2/2/74
Πρυτ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΙΤΕΡΗ
Εις τα πλαίσια της εορτής των Τριών Ιεραρχών έγινεν η διάλεξις του κ. Νικολάου
Παδουβά εις το Λύκειον Ελληνίδων με θέμα.
Οι Τρεις Ιεράρχαι φορείς του Ελληνοχριστιανικού Πνεύματος.
Την διάλεξιν ετίμησαν με την παρουσίαν των ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης
Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ.κ. Τίτος ο Νομάρχης κ. Δημόπουλος, ο Στρατιωτικός
Διοικητής κ. Σταύρου, ο κ. Πρόεδρος Πρωτοδικών, ο κ. Επιθεωρητής Μέσης Εκπαιδεύσεως
σύμπας ο Ιερός κλήρος της πόλεως, επιφανείς επιστήμονες Καθηγηταί Διδάσκαλοι και
πλήθος κόσμου.
Τον ομιλητήν επρολόγησεν ο επιθεωρητής Μέσης εκπαιδεύσεως κ. Δημ.
Καρατζένης και τον παρεκάλεσεν να ανέλθη εις το βήμα.
Το θέμα του ενδιαφέρον επίκαιρο το ανέπτυξε με τέχνη ο επιδέξιος ομιλητής και
κατώρθωσε να το παρουσιάση γλαφυρό συναρπαστικό ώστε εις όλους ν’ αρέση και όλοι να
δύνανται αβίαστα να το παρακολουθήσουν.
Με την προσωπικότητα του με την Θεολογικήν και Φιλοσοφικήν του κατάρτισιν
κατώρθωσε να το διανθήση να το λεπτύνη με την σκέψιν του και να το προσγειώση στην
σκέψιν κάθε ακροατού και δίκαια κατεχειροκροτήθη και έλαβε όλων τα συγχαρητήρια.
Λεπτουργός κα θαυμάσιος χειριστής του λόγου ο διακεκριμένος θεολόγος
καθηγητής επαρουσίασε ζωντανές και ανυπέρβλητες τις Αγίες μορφές των θεοφόρων
Πατέρων Βασιλείου του Μεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου
οι οποίοι θα μένουν εις τον αιώνα οι τρισοφεγγείς αστέρες του νοητού στερεώματος της
Εκκλησίας μας.
Μορφές άγιες επιβλητικές οι θειότατοι Πατέρες και θεοφθόγκοι κήρυκες του θείου
λόγου επαρουσιάζοντο ζωντανοί και στεφηφόροι μέσα από τις σελίδες της ομιλίας και
έπερναν ταυτόχρονα την θέσιν τους εις την ιστορίαν την Εκκλησίαν του Χριστού την
φιλοσοφία και την συνείδησιν κάθε ακροατού που είχεν την πρόσκλησιν του Θεού να
μετάσχη σε τούτο το άδολο και θεσπέσιο πνευματικό συμπόσιο.
Θέμα δύσκολο και με επικριτάς υπερθεματίζοντας και αντιτασσομένους,
απεπειράθη να αναπτύξη και απέδωσε άριστα το ποθούμενον αποτέλεσμα.
Κατώρθωσε να επισημάνη τα τρία συγγενή σημεία χριστιανισμού και Ελληνισμού
και είπεν:
Υπάρχουν συγγενή σημεία μεταξύ του χριστιανισμού και της Ελληνικής Φιλοσοφίας.
Πρώτον η θρησκευτικότης του Ελληνικού Λαού δεύτερον η αξία του ανθρώπου και
τρίτον η υπέρ της ύλης αξία του Πνεύματος.
Βεβαίως ετόνισεν ο ομιλητής υπάρχουν μεγάλες αντιθέσεις ως προς το αντικείμενον
δηλαδή των έννοιαν του θεού και την εσωτερικήν λειτουργίαν της ανθρώπινης ψυχής.
Η Ελληνική φιλοσοφία έθετεν τον νουν κυβερνήτην αναντίρητον άρχοντα με
αποτέλεσμα η ευδαιμονία η κατά κόσμον ευτυχία ήτο προνόμιον των ολίγων.
Ο χριστιανισμός έδωσεν εις την φιλοσοφίαν το αντίβαρον του νου την αγάπη την
καρδιά έτσι έγινεν η συμπλήρωσις η ολοκλήρωσις δηλαδή της ανθρωπίνης
προσωπικότητος.
Αυτήν την πολύτιμη σύζευξιν έκαμαν οι τρεις επιφανείς Πατέρες της Εκκλησίας μας
και η Εκκλησία και η Ελλάς εβάδισαν χέρι χέρι για τον εκ Χριστιανισμόν των λαών.
Έτσι ο παρηκμασμένος τότε, Ελληνισμός, ανεπτέρωσεν και έζησεν μέσα εις τους
κόλπους της Εκκλησίας εις τους Ναούς τα μοναστήρια την ευσεβή χριστιανικήν ψυχήν.
Η Ελλάς έζησεν και θα μένη πολύτιμη παρακαταθήκη μέσα εις τους κόλπους της
Εκκλησίας και τις ευσεβείς επιδιώξεις της δια τον εκχριστιανισμόν όλων των Λαών, αλλά
και την εσωτερικήν Ιεραποστολήν η οποία γίνεται προς τα έσω προς αυτήν δηλαδή την
Εκκλησίαν.
Εν συνεχεία ο ομιλητής επαρουσίασεν το έργον των Πατέρων την Πολυόδυνη και
πολυκύμαντη ζωήν των την ακραιφνή πίστιν τους την ωραίαν και απαράμιλλη Πνευματική
δημιουργία τους και κατέληξεν.
Η ανθρωπότης διέρχεται πρωτοφανή κρίσιν των ηθικών αξιών και το
Ελληνοχριστιανικόν ιδεώδες υφίσταται έναν ανελέητον πόλεμον των υλιστών των αθέων
των μηδενιστών.
Χρειάζεται προετοιμασία και καλλιέργεια ψυχική στην εφθαρμένην και αδιάφορη
ψυχή του συγχρόνου ανθρώπου δια να γνωρίση το Ελληνοχριστιανικόν ιδεώδες.
Χρέος όλων μας είναι να το κρατήσωμεν ψηλά και να το υπερασπίσωμεν ώστε να
γίνη και πάλιν το φως και το πηδάλιον του μέλλοντος.
Ι. Π.
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1974