ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΛΑΝΑΚΗΣ

Στον Άγιο Λουκά στο νεκροταφείο Χανίων, δεξιά τω εισερχομένω την κεντρικήν
είσοδον, υπάρχει μεγαλοπρεπές μνημείον, επ’ αυτού δε, ο ανδριάς σεβασμίου γέροντος,
δεξιά δε, και αριστερά αυτού δύο νέοι.
Ο γέρων είναι ο ιατρός Βαρούχας, οι δε νέοι ήσαν υιοί του.
Από κάτω υπάρχει επιτύμβιον έχον ούτω:
«Ου το θανείν αλγεινόν, και γαρ πάντες αποθανούμεν αλλ’ αλγεινόν το θάπτειν
τους γεννήτορες, τα εαυτών τέκνα»
Ο μακαρίτης ο γέρων Βαρούχας, έθαψε τα δύο τέκνα του, αφού ηνδρώθησαν και
τους έκαμεν επιστήμονας.
Αυτό είναι το αλγεινόν αυτό είναι το παράπονο.
Ο θάνατος πάντοτε είναι σκληρός, εν τούτοις αντίθετα συναισθήματα επλημμύριζαν
την ψυχήν μας, όταν το περασμένο Σάββατο εκηδεύαμεν εις το Νεροχώρι Αποκορώνου τον
Γεώργιον Γαλανάκην.
Το φέρετρον του περιεστοιχίζετο από τους τέσσερας υιούς του και μίαν κόρην.
Ηξιώθη να δη τα παιδιά του, όπως επεθύμει η άκακη και άδολη καρδιά του.
Ο ένας, επαξίως έγινεν Επίσκοπος Κισάμου και Σελίνου, ο Ειρηναίος, ο άλλος
προϊστάμενος Ταχυδρομείου, ο άλλος γραμματικός ειρηνοδικείου, και ο άλλος έμπορος
στα Χανιά, η δε κόρη του, καλώς αποκατεστημένη. Ήτο καλός πατέρας, κι έκαμε καλά
παιδιά. Είχε την καλήν τύχην, να ταφή από τα παιδιά του, πλήρης ημερών. Η συρροή τόσου
κόσμου από ολόκληρον τον Νομόν Χανίων και μέρος της Ρεθύμνης, είναι τρανή απόδειξις,
αγάπης και εκτιμήσεως, προς τον νεκρόν, και προς τα παιδιά του.
Ας είναι η μνήμη του αιωνία.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΕΛΑΪΔΗΣ