ΚΙΒΩΤΟΣ ΜΝΗΜΗΣ

    Η ΥΠΕΡΑΙΩΝΟΒΙΟΣ ΚΥΡΙΑ ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΣΑΡΡΗ, ΠΟΥ ΖΕΙ ΣΤΑ 116 ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΣ ΕΝΑ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥ ΡΕΘΥΜΝΟΥ. ΓΑΡΑΖΟ, Αφού κάθε τόσο διαβάζουμε για υπεραιωνόβιους άλλων χωρών (του Καυκάσου ας πούμε)δεν είναι άσκοπο να πληροφορήσουμε τους αναγνώστες μας ότι εχει και το χωριό μας τον άνθρωπο που σηκώνει στους ώμους το βάρος ενός αιώνος και αρκετών ακόμη ετών. Είναι γνωστή σ’ολο το χωριό και στα κοντινά, συμπαθεστάτη γριούλα Στεφανία, σύζυγος Γεωργίου Σαρρή, το γένος Κωνσταντίνου Φλουρη.  Γεννήθηκε το 1850 στη Θεοδώρα … Συνέχεια

Ήταν τελευταίες ημέρες του Αυγούστου όταν πήρα την απόφαση. Ήταν δύσκολη. Δεν ήταν η καλύτερη επιλογή. Έπρεπε όμως κάτι να κάμω. Κάπου να σταδιοδρομήσω. Ζούσα σε μια μικρή φτωχή πόλη. Οι προοπτικές για ένα νέο με τις δικές μου οικονομικοκοινωνικές συνθήκες ήταν περιορισμένες, οι πιθανότητες για προκοπή ελάχιστες, ο χρόνος πιεστικός. Έπρεπε να ενημερωθώ, να προετοιμαστώ… Δεν υπήρχε ο χρόνος. Το υπεραισιόδοξο του χαρακτήρα μου και η νεανική επιθυμία μου να γνωρίσω όσα άκουα και δεν έβλεπα οδήγησαν τα βήματά … Συνέχεια

ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ  1919   Μεταξύ των τραυματιών των τελευταίων επιχειρήσεων συγκαταριθμείται και ο εκ Καστέλλου Ρεθύμνου ενθουσιώδης νέος κ. Χαράλαμπος Καλησπεράκης Ανθυπολοχαγός πεζικού. Επίσης ετραυματίσθη εις μίαν των τελευταίων μαχών ο  συμπολίτης υπολοχαγός κ.  Πολύβιος Τσάκωνας βληθείς υπο βολιδοφόρου οβίδας εις 25 διάφορα μέρη του σώματος του ευτυχώςακινδύνως. Εις αμφοτέρους τους ως άνω αγαπητούς φίλους η εφημερίς μας διαβιβάζει συγχαρητήρια μαζί με τας ευχάς της προς πλήρη και ταχείαν ανάρρωσίν εκ των τραυμάτων των.  

Τα σπίτια στη μικρή μας πόλη ήταν χτισμένα με σύστημα συνεχές. Το ένα ακουμπούσε στο άλλο και εκτείνονταν σε ύψος μέχρι τρεις ορόφους. Δεν υπήρχαν υπόγεια. Αιωνόβια ξύλινα δοκάρια γαντζωμένα στους χοντρούς πέτρινους μεσότοιχους στήριζαν τα σανιδένια πατώματα και ελαφρές αντισεισμικές κατασκευές (τσατουμάδες) τα διαχώριζαν σε δωμάτια. Ψηλοτάβανα, με οροφές σε διαφορετικά επίπεδα είχαν άπλετο φως και αέρα, όχι μόνο από τα παράθυρα που ήταν πολλά και μεγάλα, αλλά και από φεγγίτες. Οι οροφές, κατασκευασμένες από λεπίδα, προφύλασσαν από τη … Συνέχεια

  Την παρελθούσανΚυριακήν 15 τρ. Περί την 2 μ.μ. ώραν αφίκετο εις την ΓεωργικήνΣχολήν Ασωμάτων Ρεθύμνης ο υπουργός Γεν. Διοικητής Κρήτης κ. Ν. Ασκούτσης μετά του κ. Νομάρχου του Διοικητού της χωροφυλακής και της λοιπής ακολουθίας του, τον οποίον αν και ήλθε χωρίς να γίνει ποσώς γνωστόν έσπευσαν πολλοί εκ των πέριξ χωρίων και εχαιρέτησαν εγκαρδίως τον εν έργοιςαγαπητόν των. Αλλα και άλλοι εξ απομεμακρισμένων χωρίων έσπευσαν. Μα ο κ. Ασκούτσης έλεγαν. Σαν όνειρο τοις εφαίνετο. Αυτός παρά του οποίου … Συνέχεια

ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΙΟΥΛΙΟΣ 1921  Το τραίνο ξεκινάει με ολη του την ανατολίτικη νωχέλεια και το περίφημο «Γιαβάς». Αφήνουμε πίσω μας το γραφικό Μουδανιά. Τα βαγόνια έχουν πλημμυρίσει από χακί. Αξιωματικοί, φαντάροι, καβαλαρέοι, σκαπανείς, νοσοκόμοι, πυροβοληταί, όλα τα όπλα ολαι αι υπηρεσίαι. Ο καθένας με το φύλλο πορείας του στη τσέπη τρέχει προς την οριστικήν του Διεύθυνσιν. Άλλος στη Πρόυσσα, άλλος στο ΕσκηΣεχίρ, άλλος στο Κιουταειρ, στο Σύνταγμά  του στη Συζυγαρχία του, στη Μοίρα του, στο Χειρουργείο του. Ζωηροί και εύθυμοι.. … Συνέχεια

του ΜΙΧΑΛΗ ΝΕΟΝΑΚΗ 4/10/1951 Είδε από  το Σπήλι , το θάνατο του καλύτερου του φίλου (την ώρα που συνέβη στη μακρινή Κορέα ) του υπολοχαγού Στέφανου Μαυροματάκη  (αδερφού της μάνας μου) αξιωματικού που έπεσε στο ύψωμα Σκοτς Κορέας Ο φίλος του Άγγελος Τζανακάκης από το Σπήλι Ρεθύμνου, τον είδε στον  ύπνο του να βγάζει φοβερή κραυγή και να πετά το όπλο του στον αέρα Σηκώθηκε αναστατωμένος και είπε στον αδερφό του «Ο Στεφανής σκοτώθηκε» Σημείωσε μάλιστα μέρα και ώρα Πραγματικά … Συνέχεια

του ΑΝΤΩΝΗ ΣΤΕΦΑΝΑΚΗ Ο καιρός περνούσε, οι εποχές διαδέχονταν η μια την άλλη, μαζί τους οι νηστείες, οι γιορτές, τα πανηγύρια, οι διακοπές. Στη μικρή μας πόλη η ζωή κυλούσε με τον παραδοσιακό της ρυθμό. Όλα γίνονταν με τρόπο τελετουργικό. Τα χρόνια περνούσαν, όλοι σέβονταν τον τύπο και οι παραδόσεις έμεναν σχεδόν αναλλοίωτες.  Τα πρώτα Χριστούγεννα που θυμάμαι ήταν τα μετακατοχικά χρόνια. Το Ρέθυμνο φορούσε τα γιορτινά του, η Αρκαδίου και όλοι οι κεντρικοί δρόμοι ήταν σημαιοστολισμένοι. Τα σπίτια καθαρά, … Συνέχεια