ΠΑΣΧΑ

Το ξεσταλιστό χτυπούνε οι καμπάνες στα χωριά χαρμόσυνα κι ούλη την ημέρα τση Λαμπρής, ο ένας την αφίνει κι άλλος τήνε πιάνει. (Ο γραφών το χίλια ενιακόσα ‘χτώ ήτονε στην Αμερική ως μετανάστης. Επειδή τότε δεν είχανε καμπάνα να παίζη τη Λαμπρά έφυκε κι ήρθε ξανά στο χωριό του ξαναπήγεν όμως το χίλια εννιακόσα είκοσι πέντε δια σπουδάς). Αργά δηγάται το Μανωλιό και λέει. Απής εγέμισεν η εκκλησά χωριανούς, εξεκρεμάσανε τσ’ εικόνες και τσι βαστούσανε και κρατεί ο παπάς το … Συνέχεια

Απ’ όσα είδανε τα μάτια μου κι ακούσανε τ’ αυτιά μου Αργά όντεν εδειπνούσανε ρωτά το Μανωλιό τη μάννα ντου. Απόστα απόψε μάννα θα μπρουλιαστούμενε τα λαμπριάτικά μας; Γη ταϋτέρου στην Ανάσταση; Να μορφοπλύνεις τα πόδια σου καλά καλά, να λουστείς και την κεφαλή σου και να κοιμηθής κι όντε θα παίξει ο σημαντηράς το σημαντήρι θα φουνταλλάξωμε να πάμεν ούλοι στην εκκλησά. Δεσποινιό, που μούθεκες μωρή τη βράκα μου την καινούργια να τήνε μπρουλιάσω και να μου βρεις και … Συνέχεια

Απ’ όσα είδανε τα μάτια μου κι ακούσανε τ’ αυτιά μου Το Μέγα Σάββατο τα κοπέλλια του χωριού γυρίζουνε στα σπίθια και πρεμαζώνουνε αγκάθες, αγκαραθές, αχινοπόδους, θύμους, κλήματα και ότι άλλο τώνε δώσουνε και τα πάνε στην εκκλησά να κάμουνε τον Ιούδα. Το μεσημέριν απού τρώνε νηστιμάροι λέει το Μανωλιό. Να δεις μάννα έναν Ιούδα τον εκάμαμενε. Έκαμές μου τ’ αυγοκούλουρό μου απού θα βαστώ του Δασκάλου μου όντε θ’ ανοίξει το σχολειό; Κι είντα βγαίνει του, απού σας άφηκενε … Συνέχεια