ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΖΩΗ

του ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΡΧΟΝΤΑΚΗ 10/12/2020 | 11:53   Ήταν Πάσχα του 1959 κι εγώ τριτοετής φοιτητής της Φιλοσοφικής Αθηνών. Είχα κατεβεί στο χωριό, κρατούσα όμως και τα βιβλία μου, γιατί αμέσως μετά είχα εξετάσεις. Ένα βράδυ, την ώρα του φαγητού, ο πατέρας μου μου είπε: Δημήτρη, μια μέρα, αν σου ταιριάσει, πετάξου στα «Τσικαλοχώματα» να δεις τι κάνουν τα μουρέλα που φυτέψαμε. Απής τα κέντρισα δεν εξαναπήγα και θα ‘ναι γεμάτα παρανοιξίδια. Αυτό μου υποδείκνυε έμμεσα να τα καθαρίσω. Τα είχαμε … Συνέχεια

της Ελευθερίας Τζωρτζινάκη Σήμερα της Αγίας Βαρβάρας έρχεται στον νου μου η προγιαγιά μου, Βαρβάρα, με καταγωγή από τα Ρούστικα Ρεθύμνου και η συγκινητική ιστορία της ζωής της… Στη φωτογραφία είναι με τον σύζυγό της, Γιάννη Πετρόχειλο, με καταγωγή από τα Κύθηρα. Στις αρχές του 20ου αιώνα παντρεύονται και κατοικούν στην Καρωτή Ρεθύμνου, απ’οπου έφυγαν φοβουμενοι την ελονοσία που εξαπλωνοταν στην περιοχή τότε. Με την ανταλλαγή του πληθυσμού το 1923 μεταφέρονται στο Κάτω Βαρσαμόνερο Ρεθύμνου αγοράζοντας περιουσία από τουρκοκρητικους που … Συνέχεια

Από το αρχείο Κωνσταντίνου Τσίχλη οπλαρχηγου( Ατσιπόπουλο)

    Μια βιενέζα με παγωτό από του Σκαρτζίλη του Μήτσου και μια ζοζεφίνα! Γιάννη λίγα σπόρια, καμπόσα φιλάκια, καραμέλες του αστακού και λίγες-λίγες μαργαρίτες. Μου λείπεις… Αντρέα, με τις μαντινάδες σου και τα ωραία σουβλάκια, ένα απ’ όλα στη σειρά σου Μπάμπη, έχεις το έντεκα νούμερο, με είπε νούμερο για να το φάω!!! Δεν ξέρω τι νομίζετε που καταβρόχθιζα τόσα και τόσα, μπορούσα! Το ντεκότο και το μουρουνέλαιο βρωμούσαν ε, δεν βρωμούσαν, Χάσικε! Όμως να πάω και στο κέντρο … Συνέχεια

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΗΜΟΣ ΡΕΘΥΜΝΗΣ Αριθ. Πρωτ. 2670   ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΝ Δήμαρχος Ρεθύμνης πιστοποιεί ότι Ο κ. Ιωσήφ Ιακώβου Κοβάλσκη ετών 62, ορθόδοξος Συνταγματάρχης του πρώην Ρωσσικού Αυτοκρατορικού Στρατού, Ελλήνων υπήκοος εγγεννήθη το 1875 εν Ρωσσία η δε σύζυγος αυτού Μελπομένη το γένος Στυλιανού Μουσούρου, Ελληνίς την καταγωγήν, εγεννήθη εν Ρεθύμνη κατά το έτος 1880 εκ γονέων Ελλήνων και δη εκ περιφανούς οικογενείας μεθ ης ήλθε εις γάμον κοινωνία το έτος 1906, ότι κατά το έτος 1919 επανήλθον ως πρόσφυγες εκ … Συνέχεια

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η’     ΠΡΩΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ Η Γιαγιά μου ήταν η Μητέρας της πεθαμένης Μαμάς μου. Όταν πέθανε η Μαμά μου ήμουν 5 ετών. Η Γιαγιά μου αυτή με ανέθρεψε. Με αγαπούσε περισσότερο από τα παιδιά της και την αγαπούσα περισσότερο από την Μαμά μου! Τα γράφω αυτά για να τονίσω την αγάπη που είχε ο ένας στον άλλο. Μια μέρα, στην κατοχή, πληροφορήθηκε ο πατέρας μου επισήμως και από πολλές πλευρές ότι εμένα με σκότωσαν οι Γερμανοί, όταν προσπάθησα … Συνέχεια

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ζ’   Η ΥΠΟΔΟΧΗ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΟΥ ΤΟ ΣΠΗΛΙ   Όταν οι Γερμανοί απεσύρθησαν απ’ όλη την Κρήτη και μαζεύτηκαν στα ΧΑΝΙΑ μόνο, τότε ο Διοικητής μου στον ΙΕΡΟ ΛΟΧΟ, που ήμασταν στα Δωδεκάνησα, μου έδωσε άδεια να πάω στο χωριό μου το ΣΠΗΛΙ για να με δουν οι Γονείς μου και να σταματήσουν να μου κάνουν τα Μνημόσυνα. Πήγα λοιπόν στο Ρέθυμνο με τη  Στολή  του ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΗ υπολοχαγού που για πρώτη φορά οι ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΕΣ έβλεπαν Έλληνα Αξιωματικό με … Συνέχεια

ΕΥΑ ΛΑΔΙΑ 18/09/2020 | 10:01 Υπηρέτησε την παράδοση – Δίδαξε ήθος και κοινωνική προσφορά Κάθε φορά που άκουγα κόρνα αυτοκινήτου να με σταματά στο δρόμο που βάδιζα, ήξερα εκ των προτέρων, πως θα ήταν η Ελένη Παπαδογιάννη ή η Σοφία Ηλιάκη. Δυο από τις μορφές που δεν θα ξεχάσω ποτέ γιατί διδάχτηκα τόσα από αυτές. Από τις πιο δημιουργικές γυναίκες που γνώρισα στη ζωή μου. Η κυρία Σοφία μου άφησε πολλές αναμνήσεις. Ήταν επίσης μια αγαπημένη φίλη. Με είχε τόσο … Συνέχεια