ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΟ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
ΜΕ ΠΙΣΙΝΑ – ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΘΕΑΤΡΟ – ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ
ΘΑ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ – ΤΟ ΞΥΛΟ ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΡΑΜΙΔΙΑ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ
Του ΣΠΥΡΟΥ ΛΟΥΠΗ
Ένας πρότυπος οικισμός πιλότος που όμοιος του δεν υπάρχει σε ολόκληρη την
Κρήτη δημιουργείται ύστερα από συνεχείς και άοκνες προσπάθειες των μελών του
Οικοδομικού Συνεταιρισμού δημοσίων υπαλλήλων του Νομού Ρεθύμνου.
Ύστερα από δέκα ολόκληρα χρόνια αυτές οι προσπάθειες στέφονται ήδη με
επιτυχία αφού σε ένα περίπου μήνα θα γίνει η κατανομή των οικοπέδων στους
δικαιούχους.
Μέσα από ποια όμως εμπόδια πέρασαν αυτές οι προσπάθειες και πως τελικά αυτά
υπερπηδήθηκαν ώστε το Ρέθυμνο να υπερηφανεύεται σε πολύ λίγα χρόνια από σήμερα
για τον πιο όμορφο, σύγχρονο αλλά και δεμένο με το περιβάλλον οικισμό της Κρήτης;
Πρόεδρος του Οικοδομικού Συνεταιρισμού των δημοσίων υπαλλήλων από την ίδρυση του
ως σήμερα είναι ο προϊστάμενος της ΤΥΔΚ Αντώνης Κατικάκης με τη βοήθεια του οποίου
ανατρέξαμε μέσα σ’ αυτήν τη δεκαετία των προσπαθειών, των απογοητεύσεων και των
ελπίδων αλλά προπάντων της επιμονής και της υπομονής.
Η πατρότητα της ιδέας για την συγκρότηση του Συνεταιρισμού, μας λέει ο κ.
Κατικάκης, ανήκει στον κ. Χαράλαμπο Φυτράκη ο οποίος εκείνη την εποχή, 1980, ήταν
σύμβουλος του τότε Νομάρχη.
Είδαμε την ιδέα του κ. Φυτράκη σαν μια ευκαιρία απόκτησης στέγης με τον πιο
εύκολο τρόπο.
Αυτήν την αισιοδοξία διατηρούσαμε τότε οι τριάντα περίπου υπάλληλοι που
μαζευτήκαμε στην Νομαρχία και ιδρύσαμε τον Οικοδομικό Συνεταιρισμό των δημοσίων
υπαλλήλων, χωρίς βέβαια να μπορούμε τότε και να φανταστούμε ακόμη σε τι κυκεώνα θα
πέφταμε.
Η πρώτη μας ενέργεια ήταν να αναζητήσουμε οικοπεδική έκταση και κάναμε μια
δημόσια πρόσκληση για την οποία υπήρξαν διάφορες προσφορές μεταξύ των οποίων και
της κοινότητας του Μαρουλά από την οποία με την διαδικασία της εκποίησης αγοράσαμε
μία έκταση εκατόν εξήντα πέντε στρεμμάτων πεντακόσια περίπου μέτρα έξω από το χωριό
και σε απόσταση οκτώ χιλιομέτρων από την πόλη.
Η αγορά της έκτασης έγινε σε πολύ καλή τιμή επειδή και η κοινότητα κατανόησε
ότι και για το ίδιο το χωριό θα ήταν όφελος η δημιουργία του οικισμού.
Τότε άρχισαν και οι διαδικασίες που όπως αποδείχτηκε στην συνέχεια δεν είχαν
τελειωμό.
Το νομικό καθεστώς που ως τότε ίσχυε συνέχισε ο κ. Κατικάκης, ήταν πολύ
νεφελώδες.
Και αυτό επειδή οι Συνεταιρισμοί που είχαν συσταθεί μέχρι τότε δεν είχαν την
μορφή του δικού μας αλλά ήταν δημιουργήματα επιτήδειων που καταπατούσαν πολλές
φορές και δασικές εκτάσεις και με την διαδικασία του Συνεταιρισμού τις εκποιούσαν προς
ίδιον όφελος.
Αναθέσαμε την εκπόνηση της πολεοδομικής μελέτης με το ισχύον τότε καθεστώς
στον πολεοδόμο κ. Δασκαλάκη αλλά πριν ακόμη αρχίσει η εκπόνηση της ξαφνικά
παρεμβαίνει το υπουργείο Πολιτισμού και παρά την κατ’ αρχήν έγκριση της Εφορείας
Βυζαντινών Αρχαιοτήτων εκφράζει την υπόνοια ότι υπάρχουν αρχαία και απαγορεύει την
δημιουργία του οικισμού.
Αρχές του 1982, μας λέει ο κ. Κατικάκης, επισκέφθηκα μαζί με το Δ.Σ. του
Συνεταιρισμού την τότε υπουργό Πολιτισμού και ζητήσαμε την παρέμβαση της που
πράγματι ήταν ευνοϊκή.
Ενώ όμως το εμπόδιο αυτό παρακάμφθηκε εκδίδεται κυβερνητική απόφαση με την
οποία αναστέλλεται κάθε διαδικασία προώθησης των οικοδομικών συνεταιρισμών εν όψει
θεσμοθέτησης νέου νομικού πλαισίου.
Μείναμε έτσι στην αναμονή πάνω από ένα χρόνο μέχρι την ψήφιση του οικιστικού
Νόμου 1337 ο οποίος όριζε τις γενικές αρχές για τους οικοδομικούς Συνεταιρισμούς.
Με τον νέο όμως αυτό νόμο δεν καθοριζόταν λεπτομερείς διαδικασίες για την
πολεοδόμηση των οικισμών και μόνο το 1984 εκδίδεται το 17 Προεδρικό Διάταγμα.
«Ήταν ένα φανταστικό εργαλείο που καθόριζε όλες τις λεπτομέρειες, όπως με ποιο
τρόπο πρέπει να χτίζουν οι Συνεταιρισμοί και σε ποιες εκτάσεις.
Με αυτό το διάταγμα περιοριζόταν και η εμπορευματοποίηση γιατί απαγόρευε την
μεταβίβαση.
Αυτό βέβαια δεν εξυπηρετούσε τους Συνεταιρισμούς που είχαν συστήσει οι
αετονύχηδες για εμπορική εκμετάλλευση οι οποίοι προσβάλλουν τον Νόμο ως
αντισυνταγματικό».
Στο μεταξύ ο Συνεταιρισμός Δ.Υ. προσαρμόζει το Καταστατικό του στο 17 Διάταγμα
αλλά μέχρι αυτό να εγκριθεί το Διάταγμα ουσιαστικά καταργείται με την αλλαγή του
Νόμου.
Αυτό συμβαίνει το 1987 οπότε και εκδίδεται το Διάταγμα 97 και με το οποίο
προβλέπονται ελαστικότεροι όροι.
Το καταστατικό του Συνεταιρισμού εν τω μεταξύ εγκρίνεται και αρχίζουν οι
προσπάθειες για την εκπόνηση της χωροταξικής μελέτης η οποία όμως θα μας
δημιουργούσε προβλήματα με τους περιοίκους γιατί έπρεπε να γίνει καθορισμός χρήσης
γης.
Την διαδικασία αυτή την παρακάμψαμε καταφέρνοντας να εντάξουμε τον οικισμό
στην ΖΟΕ Ρεθύμνου.
Έτσι αποφεύχθηκε ο μεγάλος σκόπελος του χωροταξικού σχεδιασμού. Ανατέθηκε
εκ νέου η πολεοδομική μελέτη η οποία και ολοκληρώθηκε πέρυσι.
Αυτές τις δύσκολες φάσεις πέρασε η διαδικασία αξιοποίησης της έκτασης που
αγόρασε στον Μαρουλά ο οικοδομικός Συνεταιρισμός των Δ. Υπαλλήλων όπως μας
εξιστόρησε ο κ. Αντώνης Κατικάκης.
Ας πάρουμε όμως μια ιδέα για τον οικισμό που πρόκειται να δημιουργηθεί εκεί.
Το κάθε οικόπεδο έχει έκταση πεντακόσια τετραγωνικά μέτρα και όλα μαζί
καλύπτουν εξήντα πέντε στρέμματα ενώ η όλη έκταση είναι εκατόν εξήντα πέντε
στρέμματα. Αυτό σημαίνει ότι εκατό στρέμματα καλύπτονται από πράσινο ενώ η έκταση
που μπορεί να χτίσει καθένας είναι εκατό πενήντα τετραγωνικά. Επίσης έχουν προβλεφθεί
πλατείες, ένα μεγάλο υπαίθριο θέατρο, πισίνα, χώροι αναψυχής, παιδικές χαρές, αθλητικές
εγκαταστάσεις, εκκλησία, ενώ Σχολείο θα είναι κοινό με την Κοινότητα του Μαρουλά
επειδή τα μέλη του Συνεταιρισμού δεν θέλουν να αποκοπούν από την Κοινότητα.
Κάτι πολύ σημαντικό είναι η απόφαση των μελών να δώσουν στον νέο οικισμό
παραδοσιακή έννοια.
Ο ειδικός πολεοδομικός κανονισμός που καταρτίστηκε καθορίζει ακόμη και τα
υλικά που θα χρησιμοποιηθούν για να εξαλειφθούν όλες οι τυχόν αυθαιρεσίες.
Οι στέγες θα είναι κεραμοσκεπείς και θα υπάρχει παντού ξύλο.
Σ’ αυτόν τον οικισμό δεν θα υπάρχουν ούτε καλώδια αλλά ούτε και κεραίες.
Θα κατασκευαστούν ακόμη πεζόδρομοι, αυτοκινητόδρομοι και δρόμοι που θα
κυκλοφορούν πεζοί και οχήματα.
Τέτοιους οικισμούς συναντά κανείς μόνο στη Γαλλία και μάλιστα ελάχιστους.
Πως λοιπόν ο οικισμός του οικοδομικού Συνεταιρισμού Δ. Υπαλλήλων να μην είναι
πιλότος για την Κρήτη αλλά και ολόκληρη την Ελλάδα;
Πριν κλείσουμε αυτό το ρεπορτάζ αξίζει να αναφέρουμε την ουσιαστική συμβολή
της Κοινότητας Μαρουλά και ιδιαίτερα του προέδρου κ. Υπερήφανου στις προσπάθειες του
Συμβουλίου του Συνεταιρισμού.
ΤΕΤΑΡΤΗ 12 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1990
Αφήστε μια απάντηση