Μανώλης Κουνδουράκης:

Ο ζωγράφος που μετέτρεψε το φως του Ρεθύμνου σε εικαστική παρακαταθήκη

Πενήντα και πλέον χρόνια αδιάλειπτης δημιουργίας, πάνω από δύο χιλιάδες έργα και μια πορεία που ξεκίνησε από τις γειτονιές του Ρεθύμνου για να κατακτήσει τις αίθουσες τέχνης της Ελλάδας και της Ευρώπης. Το πορτρέτο ενός αυθεντικού Κρητικού δημιουργού.

Υπάρχουν καλλιτέχνες που αφήνουν το αποτύπωμά τους στον καμβά και άλλοι που μετατρέπουν ολόκληρη τη διαδρομή τους σε ζωντανό διάλογο με τον τόπο και την εποχή τους. Ο Ρεθεμνιώτης ζωγράφος Μανώλης Κουνδουράκης ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. Με περισσότερο από μισό αιώνα παρουσίας στα εικαστικά δρώμενα, αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές μορφές της σύγχρονης κρητικής τέχνης, παραμένοντας σταθερά προσηλωμένος στις ρίζες του.

Από τα πρώτα σχέδια στα ατελιέ της Βρετανίας
Γεννημένος στο Ρέθυμνο το 1948, μεγάλωσε ανάμεσα στις εικόνες, τους ήχους και το ιδιαίτερο φως της γενέτειράς του — στοιχεία που έμελλε να καθορίσουν την καλλιτεχνική του ταυτότητα. Η αγάπη του για το σχέδιο εκδηλώθηκε νωρίς: μόλις στα 15 του χρόνια, το 1963, ξεκίνησε μαθήματα ελεύθερου σχεδίου δίπλα στον Θεόδωρο Δρόσο, ενώ λίγο αργότερα μαθήτευσε κοντά στον σπουδαίο ζωγράφο και δάσκαλο Ανδρέα Γεωργιάδη, ο οποίος διέκρινε το ταλέντο του και τον παρότρυνε να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στην τέχνη.

Παρότι πέρασε από τη Σχολή Ναυπηγών Πειραιά και παρακολούθησε μαθήματα στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, η αναζήτηση νέων οριζόντων τον οδήγησε στο εξωτερικό. Σπούδασε ζωγραφική στο College of Art στο Κάρντιφ της Ουαλίας (1968–1970) και αργότερα μετεκπαιδεύτηκε στο Λονδίνο (1978), μπολιάζοντας τις κρητικές του καταβολές με τα σύγχρονα ευρωπαϊκά ρεύματα.

«Έργα καθαρά εγκεφαλικά, καθόλου διακοσμητικά»
Για τον Μανώλη Κουνδουράκη, η ζωγραφική δεν υπήρξε ποτέ μια απλή αισθητική άσκηση. Όπως ο ίδιος συνηθίζει να τονίζει, τα έργα του είναι «καθαρά εγκεφαλικά και ούτε στο ελάχιστο διακοσμητικά». Με έντονες χρωματικές αντιθέσεις, γεωμετρικές δομές και εκφραστικές πινελιές, καταγράφει τον άνθρωπο, τις κοινωνικές αγωνίες, τη μυθολογία αλλά και τη φύση της Κρήτης. Οι ελαιώνες, τα θαλασσινά τοπία και οι ανθρωποκεντρικές του συνθέσεις λειτουργούν ως φορείς μνήμης και στοχασμού, προσκαλώντας τον θεατή να δει πέρα από την επιφάνεια.

Σταθμοί, διακρίσεις και αποτύπωμα στον δημόσιο χώρο
Από την πρώτη του ατομική έκθεση στο Λύκειο Ελληνίδων Ρεθύμνου στα νεανικά του χρόνια μέχρι τις μεγάλες παρουσιάσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πειραιά και ευρωπαϊκές πόλεις —όπως το Παρίσι, η Βαρκελώνη, το Μπορντό και το Καστενάζο της Ιταλίας— η πορεία του υπήρξε σταθερά ανοδική.

Παράλληλα, το έργο του ξεπέρασε τα όρια της γκαλερί και πέρασε στον δημόσιο χώρο. Φιλοτέχνησε τη μελέτη για το μνημείο της «Γυναίκας της Κρήτης» στο Ρέθυμνο, σχεδίασε το επίσημο έμβλημα του Πανεπιστημίου Κρήτης, απέσπασε το Α’ Βραβείο ΔΕΗ και ΕΟΤ για το μνημείο «Ελευθερίας & Πνεύματος», ενώ τιμήθηκε με το μετάλλιο της πόλης του Μπορντό για τον πίνακά του «Η Αρπαγή της Ευρώπης». Σήμερα, έργα του κοσμούν σημαντικές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές, μεταξύ των οποίων το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης και η Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά.

Πάντα παρών στα πολιτιστικά δρώμενα
Πέρα από το πλούσιο δημιουργικό του έργο, υπηρέτησε την τέχνη και μέσα από θεσμικές θέσεις —ως καλλιτεχνικός σύμβουλος στην Κρητική Εστία Αθηνών, διευθύνων σύμβουλος στο Κέντρο Τεχνών Ρεθύμνου και δάσκαλος νέων δημιουργών— αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι η τέχνη αποκτά ουσιαστικό νόημα όταν μοιράζεται.

Με σταθερό σημείο αναφοράς το Ρέθυμνο και την οικογένειά του, ο Μανώλης Κουνδουράκης παραμένει ένας γνήσιος εργάτης του χρώματος που μετατρέπει το προσωπικό βίωμα σε συλλογική εικαστική κληρονομιά.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *