Του Στέργιου Σπανάκη και της ομάδας ΚΡΗΤΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑ
Χωριό και κοινότητα της επαρχίας Ρεθύμνης. Απέχει 20χμ. από το Ρέθυμνο. Βρίσκεται σε υψόμ. 60μ. κι έχει σήμερα 90 κατοίκους.
Οι χωριανοί υποστηρίζουν ότι η ονομασία Ζουρίδι προέρχεται από τη λέξη ζουρίδα, που σημαίνει κουνάβι και ονομάστηκε έτσι γιατί στην περιοχή υπήρχαν πολλά κουνάβια. Σύμφωνα πάντα με μαρτυρίες των κατοίκων, ζουρίδα στην τοπική διάλεκτο σημαίνει ενέδρα. Στην Τουρκοκρατία, λοιπόν έστηναν συνεχώς ενέδρες στους Τούρκους. Έτσι λοιπόν το χωριό από τις πολλές ενέδρες ονομάστηκε Ζουρίδα.
Ο Pendlebury αναφέρει ότι στην περιοχή του χωριού βρέθηκαν ερείπια υστερομινωικού ΙΙΙ πολιτισμού και ρωμαϊκών χρόνων. Σώζεται επίσης ένα κτίριο ενετικής εποχής, με ένα λιοντάρι στην πόρτα και θόλους. Από τα παραπάνω συνάγεται το συμπέρασμα ότι το χωριό υπήρχε από παλιά, όχι όμως στην ίδια θέση.
Οι παλιότερες οικογένειες είναι οι Δρανδάκηδες, Αγριμάκηδες, Σπαντιδάκηδες, Σηφογιαννάκηδες, Καβρουλάκηδες, Λελεδάκηδες, Μπιράκηδες, Κουτσουδάκηδες, Κουντουράκηδες κ.α. Από το χωριό κατάγεται και ο πρώην υπουργός και βουλευτής ΣταύροςΜπίρης.
Η παράδοση αναφέρει ότι το 1866 οι Τούρκοι έκλεισαν όλους τους χωριανούς σ’ ένα κατώι. Μόνο ένας Δρανδάκης είχε διαφύγει. Έριξε μια μπαταριά, έσβησε το λυχνάρι και δημιουργήθηκε πανικός. Οι Τούρκοι φοβήθηκαν πως είχαν κυκλωθεί κι έφυγαν, χωρίς να πειράξουν τους έγκλειστους.
Λέγεται επίσης ότι τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας η ομάδα Μπίρης-Νικόδημος-Αποστολάκης προκαλούσε πολλές συμφορές στους Τούρκους. Υπάρχει και η σχετική μαντινάδα:
«Ο Μπίρης, ο Νικόδημος και το Γερανιωτάκι
εκάνανε την Τουρκιά κι ήπιανε το φαρμάκι».
Αυτή η ομάδα έσφαζε τους Τούρκους μέσα στα σφαγεία. Την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής, οι Γερμανοί συνέλαβαν μόνο τον πρόεδρο του χωριού. Τον μετέφεραν στο Ρέθυμνο, τον δίκασαν για ανύπαρκτη αιτία και τελικά τον ελευθέρωσαν.
Έξω από το χωριό υπάρχει το ξωκλήσι Μεταμόρφωση του Σωτήρα. Είναι βυζαντινής εποχής με τοιχογραφίες.
Πριν από 100 περίπου χρόνια, κτίστηκε ο Άγιος Παντελεήμονας, η κεντρική εκκλησία του χωριού.
