ΜΙΧΑΗΛ ΕΜΜ. ΠΑΠΟΥΤΣΙΔΑΚΗ: Η ΘΥΣΙΑ ΤΗΣ ΛΑΜΠΙΝΗΣ
Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΗΣ ΔΟΞΑΣ Στα χίλια οκτακόσια κοσιεννιά το χρόνο μήνας Γενάρης είκοσι, βάστα καρδιά τον πόνο. Στ’αγιου Θυμιου το πρόσαρχο πριν βγη αποσπερίτης στο μαυρισμένο ουρανό στη Λαμπηνη της Κρήτης. Τα νέφελα σκιστήκανε στου ουρανού τη Δόξα για να ξορμίσει δυο πουλιά. Το χαροπούλι Γικώνη και το κατάμαυρο πουλί π’ όλο καρδιές ματώνει. Γκιώνη κακό πουλί- μην κλαίς κι αυτή τη μαύρη νύχτα και τα πικρά σου δάκρυα, βρες άλλο τόπο ρίχτα. Οσο και σκουζει πένθιμα το ίδιο που … Συνέχεια