Παίξε λεβέντη τους σκοπούς που βγαίνουν απ’ τη ρίζα
του τόπου αυτού και κάνανε τη γης ν’ ανατριχιάζει
όταν την ξεσηκώνανε των χορευτών τα ζάλα
Μ’ αυτούς ανατραφήκανε κι οι αδικοχαμένοι
που για το συναπάντημα απόψε τους τιμούμε
Αυτούς σιγοψιθύρισαν στο πρώτο καρδιοχτύπι
με τούτους ξεφαντώσανε στου γάμου τους το γλέντι
Παίξε μα δεν τους πρέπουνε κλάηματα μοιρολόγια
τους ήρωες και μάρτυρες χάρος δεν αφανίζει
κι αν χάνονται η μνήμη τους άσβηστη θ’ανταμώνει
γενιών γενιές κι ανέσπερη θα τις φωτίζει πάντα.
Πάρτε για μακαρία τους καρπό της μνημοσύνης
που από χώμα λεύτερο η γης τα χαλαλίζει
Το αίμα τους το πότισε , με τη ζωή τους λύτρα
δυνάστη ξεπληρώσανε κι ανάστησαν τον τόπο
Πιείτε κι ο χρόνος σπλαχνικά σκεπάζει τα σημάδια
Της συμφοράς με προκοπής έργα γιαυτούς που θάρθουν
Κι ας ευχηθούμε ποτέ πια πόλεμος μη σημώσει
Πιείτε λαοί μαζί με μας στ’ όνομα της ειρήνης
Ποτέ πια πόλεμος στη Γη , ποτέ χαμός κι ορφάνεια
Ποτέ πια πίκρα προσφυγιάς Πιείτε για την Ειρήνη
Ποτέ πια πόλεμου πληγές –Στ’ όνομα της Ειρήνης