Με συμμετοχήν όλων των κατοίκων της κωμοπόλεως και πολλών άλλων εκ των γειτονικών χωρίων
εκηδεύθη την παρελθούσαν Τετάρτην ένας εκλεκτός πολίτης των Μαργαριτών, ο Εμμανουήλ Αρ.
Χαλκιαδάκις.
Ο μεταστάς είχε λάβει μέρος ως εθελοντής εις τον Μακεδονικόν αγώνα 1903-1909, ως και στην
επανάσταση του Θερίσσου και επί πολλά έτη εχρημάτισε Πρόεδρος της Κοινότητος Μαργαριτών.
Διεκρίνετο δια την τιμιότητά του, την ευθύτητά του και την καλωσύνη του, δια τας αρετάς του δε
ταύτας απελάμβανε καθολικής εκτιμήσεως και απετέλει ηγετικήν φυσιογνωμία εις τον παλαιόν
Δήμον Ελευθερναίων.
Ο δικηγόρος κ. Βασίλειος Σπανδάγος εξεφώνησε τον κάτωθι επικήδειον λόγον εις την κηδείαν του
μεταστάντος.
Με τον θάνατον του νεκρού τον οποίον προπέμπομεν σήμερον εις την τελευταίαν μεταθανάτιον
κατοικίαν δεν εκλίπει μόνον ένας γενναίος και σχεδόν ο τελευταίος της παλαιάς φρουράς των
Μαργαριτών της ιστορικής αυτής κωμοπόλεως με τας ωραίας παραδόσεις και την λαμπράν ιστορίαν.
Ο Εμμανουήλ Χαλκιαδάκης δεν εκτίμησε μόνον την μεγάλην οικογένειαν από την οποίαν
προήρχετο. Ετίμησε προ πάντων και κυρίως την καταγωγήν του τόπου που τον εγέννησε και υπήρξεν
αληθώς εκλεκτός απόγονος του Μαργαριτσανού Τουρκομάχου Γαβριήλ του Αρκαδίου. Και χωρίς
διασταγμόν υπήρξε άξιος της Πατρίδος.
Ανατραφείς και ανδρωθείς εις μίαν ατμόσφαιρα επαναστάσεων αγώνων θυσιών και ηρωισμών
ατυχών αιμάτων ολοκαυτωμάτων και θριάμβων σπεύδει χωρίς κανένα δισταγμόν εθελοντής εις τα
ιερά και καθυγιασμένα χώματα της Μακεδονίας μας ανταποκρινόμενος εις τον εθνικόν
προσκλητήριον του μεγάλου Μακεδονικού αγώνος 1903-1909. Και εκεί πάνω εις την Ελλάδα του
Βορρά εις τας πόλεις και τα χωριά της εις τα φαρράγγια και τις βουνοκορφές της ο νεαρός
Μακεδονομάχος από τις Μαργαρίτες ζωντανεύει τον μεγάλον εις όλην του την ζωήν ο Εμμανουήλ
Χαλκιαδάκης, ουδέποτε προέβαλεν, ως εδικαιούτο, την εθελοντικήν και λαμπράν αυτήν συμμετοχήν
του εις ένα των ιεροτέρων αγώνων της φυλής μας, αλλ’ ουδ’ εζήτησεν υλικήν ή άλλην παροχήν και
παρ’ ότι εδόθη από το Ελληνικό κράτος, εκείνος δεν έλαβε μόνος ίσως από εκείνους, οι οποίοι
έλαβον μέρος εις αυτόν.
Ο Εμμανουήλ Χαλκιαδάκης, όταν ετερματίσθη η αποστολή του εις την Μακεδονίαν επανήλθεν εις
τον τόπον της καταγωγής του. Και, χωρίς ανάπαυλαν, χωρίς να καταθέση το όπλον, σπεύδει εκ των
πρώτων εις τον Προμαχώνα της Ελευθερίας, το ιστορικόν Θέρισον, όπου η αδούλωτη Κρητική ψυχή,
υπό την μεγαλυτέραν πολιτική ηγεσίαν του αιώνος μας, δίδει και κερδίζει την μάχην της υπέρ των
λαϊκών ελευθεριών και δια την ΄Ενωσιν της Κρήτης με την Μητέρα Πατρίδα. Και διατελών υπό την
ηγεσίαν του αειμνήστου Κυριάκου Μπιράκη παραμένει μέχρι πέρατος και μέχρι της πραγματώσεως
των σκοπών της επαναστάσεως εκείνης.
Φύσις δε ανήσυχος, διακαιομένη από το ιερόν πυρ της Δημοκρατίας, ηκολούθησεν έκτοτε, με
ενθουσιασμόν και πίστιν, τον πολιτικόν επαναστάτην της Κρήτης τον γίγαντα Ελευθέριον Βενιζέλον
εις όλας τας υπερόχους, δια το μεγαλείον, του Έθνους εξορμήσεις του.
Η συμμετοχή του κατόπιν εις τα κοινά, όταν επανειλημμένως η ψήφος των συμπολιτών του τον
έφερεν επι κεφαλής της Κοινότητος Μαργαριτών αφήκεν εποχήν, δια την ακεραιότητά του, την
αρετήν του, την εντιμότητά του, την καλωσύνην του. ενώ ουδένα ηδίκησεν, ήτο πάντοτε πρόθυμος να
προσφέρη τας υπηρεσίας του εις όσους είχον ανάγκην από αυτάς.
Ενώ ηυτύχησε να συνδέση την ζωήν του με εκλεκτήν κόρην των Μαργαριτών, θυγατέρα εκλεκτής
οικογενείας δεν ευτύχησε να αποκτήση απογόνους και εδοκιμάσθη από την μοίραν με την απώλειαν
αγαπημένης συζύγου, ήτις προώρως απήλθεν από τον μάταιον αυτόν κόσμον.
Έκτοτε ο Εμμανουήλ Χαλκιαδάκης έζη με τας αναμνήσεις του το καλύτερον σύμβολον και το
ωραιότερον παράδειγμα δια την κοινωνίαν των Μαργαριτών και την νεότητά της. Όταν δε η ηλικία
του δεν του επέτρεπε την κατά μόνας διαβίωσιν εύρεν όλην την θαλπωρήν και όλην την στοργήν και
την αγάπην πλησίον της οικογενείας αγαπημένου ανεψιού του η οποία κυριολεκτικώς τον ελάτρευε
και υπηρηφανεύετο δικαίως δι’ αυτόν.
Κατάφορτος από δόξαν υπόδειγμα αρετής και σεμνότητος πορεύεται τώρα εις την τελευταίαν του
κατοικίαν ο Εμμανουήλ Χαλκιαδάκης.
Εκεί θα συναντήση τόσους αναριθμήτους συμπολεμιστάς ου εις τους αγώνας του και συντρόφους
του εις την ζωήν και μίαν αγαπημένην σύζυγον η οποία τον περιμένει.
ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1966