ΤΟ ΦΑΝΑΡΑΚΙ ΜΟΥ
Κρητική Επιθεώρησις Πέμπτης 4 Ιανουαρίου 1945 Το φαναράκι που με συντροφεύει απόψε, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο λαδόλυχνος, μοντερνοποιημένο σε ποικιλόμορφες σιλουέτες, που σχηματίζει με τις σκιές του, ολόκληρο το δωμάτιο, και το μονότονο σταλαϊτό της βροχής, τη μνήμη μου φέρνουν σε περασμένα χρόνια, που η έλλειψη του ηλεκτρικού, κι η μεγάλη σιγαλιά του δρόμου, δεν ήτο κάτι προσωρινό σαν σήμερα ήτο μόνιμο μοτίβο της ζωής μας. Και μου θυμίζει το φαναράκι, και επιτρέπει η νυχτερινή σιγή, να … Συνέχεια