ΑΡΘΡΑ

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου “O Θεός ο ειπών εκ σκότους φως λάμψαι , ος έλαμψενεν ταις καρδίαις ημών προς φωτισμόν της γνώσεως τηςδόξης του Θεού εν προσώπω Ιησού Χριστού. Έχομεν τονθησαυρόν τούτον εν οστρακίνοις σκεύεσιν, (2Κορ.4,6)Όταν ήμουν παιδί στο χωριό μου, στη ΔεσκάτηΓρεβενών, άκουγα με προσοχή τους μεγάλους ναμιλούν για τους Άγγέλους του Θεού!  Διψούσα να μάθωγια το Άγιο Πνεύμα. Διάβαζα όποιο βιβλίο βρισκότανμπροστά μου. Οι ορθόδοξοι διδασκόμαστε από τουςβίους των Αγίων της Εκκλησίας και από την ίδια τη ζωή. Στο φοιτητικό … Συνέχεια

του ΚΩΣΤΗ ΗΛ. ΠΑΠΑΔΑΚΗwww.ret-anadromes.blogspot.com Η εορτή των Τριών Ιεραρχών δεν αφορά μόνο στην παιδεία, αλλά και στηδύναμη του λόγου απέναντι στην εξουσία. Ένα επεισόδιο της βυζαντινήςπαράδοσης, που φέρνει αντιμέτωπους τον αυτοκράτορα Ιουλιανό και τον ΜέγαΒασίλειο, αποτυπώνει με μοναδική πυκνότητα το πώς ο λόγος μπορεί να γίνει όπλοπνευματικό — χωρίς βία και χωρίς κραυγές.Ο Ιουλιανός ο Παραβάτης («Αποστάτης») (331–363 μ.Χ.) ήτανΡωμαίος αυτοκράτορας, ανιψιός του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Αν καιβαπτίστηκε και ανατράφηκε ως χριστιανός, ως ενήλικας στράφηκε στοννεοπλατωνισμό και στον παραδοσιακό ελληνορωμαϊκό πολυθεϊσμό. … Συνέχεια

Ο άνθρωπος, το «αναθρών ά όπωπε», στέκει στο μεταίχμιο γης και ουρανού, κλήρος σώματος, ψυχής και πνεύματος. Στην προαιώνια του δίψα για το Απόλυτο, για τον «Μέγα Συγγενή», ριζώνει το μυστήριο της ύπαρξης και της κοινωνίας. Εκεί γεννάται η ανάγκη του να εκφράσει, με λόγο ή μελωδία, τον άρρητο παλμό της ψυχής. Η μουσική, και δη το ριζίτικο τραγούδι, δεν είναι απλώς ήχος· είναι φως που καθιστά ορατή την αλληλοπεριχώρηση προσώπων, εμπειριών και μνήμης, ψηφίδα στο μωσαϊκό της πνευματικής ζωής. … Συνέχεια

Του Σωτήρη Δογάνη * «Πάρε το ύπνε το παιδί κι άμε το στα περβόλια, γέμισε τα στηθάκια του γαρύφαλλα και ρόδα. Κοιμήσου εσύ μωράκι μου σε κούνια καρυδένια, σε ρουχαλάκια κεντητά και μαργαριταρένια. Κοιμήσου με τη ζάχαρη κοιμήσου με το μέλι και νίψου με το ανθόνερο που νίβονται οι αγγέλοι», (από την Κρητική λαϊκή Μούσα) Μια ψαλμωδία που ξεκινάει από την καρδιά της μάνας και διαχέεται πάνω στο βρέφος σαν μυστήριο ανείπωτο. Δεν είναι τραγούδι μοναχά. Είναι πνοή που υφαίνει … Συνέχεια

του Σωτήρη Δογάνη* Κάποτε η σιωπή αποκτά φωνή. Κι αυτή η φωνή δεν ανήκει σε κανέναν, γιατί δεν ξεκινά από τα χείλη, αλλά από την καρδιά του κόσμου. Γίνεται συλλογική αναπνοή, ανασηκώνεται από το «εγώ» και διαχέεται στο «εμείς». Είναι η ψαλμωδία. Είναι εκείνη η στιγμή όπου ο άνθρωπος δεν απευθύνεται στον Θεό, αλλά Του επιστρέφει ό,τι είναι δικό Του: Τον ήχο της ύπαρξης. Ένα άχραντο άθλημα ψυχής, ένας δρόμος όπου η κοινότητα θυμάται τον ουρανό. Η ψαλμωδία δεν είναι … Συνέχεια

«Παρατηρήσεις, σκέψεις και ιδέες για το Αρκάδι και τις επετειακές εκδηλώσεις» του Γιώργου Π. Εκκεκάκη, εφηµ. Ρεθεµνιώτικα Νέα, 10 Οκτωβρίου 2012.

09 Φεβρουαρίου 1973 Φίλτατε κ. Διευθυντά, Με προσοχή ανάγνωσα στην «Κρητική Επιθεώρηση» 6-2-73 το σχόλιο σας  «Εγγραμμάτων σοφίαι» εις απάντηση παρατιθέμεν του σχολίου της Εφημερίδος Αθηνών «ΕΣΤΙΑ» που πάνω κάτω γράφει πως ενοχληθήκατε από την «Επιδημία» ανεγέρσεως προτομών και ανδριάντων εις τον δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά, σας αποκαλεί αγραμμάτους και σας προσάπτει την κατηγορία ως «αριστεράς» Εφημερίδος. Παρ’ ότι ευθύς αμέσως ελάβατε την ορθή και σώφρονα θέση και εδώσατε λογική και ψύχραιμη απάντηση στη θαυμάστρια του Μεταξικού Καθεστώτος Εφημερίδα κρίνω επάναγκες … Συνέχεια