεις οι αίθουσες δεν μένουν άδειες και παγερές για να ειρωνεύωνται τον εγωισμό και την ψευτοϋπερηφάνεια των κατοίκων «της πόλης των γραμμάτων».
ΚΑΚΟΚΑΙΡΙΑ
Δυο ήσαν τα θύματα της τελευταίας κακοκαιρίας στην βόρεια πλευρά της πόλης μας. Το λιμάνι κι ο «Φλοίσβος», η πλαζ που δέχθηκε πάλι φέτος και δεύτερη επίθεση από τα κύματα και υπέστη μεγάλες ζημίες.
Τέλος πάντων κάτι πήγε να δημιουργήση, με πολλές θυσίες, ένας συμπολίτης μας στο τομέα αυτό των θαλασσίων λουτρικών εγκαταστάσεων που υστερεί η πόλη μας κι όμως φαίνεται πως τα κύματα δεν θέλουν…
ΠΝΙΓΗΚΕ ΨΑΡΑΣ
Κοντά στην θάλασσα γεννήθηκε ο ατυχής Ν Χ Ι ετών 42, απ’ αυτή ζούσε, γιατί ήτο ψαράς, πάνω σ’ αυτή λικνιζόταν γιατί χειμώνα – καλοκαίρι κοιμόταν μέσα στην μικρή ψαρόβαρκά του και μέσα σ’ αυτή πνίγηκε καθώς έπεσε τα μεσάνυχτα προχθές μεθυσμένος στα παγωμένα νερά της.
Έτσι οι πρώτοι πρωινοί άνθρωποι του λιμανιού μας, βρήκαν χθες το πτώμα του να επιπλέη σε κάποια γωνιά και από την νεκροψία και νεκροτομή που ενεργήθη συμπεραίνεται πως ο Ιορδάνου που ήτο τύπος μέθυσος καθώς εγύριζε αργά την περασμένη νύκτα στη βάρκα – σπίτι του μεθυσμένος όπως πάντα και στην προσπάθειά του να πηδήση μέσα σ’ αυτή έχασε την ισορροπία του, έπεσε και χτύπησε στην κεφαλή, εις την παρακείμενη βάρκα με αποτέλεσμα να χάση τις αισθήσεις του και ακολούθως να πνιγή μέσα στο νερό.
Και μ’ αυτό το τραγικό τέλος έκλεισε πρόωρα η σύντομη ζωή του Ι – όπως τον φώναζαν στο λιμάνι – μια ζωή σκυλίσια όπως μαρτυρεί το γεγονός ότι και τις πιο άγριες και παγερές νύχτες του χειμώνα για κρεββάτι είχε τα νοτισμένα από την αλπόνα σανίδια του καρυδότσουφλού του και για σκεπάσματα ένα μουσαμά που ήτο συγχρόνως και το μόνο στέγαστρο που έκοβε το κρύο, την βροχή και το χιόνι. Μια ζωή γεμάτη αλμύρα της θάλασσας και κρασί όσο του έδιδαν την δυνατότητα να αγοράση και να πιη τα ψάρια που έπιανε την ημέρα. Και τα δυο αυτά στοιχεία που ήταν ποτισμένη ολάκαιρη η ζωή του, φαίνεται πως σιχάθηκαν την μιζέρια της κι αποφάσισαν να συνεργασθούν για να την τελειώσουν.
Το Λιμεναρχείο διεξάγει τις σχετικές ανακρίσεις. Ενώ οι φτωχοί άνθρωποι του μόχθου στο μικρό λιμάνι μας κλαίνε τον άπονο χαμό του Ι που ήτο αντάξιος της αθλίας ζωής του.
ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ 1969