Του Νικ. Φασατάκη τ. σχολικού Συμβούλου Π.Ε.
Από τον ΑΡΔΑΚΤΟ
1. Ιωάννης Κουνουπάκης
Όπως γράφει στα δικαιολογητικά του ο αδελφός του Ματθαίος, αγωνίστηκε στον αγώνα του 1866 και σκοτώθηκε στην εκστρατεία του Ρεσίτ.
2. Ματθαίος Κουνουπάκης
Όπως φαίνεται από:
α) Τις αιτήσεις του με ημερομηνίες 12-4-1900, 6-2-1902 και 15-8-1908.
β) Τα πιστοποιητικά των δήμων Αγίου Πνεύματος με ημερομηνία 4-8-1900 και Μελάμπων με ημερομηνία 2-1-1902.
γ) Το πιστοποιητικό των προκρίτων Αρδάκτου με ημερομηνία 10-5-1900.
δ) Τα πιστοποιητικά των αρχηγών του νομού Ρεθύμνης με ημερομηνία 6-2-1902 και 31-8-1904.
ε) Την ένσταση κατά της 2217/18-8-1904 απόφασης του Ηγεμονικού συμβουλίου. Γεννήθηκε το 1838 και πήρε μέρος στους αγώνες του 1866, 1878 και 1896.
Περιγράφει με λεπτομέρειες τη δράση του το 1866 ενώ για το 1878 αναφέρει μόνο πως ήταν χιλίαρχος και δε γράφει τίποτε ειδικότερο για το 1896. Τη δράση του για το 1866 και 1878 επιβεβαιώνουν και οι αρχηγοί, γιατί τους τίτλους του, πεντακοσίαρχου και χιλίαρχου τους είχε χάσει.
Στον αγώνα του 1866 ήταν σημαιοφόρος των χωριών Αρδάκτου, Βάτου και (Α)κτούντων με δράση τέτοια ώστε οι Τούρκοι να τον αποκαλούν “Σεϊτάνη” και ο αρχηγός Ρεθύμνης Πάνος Κορωναίος “Θεριό”.
Σ’ άλλα σημεία της αίτησής του, το περιεχόμενο της οποίας επιβεβαιώνουν ο αρχηγός Αν. Μαρινάκης και ο οπλαρχηγός του χωριού του Ι. Πρεβελάκης, αναφέρει πως:
Πήρε μέρος σε πολλές μάχες, μεγάλες και μικρές όπως: του Λασιθίου όπου ο Κόρακας του έδωσε έπαινο και ευαρέσκεια. 2. Του Καλλικράτη και ο Κορωναίος του έδωσε ξίφος με το οποίο αργότερα έσφαξε Τούρκο στο Ατσιπόπουλο. 3. Του Αστυρακίου, στην οποία έσωσε από βέβαιο θάνατο τον τραυματία καπετάν Πουλή. 4. Στην καταδίωξη του Ρεσίτ όταν περνούσε από την επαρχία κ.τ.λ.
Η επιτροπή Ρεθύμνης τον κατέταξε στην Δ’ τάξη αλλά το Ηγεμονικό Συμβούλιο, φαίνεται, δε δέχτηκε την απόφαση. Γι’ αυτό ο αγωνιστής υπέβαλε την έφεση που αναφέρω παραπάνω.
3. Μάρκος Γ. Παπαδάκης
Όπως γράφει στην αίτηση με ημερομηνία 28-8-1900 γεννήθηκε το 1830 και αγωνίστηκε στην επανάσταση του 1866 σε πολλές μάχες ως οπλαρχηγός και χιλίαρχος υπό τους αρχηγούς Μαρινάκη, Ζυμβρακάκη και Κορωναίο. Κατά των αγώνα αυτόν πληγώθηκε τέσσερις φορές, δύο από τις οποίες στο Βρύσινα και κοντά στ’ Ακούμια.
Στην αίτησή του δεν υπάρχει απόφαση της επιτροπής.
4. Ιωάννης Εμμ. Πρεβελάκης
Καθώς συμπεραίνεται από:
α) Τις αιτήσεις του με ημερομηνίες 31-3-1902 και 26-8-1908.
β) Τα πιστοποιητικά του δήμου Ρεθύμνης και του δήμου Λάμπης με ημερομηνίες 7-7-1906, 28-8-1908 και 30-3-1902 αντίστοιχα.
γ) Τα πιστοποιητικά των αρχηγών, πληρεξουσίων και οπλαρχηγών Αγίου Βασιλείου, με ημερομηνίες 1-3-1902 και 1-11-1902.
Γεννήθηκε το 1841 και πολέμησε στους αγώνες του 1866, 1878 και 1896. Τη συμμετοχή του στις επαναστάσεις 1866 και 1878 επιβεβαιώνουν και οι αρχηγοί, ενώ για το 1896 δεν αναφέρεται κάτι ειδικό.
Ήταν οπλαρχηγός και καπετάνιος του χωριού του και το 1866 διακοσίαρχος. Πήρε μάλιστα μέρος στις μάχες που έγιναν στ’ Ακούμια, στου Γάλλου, στο Γερακάρι, στον Τράχηλα, στον Αϊ Γιάννη, στη Μουρνέ, στ’ Ανώγεια, στην Αργυρούπολη, στον Καλλικράτη, στο Σιδέρωτα, στη Δρύμισκο, στα Κούμια, στο Ρουσσοσπίτι, στις Καρίνες, στο Σπήλι, στο Χρωμοναστήρι, στην Πατσό, στο Τείχος (του Ρεθύμνου φαίνεται), στις Πρασές, στους Αρμένους και Αποδούλου.
Παραιτήθηκε από το δικαίωμα της σύνταξης και ζήτησε την αναγνώρισή του ως αγωνιστή, για ηθική ικανοποίηση. Φαίνεται ότι δεν είχε οικονομικές ανάγκες.
Η επιτροπή τον κατέταξε στη Γ’ τάξη.
5. Αντώνιος Κ. Τσιμουλάκης
Σύμφωνα με:
α) Την αίτησή του που έχει ημερομηνία 12-3-1902.
β) Ευχαριστήριο έγγραφο του προεδρείου της γεν. επαναστατικής συνέλευσης της Κρήτης που έχει ημερομηνία 24-8-1896.
γ) Το ψήφισμα της Γενικής Επαναστατικής Συνέλευσης της Κρήτης με ημερομηνία 23-8-1896.
δ) Το πιστοποιητικό του οπλαρχηγού Εμμ. Μαραγκουδάκη με ημερομηνία 21-7-1897.
ε) Το πιστοποιητικό του αρχηγού της επαρχίας Αγίου Βασιλείου Στ. Γ. Φωτάκη με ημερομηνία 28-8-1896.
Έμενε στην ελεύθερη τότε Ελλάδα και κατέβηκε στην Κρήτη για να βοηθήσει τον αγώνα του 1896. Πήρε μάλιστα μέρος σ’ όλες τις μάχες και αψιμαχίες που έγιναν στην επαρχία Αγίου Βασιλείου και την επαρχία Ρεθύμνης.
Στα δικαιολογητικά του δεν υπάρχει απόφαση της Επιτροπής.
6. Εμμ. Φαράνδος
Όπως φαίνεται από την αίτησή του, που έχει ημερομηνία 15-5-1900, ήταν οπλαρχηγός της επαρχίας Αγίου Βασιλείου για πολλά χρόνια. Το εκλογητήριό του, που εκδόθηκε από την επαναστατική συνέλευση του 1866 και άλλα δύο σχετικά έγγραφα είχε υποβάλει ο γιος του στον ηγεμόνα στις 10-7-1899.
Δεν υπάρχει απόφαση της επιτροπής στα δικαιολογητικά του.
7. Γεώργιος Ι. Φραγκάκης
Καθώς συμπεραίνεται από:
α) Τις αιτήσεις του που έχουν ημερομηνίες 7-5-1900, 5-2-1902 και 31-8-1908.
β) Τα πιστοποιητικά του δήμου Μελάμπων με ημερομηνία 2-1-1902 και του δήμου Αγίου Πνεύματος με ημερομηνία 29-8-1908.
γ) Το έγγραφο του αρχηγείου της επαρχίας Αγίου Βασιλείου με ημερομηνία 26-5-1868 θεωρημένο από την προσωρινή κυβέρνηση της Κρήτης.
δ) Το έγγραφο του αρχηγού Αν. Μαρινάκη με ημερομηνία στην οποία δε φαίνεται καθαρά η χρονολογία (68 ή 78).
ε) Το πιστοποιητικό των αρχηγών Εμμ. Ν. Πορτάλιου Σ. Ι. Δημητρακάκη και Στ. Περισσάκη που δεν έχει πάντως ημερομηνία.
Γεννήθηκε το 1841 ή 1844 και πολέμησε στους αγώνες του 1866 και 1878 ως διακοσίαρχος και πεντακοσίαρχος.
Η επιτροπή τον κατέταξε στην Δ’ τάξη.

Αφήστε μια απάντηση