Αφιερώματα

   (Του Ιωάννη Μιχ. Δογάνη) 16 Ιανουαρίου 2013, 7:00 μμ Οδοιπορικο στο Παλιο Ρεθεμνος Ρεθεμνος-Περιοδος της δεκαετίας του 1920-1930. Νοερά μεταφερόμαστε στην εποχή εκείνη οπού ζούσαν και αποτελούσαν τους κατοίκους του Ρεθύμνου Ρωμιοί Χριστιανοί και Τούρκοι Οθωμανοί. Σε όποιο σημείο και αν βρισκόμαστε του Ρεθύμνου θα δούμε η θα ακούσουμε τη φωνή του Χότζα που προσεύχεται ορισμένες ώρες της ημέρας πάνω εις τους μιναρέδες με φωνή βροντώδη. Επίσης εάν περπατήσουμε μέσα στα στενά σοκάκια, θα ακούσομε τις τουρκοπούλες να παίζουν … Συνέχεια

  Παρακολουθώ από τις εφημερίδες την προσπάθεια του Δήμου να ανακαινίσει τον Προμαχώνα της Φορτέτζας και να τον διασκευάσει σε Συνεδριακό – Πολιτισμικό Κέντρο. Θεωρώ πολύ σωστή την ιδέα αυτή, γιατί συμβάλλει στην πάγια επιδίωξη της πόλης να αναπτύξει τον Τουρισμό δια του Πολιτισμού, και χαίρω που ομόθυμα προωθείται από όλες τις πτέρυγες της Δημοτικής Αρχής. Σκέφτηκα ότι δεν θα ήταν άσκοπο να προσθέσω μερικά στοιχεία που διατηρώ στη μνήμη μου για το σημαντικό αυτό θέμα. Θα έλεγα, λοιπόν, ότι … Συνέχεια

  Στην οδό Αρκαδίου 154, στο Ρέθυμνο,  υπάρχει ένα εντυπωσιακό κτίριο, που οικοδομήθηκε την περίοδο της Ενετοκρατίας. Γνωστό ως οικία Δρανδάκη Είναι ένα διώροφο κτήριο. Ξεχωρίζει ο ξύλινος εξώστης που τον υποβαστάζουν τα 4 από τα 8 φουρούσια. Το μεγαλοπρεπές θύρωμα, φέρει διπλή επιγραφή. Οθωμανική και Ελληνική, που αναφέρει «Δόξα να έχει ο Θεός (Αλλάχ) και να σώζει τον κτήτορα. «Το σπίτι του, σύμφωνα με μαρτυρίες της εσοχής, βρισκόταν στην παραλία  και ήταν το ωραιότερο της πόλης. Τόσο μάλιστα  εντυπωσίαζε, ώστε,   … Συνέχεια

20/01/2018 του Χάρη Στρατιδάκη  Σήμερα οι «Αναδιφήσεις» θα μας παρασύρουν κατά πέντε δεκαετίες στο χθες, στη δεκαετία δηλαδή του 1960. Επειδή όμως οι πέντε αυτές δεκαετίες είναι πολύ λίγες για τα δεδομένα της στήλης, θα μεταφερθούμε ακόμα πιο πίσω στο παρελθόν, στο έτος 1845, οπότε ιδρύθηκε το σχολείο θηλέων του Ρεθύμνου, εκείνο δηλαδή που σήμερα φέρει το όνομα 2ο Δημοτικό Σχολείο και το -ακόμα πιο γνωστό- προσωνύμιο «Καμαράκι». Μέχρι το 1865 που ολοκληρώθηκε η οικοδόμηση του ιδιόκτητου διδακτηρίου του, βορειοδυτικά του μητροπολιτικού … Συνέχεια

  • Με χοροεσπερίδες ο Εμπορικός Σύλλογος καλύπτει κοινωνικές ανάγκες • Προβοκάτσια Τούρκων αποκαλύπτεται παραμονές Θεοφανείων 16/01/2018 της Εύας Λαδιά  Θα συνεχίσουμε το νοσταλγικό οδοιπορικό μας στο χρόνο, για να γνωρίσουμε το βίο και τις ημέρες της τοπικής κοινωνίας εκείνα τα χρόνια τα παλιά. Ξεφυλλίζοντας μέσα από το πρόγραμμα ΑΝΕΜΗ της Δημόσιας Βιβλιοθήκης Ρεθύμνου την εφημερίδα «Ένωσις» (εκδότης Βασίλειος Σ. Καλαϊτζάκις-υπεύθυνος Μενέλαος Μ. Παπαδάκις και διευθύνων Νικόλαος Ε. Αστρινός) εκεί στα τέλη του 1908, αρχές 1909, στεκόμαστε στις εξής ενδιαφέρουσες αναφορές: … Συνέχεια

    ΝΑ ΜΕΣΟ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ 16/01/2018 του Γιάννη Τσακπίνη    Η ανθρώπινη ζωή τα παλιά χρόνια δέχθηκε πολλές δοκιμασίες για να διατηρηθεί. Τα απαραίτητα που είχε ανάγκη για να μην χαθεί ήτανε η διατροφή και η διαβίωση. Τεράστιες οι προσπάθειες να τις αποκτήσουν καθότι δεν υπήρχανε τα απαραίτητα μέσα. Σχεδόν ζούσε με λίγες διαφορές από το ζωικό οργανισμό από αυτά που προερχότανε από τη φύση. Οι ανάγκες τον υποχρεώνανε να προχωρήσει στο καλύτερο και αυτό το … Συνέχεια

    •Με τη βοήθεια της Ηλεκτρικής το Ρέθυμνο υποδεχόταν τον νέο χρόνο 11/01/2018 της Εύας Λαδιά  Η νέα χρονιά είχε πάντα μια ξεχωριστή σημασία. Με πιστή εφαρμογή των κανόνων της παράδοσης που φτάνει καμιά φορά μέχρι τα όρια της δεισιδαιμονίας, οι λαοί προσπαθούν να «καλοπιάσουν» τον καινούργιο χρόνο μήπως και γνωρίσουν καλύτερες μέρες. Το Ρεθυμνάκι μας ακολουθώντας τα μηνύματα των καιρών είχε προσαρμοστεί ανάλογα. Βέβαια δεν πέτυχε ποτέ, παρά τις προσπάθειες που έγιναν, να καθιερωθεί μια πιο ανοικτή υποδοχή όπως … Συνέχεια

    Αναδιφώντας το χθες 44 06/01/2018 του Χάρη Στρατιδάκη  Συνεχίζουμε και στη νέα χρονιά με την περιήγησή μας στην εκπαιδευτική ιστορία του Ρεθύμνου. Όπως το είχαμε υποσχεθεί, σειρά έχει η χρήση των διδακτηρίων, καλή ή κακή, που οπωσδήποτε χαρακτηρίζει την κάθε τοπική κοινωνία. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι στην πλειοψηφία τους τα κτήρια αυτά ανεγέρθηκαν κατά την εικοσαετία 1920-1940 με τοπικούς πόρους και προσφορά προσωπικής εργασίας των κατοίκων, έτσι που η κακομεταχείρισή τους σήμερα να δείχνει απαξίωση στη μνήμη των προπατόρων. … Συνέχεια

  04/10/2017 του Γιάννη Τσακπίνη  Μικρά Ασία, μάνα μου, την προσευχή μου κάνω, για να γυρίσω στην αγκάλη σου, θέλω κοντά σου να πεθάνω. Αυτή ήτανε η επιθυμία όλων των προσφύγων που φθάσανε με πολλές δυσκολίες διατροφής και διαβίωσης κατά τον ερχομό τους για διαμονή στο χωριό Καπεδιανά. Πιστεύανε ότι γρήγορα ή αργά θα γυρίσουν εκεί που γεννηθήκανε μέσα στα πλούσια αγαθά τους που αφήσανε πίσω τους. Παππούδες – γονείς και τα παιδιά τους γονατίζανε μπροστά στον Άγιο του χωριού τους … Συνέχεια