Στο 40μερον μνημόσυνόν του
Με πλούσια εφόδια την αρίστην επιστημονικήν κατάρτισιν του, τον απαράμιλον
ζήλον και ενθουσιασμόν και μίαν παροιμιώδη φιλοπονίαν ήρχισεν να ασκή το δικηγορικόν
του λειτούργημα εις το Πρωτοδικείον Ρεθύμνης από του έτους 1937 ο Βασίλειος Ι.
Σπανδάγος. Υπήρξεν μαχητικός, επίμονος και μελετηρός μελετών τας υποθέσεις του με
ιδιαίτερον ενδιαφέρον αναπτύσσων και υποστηρίζων αυτάς με ευφράδειαν, σαφήνειαν και
άκαμπτο επιχειρηματολογίαν.
Τα δικόγραφά του ήσαν λεπτομερή και πλήρη αναπτύσσοντο δε όχι μόνον από
νομικής πλευράς, αλλά και από πλευράς πραγματικών περιστατικών, κατά τοιούτον τρόπον
ώστε παρουσίαζον την ανατομίαν της υποθέσεως καθ’ όλον το πλάτος και το βάθος αυτής.
Κυρίως, όμως, ο Βασίλειος Σπανδάγος, επεδόθη εις την ποινικήν δικηγορίαν και
συνεργασθείς μετά του διακεκριμένου ποινικολόγου κ. Νικολ. Ανδρουλιδάκη θείου του,
ανεδείχθη άξιος μαθητής του. Αι αγορεύσεις του, ήσαν θαυμάσιαι, διότι διεκρίνοντο δια
την καλλιέργειαν του λόγου, την ακλόνητον επιχειρηματολογίαν και την βαθύτητα των
στοχασμών του, ηκούοντο δε με ιδιαιτέραν προσοχήν.
Πέραν όμως της επιστημονικής και επαγγελματικής του δραστηριότητός η οποία
τον ανέδειξεν έναν εκλεκτόν ποινικολόγον τιμήσαντα το δικανικόν βήμα, των δικαστηρίων
μας, ούτος ησχολήθη κατά τα πρώτα έτη της δικηγορίας του και με την συνεταιριστικήν
κίνησιν της Επαρχίας Μυλοποτάμου. Ειργάσθη και εις τον τομέα αυτόν με ιδιαίτερον ζήλον
και κατέλαβεν την θέσιν του προϊσταμένου του Εποπτικού Συμβουλίου της Ενώσεως
Γεωργικών Συνεταιρισμών Μυλοποτάμου εκ της οποίας διηύθυνε εις μίαν δύσκολον
περίοδον δι’ αυτόν τον πολύπλοκον μηχανισμόν της.
Η ευρεία εγκυκλοπαιδική μόρφωσίς του και η καταπληκτική ευχέρεια την οποίαν
είχεν όχι μόνον εις τον προφορικόν λόγον, αλλά και εις τον γραπτόν τον είχον ωθήσει εις
την Δημοσιογραφίαν εις την οποίαν εσημείωσεν αξιόλογον επιτυχίαν. Η νευρώδης
αρθρογραφία του επί θεμάτων γενικού και τοπικού ενδιαφέροντος έκανε ιδιαιτέραν
αίσθησιν εις το αναγνωστικόν κοινόν των τοπικών μας εφημερίδων αι οποίαι επιδίωκον την
συνεργασίαν του.
Αλλά η βάσκανος μοίρα του επεφύλαξεν το σκληρόν πλήγμα της ασθενείας του εις
την ακμήν της Επιστημονικής και Επαγγελματικής του σταδιοδρομίας ήτις τον κατέστησεν
ράκος και τον ωδήγησεν εις τον θάνατον. Το κενόν που αφήνει, εις την οικογένειάν του και
τον Δικηγορικόν Σύλλογον Ρεθύμνης, του οποίου υπήρξεν επίλεκτον μέλος, είναι
δυσαναπλήρωτον θα μείνη όμως παράδειγμα προς μίμησιν δια τους νεωτέρους
συναδέλφους του.
Κ. ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ
ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΡΩΣΗ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1970