Πέθανε χθες και κηδεύεται σήμερα 20/7/1982 ο Παπά Δημήτρης Παπαλεβυζάκης.
Ένας ακόμα γνήσιος εκπρόσωπος της Ρεθεμνιώτικης λεβεντιάς, που έχαιρε
του γενικού σεβασμού χάρις στην προσωπικότητα και το ήθος του. Κληρικός άξιος
της αποστολής του, ένας πραγματικός λευίτης, δεν εμποδίστηκε από το σχήμα του
να μεταβληθεί κατά τη διάρκεια της Μάχης της Κρήτης σ’ ένα φλογερό πατριώτη, με
σημαντική δράση στα πεδία των μαχών και αργότερα στην Εθνική Αντίσταση.
Έναν συνεχιστή της παράδοσης των ρασοφόρων αγωνιστών που με το
σταυρό στο ένα χέρι και στο άλλο το τουφέκι αγωνίστηκε «για του Χριστού την
πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία.
Ο αξέχαστος παπά-Δημήτρης γεννήθηκε το 1907 στο Χρωμοναστήρι
Ρεθύμνης. Σπούδασε στο Ανώτατο Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο Κορίνθου.
Χειροτονήθηκε διάκονος στις 17 Απριλίου 1935 και πρεσβύτερος στις 21 Μαΐου
1935, από τον Μητροπολίτη Κρήτης Τιμόθεο. Επί σειράν ετών εφημέρευε στον Άγιο
Γεώργιο Χρωμοναστηρίου Ρεθύμνης, πετυχαίνοντας όσο λίγοι πνευματικοί ποιμένες
να κρατά τους πιστούς κοντά στην Εκκλησία.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, προσβλήθηκε κι αυτός από την επάρατη
νόσο. Υπόμεινε όμως στωικά κάθε δοκιμασία σαν πραγματικός Χριστιανός και σαν
γνήσιος Κρητικός. Μένοντας έτσι μέχρι το τέλος.
Ας είναι ελαφρό το χώμα, που θα τον σκεπάσει σήμερα.
ΨΗΦΙΣΜΑ
Επί τω θλιβερώ αγγέλματι του θανάτου του Πρωτοπρεσβυτέρου π.
Δημητρίου Παπαλεβυζάκη, το Εκκλησιαστικόν Συμβούλιον της Ενορίας του Αγίου
Γεωργίου Χρωμοναστηρίου συνελθόν εκτάκτως, αποφασίζει τα κάτωθι:
α. Όπως η σωρός του μεταστάντος τοποθετηθεί εν τω ιερώ Ναώ Αγίου
Γεωργίου προς ασπασμόν και τελεσθεί θεία λειτουργία την ημέρα της ταφής του
(20-7-1982).
β. Να κατατεθεί αντί στεφάνου εις μνήμην του μεταστάντος το ποσόν των
(3.000) δρχ. εις Χριστιανική Γωνιά.
γ. Άπαν το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο να συνοδεύση την εκφοράν και να
εκφράσει τα συλληπητήρια του στην Οικογένεια του μεταστάντος και η παρούσα
δημοσιευθεί στην «Κρητική Επιθεώρηση».
Εκ του Εκκλ. Συμβουλίου
Κρητική Επιθεώρηση 23/07/1982
Λίγα Μυλωνιανά ανθισμένα δενδρολίβανα
ΣΤΟΝ ΝΟΠΟ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΔΗΜΗΤΡΗ
Σαν κινηματογραφική ταινία περνούν τούτη τη στιγμή στο μυαλό μου οι
συναντήσεις μου μέσα και έξω από το Ναό του Μυλωνιανού Αγίου Αντωνίου με τον
αδελφό Π. Δημήτρη, που πέταξε προχθές από τον υλικό τούτο κόσμο για το χώρο
του Αιωνίου.
Ο παπά Δημήτρης άναβε μπροστά στην Αγία Τράπεζα, και μεθούσε στο
ψαλτήρι του Ναού.
Τυπικός επιβλητικός στη δουλειά του ικανός κι ευχάριστος να ευχαριστεί και
να πείθει τον συνομιλητή του.
Η ζωή του η καρδιά του σε δυο θυσιαστήρια της εκκλησίας και της
οικογένειας του.
Πάλεψε περίπου μισό αιώνα στους δυο αυτούς πόλους και κόμβους σωστά
και όρθιος στην ανεμοδούρα καταχνιά και σκληρό κατακαίρι των καιρών μας.
Καμάρωσε παιδιά κι εγγόνια που έπαιζαν το κρυφτό σαν σπίνοι στα φαρδιά
ιερατικά του ράσα.
Χαμογελούσε αγγελικά κι ετέρπετο στα παιδιά των παιδιών του.
Μακαριστέ Γέροντα του Βρύσινα, στο ταξίδι σου σε συνοδεύουν οι μυρωδιές
των θάμνων του βουνού και της ρεματιάς των Μύλων, χίλιες ευχές των παιδιών της
κολυμβήθρας και του εξομολογητηρίου σου των κατά σάρκα και πνεύμα δικών σου.
Αγγίζω με σεβασμό τον τάφο σου και τον ρένω με λουλούδια και αγιοκέρι.
Ευλαβικό μνημόσυνο τούτες οι λίγες γραμμές στη μνήμη σου Γέροντα μου,
γιατί δεν αξιώθηκα να παραστώ στην ακολουθία της κηδείας σου, και τώρα ανάβω
το κερί μου έστω και λίγο αργά.
Μιχ. Κ. Σταυριανάκης
Πρωθιερεύς
Λίγα αμάραντα λουλούδια στο τάφο του
ΔΗΜ. ΠΑΠΑΛΕΒΥΖΑΚΗ
Σε ατμόσφαιρα γενικού πένθους, αποχαιρέτησε με αγάπη και ευλάβεια, ο λαός του Ρεθύμνου, τον γέροντα κληρικό Δημήτριο Παπαλεβυζάκη, εφημέριο Χρωμοναστηρίου.
Το σεπτό σκήνωμα, του ευσεβούς Ιερέως, είχε τοποθετηθεί στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Χρωμοναστηρίου όπου έγινε θεία λειτουργία κατά την παράδοση της εκκλησίας μας.
Πλήθος λαού είχε κατακλύσει από νωρίς τον Ιερό Ναό και τον τριγύρω χώρο την ημέρα της ταφής.
Ευσεβείς άνθρωποι κάθε ηλικίας ήλθαν να αποχαιρετήσουν τον μεταστάντα και να του αποδώσουν τον οφειλόμενο σεβασμό.
Στην εξόδια ακολουθία πρωτοστάτησε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης μας κ. Τίτος συμπαραστατούμενος από τον Ιερό κλήρο της περιοχής. Ηγούμενοι Ιερών Μονών, πρεσβύτεροι, διάκονοι πενήντα και πλέον τον αριθμόν, είχαν παραταχθεί με τάξη εκατέρωθεν του κοιμηθέντος ιερέως και έψαλλαν χορωδιακά τους ωραίους ύμνους της νεκρώσιμης ακολουθίας.
Τον νεκρόν αποχαιρέτησε με βαθειά συγκίνηση ο Ρεθύμνιος Ιεράρχης και του απόδωσε το δίκαιο έπαινο για τη προσφορά του στην Εκκλησία την επί πενήντα και πλέον χρόνια διακονία του, στο Ιερό θυσιαστήριο.
Ο λόγος αυτός του Ρεθύμνιου Ιεράρχη δεν ήταν μια απλή νεκρολογία, ήταν ένας επιτάφιος ύμνος αποστολικός, δίκαιος και συνεκτικός, που έπαιρνε τον άνθρωπο από τη περιοχή του θανάτου και τον τοποθετούσε στη ζωή του Χριστού, όπου ατελεύτητη ανοίγεται η χαρά της αιωνιότητας.
Από τον λόγον του, μεταφέρομε μικρά μόνο αποσπάσματα.
Πορεύσομαι ετοιμάσεις τόπον υμίν, είπεν ο Χριστός.
Η ζωή προπορεύεται του θανάτου. Από τη ζωή αυτή πέρασε ο Χριστός την μεγάλυνε και καθαγίασε μέσα από τον Σταυρό και την Ανάσταση ήλθε κοντά στον πατέρα, να ετοιμάσει τόπο για τον άνθρωπο που τον πιστεύει και τον ακολουθεί, στο δρόμο της χριστιανικής ζωής.
Ο πατήρ Δημήτριος Παπαλεβυζάκης πάτησε σταθερά στα βήματα του Χριστού, έπαθε μαζί του σταυρώθηκε, σ’ όλο το διάστημα της ιερατικής διακονίας του και σήμερα αναπαύθηκε, στον άγιο τόπο που εκείνος του ετοίμασε.
Γεννήθηκε σε τούτο το χωριό το οποίο υπηρέτησε με αγάπη και ευλάβεια, αγάπησε το λαό του, τη γη του, τα ιερά του. Ήταν όλα βλαστήματα μέσα στην καρδιά του και προσπάθησε να τα φυλάξει με την αγάπη και την προσευχή του και να τα διατηρήσει ανέπαφα, στην ατελεύτητη ροή του χρόνου.
Πέταξε με σύνεση με πραγματική ανδρειωσύνη όταν χρειάσθηκε να υπερασπίσει τη γη μας, τον λαό μας στην ένδοξη Μάχη της Κρήτης το Μάιο του 1941. Εκεί φάνηκε το εθνικό του φρόνημα και ολόκληρο το μεγαλείο, της χριστιανικής του ψυχής.
Υπηρέτησε σαν εκκλήθηκε τη Μητρόπολη μας και πρόσφερε αγαθές υπηρεσίες στην Ενορία Αγίου Γεωργίου Καλλιθέας, όπου ανήγειρε μεγαλοπρεπή Ναό του Αγίου Γεωργίου και αιώνες θα καταστολίζει το Ρέθυμνο.
Δημιούργησε μεγάλη οικογένεια και ανέθρεψε χριστιανικά τα παιδιά του και τα παρέδωσε τίμιους πολίτες στην κοινωνία.
Η πρεσβυτέρα του από ρίζα ευγενή και πολύκλαδη στάθηκε πλάι του, ακούραστη, συνετή, αφοσιωμένη. Ένωσε τη ζωή της μαζί του, σ’ ένα αδιάσπαστο δεσμό οικογενειακής αγάπης, και του παραστάθηκε με αυτοθυσία, σ’ όλο το διάστημα της δοκιμασίας του.
Ένα δένδρο κατάκαρπο έπεσε, είπε ο σεπτός ιεράρχης, ένας ακόμη μετεωρίτης πρόσκρουσε στην περιοχή του θανάτου, μα η ακτινοβολία του μένει στα σημείο που υπηρέτησε, που με το έργο του καθαγίασε. «Μακάριοι οι νεκροί οι εν Κυρίω αποθνήσκοντες».
Το σκήνωμα του μεταστάντος κρατήθηκε από τους αδελφούς ιερείς και τοποθετήθηκε πάνω στο λιθόκτιστο τάφο των ιερέων, έξω από το Ναό, όπου ο λαός του Θεού πέρασε με ευλάβεια και ασπάσθηκε το χέρι του μεταστάντος, με συγκίνηση πολλή και δάκρυα.
Ήταν αυτή η σεμνή εξόδια ακολουθία μια μεγάλη στιγμή στη Ρεθυμνιακή Εκκλησία, στη ζωή του όμορφου χωριού που βρίσκεται στους πρόποδες του Βρύσινα και έχει όλο το ύψος και το μυστικισμό του.
Ο πατήρ Δημήτριος Παπαλεβυζάκης υπήρξε ένας ευλαβής κληρικός, περήφανος εργατικός ζηλωτής αγέραστος.
Μέχρι τις τελευταίες του στιγμές κράτησε το θάρρος του, την ευγένεια του. Παρόλο που υπέφερε τρομερά, δεν έλεγε τίποτε, για να μη ταράξει τη γαλήνη, εκείνων που βρισκόταν πλάι του.
Στο θάνατο του Ιερέως δεν πρέπει να θρηνούμε, ούτε να ραίνομε τον τάφο του με δάκρυα. Ο ιερεύς είναι ο πρώτος που έρχεται να δώσει καλή μαρτυρία ενώπιον του Θεού για το λαό του, για το ποίμνιο του, είναι εκείνος που πέθανε χάριν του Χριστού πολύ πριν δοκιμάσει τον φυσικό θάνατο. «Ένεκα σου όλην την ημέραν θανατούμεθα, ελογίσθημεν ως πρόβατα σφαγής» λέγει το πνεύμα του Θεού με το στόμα του Αποστόλου. Η ζωή του ιερέως σαν βρίσκεται στη γη είναι σημείο μέγα, αγιασμός για το λαό του Θεού, και ο θάνατος του μια υπέρτατη ευλογία για την Εκκλησία γιατί ένας άνθρωπος λυτρωμένος αληθινά ελεύθερος προστίθεται στη χορεία των εκλεκτών του Θεού και γίνεται πρεσβευτής σ’ Εκείνο, για τον κόσμο και τον άνθρωπο.
Λίγα αμάραντα λουλούδια, ήταν τα λόγια του Ρεθύμνιου Ιεράρχη μπροστά το σεπτό σκήνωμα του γεραιού κληρικού και ένας ολόλευκος χιτώνας η παρουσία των ευλαβών κληρικών και του φιλόφρονα λαού της Ρεθύμνης που ξέρει να τιμά τους πατέρες και διδασκάλους του και να τους αποδίδει τον οφειλόμενο σεβασμό.
Συμμεριζόμασθε τον πόνο των ευλαβών τέκνων και της Πρεσβυτέρας του μεταστάντος και τους απευθύνομεν τα θερμά μας συλλυπητήρια.
Αιωνία του η μνήμη
ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ