ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΖΩΗ

Υπέροχος επιστήμων και άνθρωπος. Σκοπός τηςζωής του η εξυπηρέτησις της κοινωνίας που έζησε. Με αφιλοκέρδεια παρείχε ταςεπιστημονικάς του γνώσεις και με το χιούμορ του και την καλή του καρδιά έδινε το θάρροςκαι την ελπίδα εις τους απελπισμένους. Και όταν κάποτε ο ημεροδείχτης δείχνει τηντραγική ημερομηνία 20 Μαΐου 1941 και δίνεται η εντολή της προγονικής μοίρας, οΕυάγγελος Δασκαλάκης οπλίζεται και με όλους τους άλλους αγωνιστές μπαίνει στην Μάχηκαι πολεμά με αυτοθυσία τον κατακτητή μέχρι της κάμψεώς του. Εν συνεχεία με το … Συνέχεια

Δύο φορές αξίζει ο Άνθρωπος και επομένως έχει διπλήν υπόστασιν από τουςάλλους ανθρώπους, όταν εκείνο που προσφέρη είναι είτε η επιστήμη, είτε η καλλιτεχνίαείτε η πέννα.Αλλά τις πιο πολλές φορές συμβαίνει υπεραξίες. Μεγάλοι Άνθρωποι να ζουν στηναφάνεια, οπότε πρέπει να πεθάνη κανείς για να δώση σημεία ζωής.Και αυτό ακριβώς διεπίστωσα και εγώ όταν είδα να συνοδεύουν χιλιάδες άνθρωποιτων γραμμάτων, της τέχνης και γενικά από ότι εκλεκτό κοινό έχει η Αθήνα μας, στηντελευταία κατοικία του, τον Γιάννη Τσατσαρωνάκη.Είχαμε προγραμματίσει το Σάββατο … Συνέχεια

Κατά τις μεγάλες θρησκευτικές γιορτές του δωδεκαημέρου, που οι ουρανοίδιηγούνται δόξαν Κυρίου και που οι Άγγελοι ανεβοκατεβαίνουν στη γη ψάλλοντες το «Δόξαεν Υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη» έφυγε προς τους ουρανούς μια αγνή, σεμνή κοπέλλα,η Καίτη Σουμπασάκη.Για όσους δεν γνώριζαν την αρρώστεια της ήταν ένα οδυνηρό ξάφνιασμα οαιφνίδιος θάνατός της.Γιατί η Καίτη Σουμπασάκη ήταν μια διαλεχτή κοπέλλα με σπάνια ψυχικά χαρίσματαανθρωπιάς, ήθους, απλότητος, καλωσύνης. Ξεχωριστή θέση είχε στη ΡεθεμνιώτικηΚοινωνία γλυκειά, σεμνή, καταδεκτική, ευγενική. Η φωνή της, θερμή, απαλή, σε … Συνέχεια

Η κοινωνία Ρεθύμνης μετά βαθυτάτης οδύνης απέπεμψε χθες, ένα ακόμη παλαιόνεκπαιδευτικόν τον Ρεθύμνιον διδάσκαλον Γεώργιον Μιχελακάκιν. Ανήκεν και αυτός όπωςκαι ο προ τινών ημερών αποβιώσας συνάδελφος και φίλος του Ιωάννης Σαρρής, εις τηνπαλαιάν εκείνην φρουράν των Ρεθυμνίων διδασκάλων, οίτινες σαν άλλοι διδάσκαλοι, τουγένους ετίμησαν καθ’ όλην την μακράν διδασκαλικήν του υπηρεσίαν το Έθνος, τον λαόν καιτην πατρίδα. Διότι και ο Γεώργιος Μιχελακάκις διεκρίνετο δια την ακεραιότητα τουχαρακτήρος του, δια το απαράμιλλον του ήθους, δια τον μεγάλον πατριωτισμόν του διατην μετριοφροσύνην … Συνέχεια

Την π. Πέμπτην, απέθανε εις Αθήνας, από έμφραγμα της καρδίας ο Γεώργιος Ευαγ.Δαφνομήλης.Διπλωματούχος της Νομικής Σχολής, της Ανωτάτης Εμπορικής Σχολής και τηςΓαλλικής ακαδημίας ο Γεώργιος Δαφνομήλης, εσταδιοδρόμησε εις την Αγροτικήν Τράπεζαντης Ελλάδος του Γενικού Λογιστηρίου της οποίας υπήρξε επί μακρά έτη, ελεγκτής.Εθελουσίως εξελθών της Αγροτικής Τραπέζης από δύο ετών ήσκησε ευδοκίμως τοεπάγγελμα του δικηγόρου εις Αθήνας.Ο θάνατος τον έπληξε νέον ακόμη, πλήρη δράσεως, ικανόν να προσφέρη και νααποδώση.Και ως άνθρωπος ο Γιώργιος Δαφνομήλης υπήρξε υποδειγματικός, ήτο δε εκ τωνεκλεκτών μελών … Συνέχεια

Στον Άγιο Λουκά στο νεκροταφείο Χανίων, δεξιά τω εισερχομένω την κεντρικήνείσοδον, υπάρχει μεγαλοπρεπές μνημείον, επ’ αυτού δε, ο ανδριάς σεβασμίου γέροντος,δεξιά δε, και αριστερά αυτού δύο νέοι.Ο γέρων είναι ο ιατρός Βαρούχας, οι δε νέοι ήσαν υιοί του.Από κάτω υπάρχει επιτύμβιον έχον ούτω:«Ου το θανείν αλγεινόν, και γαρ πάντες αποθανούμεν αλλ’ αλγεινόν το θάπτειντους γεννήτορες, τα εαυτών τέκνα»Ο μακαρίτης ο γέρων Βαρούχας, έθαψε τα δύο τέκνα του, αφού ηνδρώθησαν καιτους έκαμεν επιστήμονας.Αυτό είναι το αλγεινόν αυτό είναι το παράπονο.Ο θάνατος … Συνέχεια

ΣΕΜΝΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ Ο ΒΕΤΕΡΑΝΟΣ ΤΟΥ ΜΕΡΩΝΑ Καμάρωνε ο γέροντας Πατέρας τους για όλα τα παιδιά του, αλλ΄ήταν φυσικό να νοιώθειιδιαίτερη χαρά και κρυφή περηφάνεια για τους δύο Επιστήμονες που τεχνούργησαν ταχέρια ενός απλού ανθρώπου – και έδωσαν στη Κοινωνία και στην οικογένεια καλάπαιδιά, ανθρώπους με αξία και ήθος.Γεμάτο αλτρουϊσμό οι δύο γυιοί του προσφέρνουν τη βοήθειά τους στουςσυνανθρώπους των — συνεχιστές στον ειρηνικό τομέα, των ωραίων αγωνιστικώνπαραδόσεων των προγόνων τους.Ο γέρω Αλέξαντρος Μοσχάκις ήταν το λαμπρό παράδειγμα του … Συνέχεια