Ο Βουλευτής Ρεθύμνης κ. Παύλος Βαρδινογιάννης μας τηλεγραφεί εξ’ Αθηνών.Σας πληροφορώ ευχαρίστως ότι εις απάντησιν εντόνων διαβημάτων μου μοιανεκοινώθη σήμερον παρά του Γενικού Γραμματέως Τουρισμού, ότι το ΔιοικητικόνΣυμβούλιον ενέκρινε τον χαρακτηρισμόν της Ρεθύμνης ως τουριστικής περιοχής. Ούτωμετά την ληφθείσαν απόφασιν το Ρέθυμνον απολαμβάνει των προνομίων και της ειδικήςμεταχειρίσεως των Τουριστικών τόπων. Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣΒουλευτής 1958
υπό Δ.Γ. ΔΑΦΕΡΜΟΥ Εκπροσ. Τουριστ. Συνδ. Ρεθύμνης Ετοιμαζόμεθα να συνεχίσωμεν τα <<ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΑΞΙΩΜΑΤΑ>> τα οποία κατά τηγνώμη μας, ευνοούν και συνιστούν τον τουρισμόν Ρεθύμνης , όταν εδιαβάσαμεν το ειςτην <<Κρητικήν Επιθεώρησιν>> δημοσιευθέν άρθρον του αγνώστου εις ημάςδημοσιογράφου Ι. Αποκορωνιώτη εις το οποίον επαινεί τα αξιέπαινα πράγματι <<περίτουρισμού Ρεθύμνης>> άρθρα του κ.Π. Τσάκωνα.Εμείναμεν όμως κατάπληκτοι όταν εν συνεχεία εδιαβάσαμεν ότι ο εν λόγωδημοσιογράφος ερωτά <<..τους αρμοδίους του Νομού Ρεθύμνης , Νομάρχην,Δήμαρχον, Συλλόγους, Σωματεία και οργανώσεις του Νομού, αν και αυτοίαπησχόλησαν έστω … Συνέχεια
Δεν ξέρουμε αν το “Ξενία” στοίχησε 4.750.000 δρχ. Μάλιστα έπειτα αποτη δωρεάν παραχώρηση του οικοπέδου απο τον Δημο αλλα και ηαλήθεια ειναι οτι με 2500.000 δρχ. Μπορούσε και το οικόπεδο νααγοραστεί και το ξενοδοχείο να γίνει. Με την προσφορά των 2.000.000δρχ του κ. Βογιατζάκη, ο τουρισμός επαναλαμβάνων την δημοπρασία,οφείλει να ξεκινήσει στα 4.750.000 δρχ που χωρίς συζήτηση, ειναιαπραγματοποίητη τιμή.Εφημ. “ΤΟ ΒΗΜΑ”Ιανουάριος 1966
«Μια ενδιαφέρουσα αναδρομή στις απαρχές της τουριστικής μας ιστορίας» του Γιώργου Π. Εκκεκάκη, εφημ. Ρεθεμνιώτικα Νέα, 11 Ιουνίου 2003.
«Οι εντυπώσεις ενός γερµανού πρίγκιπα από την Κρήτη του 1873» του Γιώργου Π. Εκκεκάκη, εφηµ. Ρεθεµνιώτικα Νέα, 26-27 Αυγούστου 2006.
«Οι πρώτες τουρίστριες στην Κρήτη του 1900… και η αµφίεσή τους» του Γιώργου Π. Εκκεκάκη, εφηµ. Ρεθεµνιώτικα Νέα, 14 Ιουλίου 2006.
«Η προϊστορία των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων στο Ρέθυμνο (1880-1960)» του Γιώργου Π. Εκκεκάκη, εφημ. Ρεθεμνιώτικα Νέα, 5 Αυγούστου 1997.
Είναι αρκετές φορές που έχω περιγράψει τον απροσμέτρητο θαυμασμό μου για το Ρέθυμνο της δεκαετίας του 70 που έζησα. Ήταν μια πόλη ανθρώπινη κι οι κάτοικοι καθένας από την πλευρά του είχε κάτι ν’ αναδείξει. Λίγο ή πολύ αλλά ήταν πηγαίο και αληθινό. Μου άρεσε να περπατώ για να ζω από κοντά τον παλμό της πόλης. Κι από τα θεάματα που με γέμιζαν συναισθήματα ήταν να βλέπω το ζεύγος Βαλαρή να κάνει τον απογευματινό του περίπατο. Ενσάρκωση αρχοντιάς Ο κ. … Συνέχεια