Ώρες στα ωραία τα πάρκα μου της φαντασίας σε βλέπω
με βήμα αλαφροπάτητο νάρχεσαι σε θωρώ
και σου ραντίζω πέταλα των ρόδων όπου δρέπω
και σου ετοιμάζω κρεββατιές απ’ άνθη ένα σωρό.
Μέσα στη θεία τη σιγαλιά ώρες σε καρτερώ
άκου! μεσάνυχτα χτυπά κι’ αγρυπνισμένος στέκω
φέρε μέσα στη φλόγα μου νεράκι δροσερό
έλα μες το καλύβι μου που με κλωνιά το πλέκω…
Θαρθής; Το ξέρω δε θαρθής! Στο έρμο μου αργαστήρι
ο ύπνος αφέντης θα γενή σε λίγο να μου γύρη
το πυρωμένο μου κορμί στο αχυρένιο στρώμα.
Καλώς ναρθή. α βλέφαρα βαρειά σα μου σκεπάση
θενά μου κλείση μέσα τους τη μαγική σου εικόνα
και τα λαμπρά τα πάρκα μου με σένα θ’ αγγαλιάση!
Γ. Ε. Γεωρβασάκις
ΠΗΓΗ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ