Μηνιαίo Αρχείo: Αύγουστος 2015

Ένα άγνωστο κείμενο του Νίκου Καζαντζάκη

Μνήμη ολοκαυτωμάτων και ξεκινάμε ένα οδοιπορικό στα Κρητικά Γράμματα, ανιχνεύοντας άγνωστες σελίδες και μορφές, που αναφέρονται στη συγκλονιστική εκείνη περίοδο. Γνωστή η αφορμή εκείνης της μεγάλης συμφοράς. Μια απαγωγή ενός Γερμανού στρατηγού, του Κράιπε, έδωσε εύσημα και προαγωγές στους Άγγλους που πρωτοστάτησαν, αφήνοντας προκλητικά στο περιθώριο τους Κρητικούς, που συμμετείχαν, με ίσα μερίδια ευθύνης και δόξας, μετά το τολμηρό κι ίσως εντελώς περιττό εκείνο εγχείρημα. Και το χειρότερο, αυτή η αποκοτιά κόστισε το κάψιμο χωριών και την εκτέλεση αθώων πατριωτών … Συνέχεια

ΝΙΚΟΣΤΡΑΤΟΣ ΚΑΛΟΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ

Από τους σημαντικούς στρατιωτικούς Αφιέρωσε τη ζωή του στους εθνοαπελευθερωτικούς αγώνες. Καλομενόπουλους αναζητάμε στο Αμάρι, συνήθως, αλλά με κατάπληξη ανακαλύψαμε ένα σημαντικό της πολύκλαδης όπως αποδεικνύεται οικογενείας στη Σύρο. Τον εντοπίσαμε σε μια εργασία που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΣΤΙΑ» το 1964, και υπογράφεται από τον Κ. Παπαδάκη, διευθυντή Κέντρου Κοινωνικής Προνοίας Κυκλάδων Πρόκειται για τον Νικόστρατο Καλομενόπουλο , από τους σημαντικότερους στρατιωτικούς συγγραφείς αλλά και μεγάλο αγωνιστή ,αφού αφιέρωσε τη ζωή του στους εθνοαπελευθερωτικούς αγώνες. Μια αναζήτηση του προσώπου … Συνέχεια

Λουίζα Μύλλερ: Μια πέννα ασυμβίβαστη

Όλα τα περίμεναν οι Ρεθεμνιώτες του 1914, αλλά ότι θα έρθει μια ωραία πρωία και θα αρθρογραφεί γυναίκα σε τοπική εφημερίδα, ούτε που θα μπορούσαν να το φανταστούν. «Λουίζα Μύλλερ» υπέγραφε. Και το γράψιμό της δεν ήταν κακό. Αλλά γυναίκα τώρα να γράφει στην εφημερίδα; Που ξανακούστηκε; Σε τι εποχές φθάσαμε Θεέ μου… Βρήκαν θέμα συζήτησης οι καφενόβιοι, αρχίσαμε και τα τς τς τς οι κυρίες των μεγάλων τζακιών και μόνο μια κοπέλα, από τις ομορφότερες της γενιάς της, τα … Συνέχεια

Αρχιμανδρίτης Ελευθέριος Νουφράκης

Στη μακρόχρονη ιστορία του Ελληνισμού έχουν ξεχωρίσει κάποιες μορφές που με πράξεις και όχι απλά με λόγια βοήθησαν, ώστε το Έθνος μας να επεκταθεί αλλά και να αντισταθεί στους εισβολείς, διατηρώντας τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα ήθη και τα έθιμα. Πολλοί από αυτούς τους αγωνιστές σε όλα τα μετερίζια και όχι μόνο στις μάχες, έμειναν στην αφάνεια και κάποιοι άλλοι θα έμεναν αν δεν ευρίσκονταν άλλοι να τους αναδείξουν. Ένας από τους αγωνιστές αυτούς, μια εμβληματική μορφή του Ελληνισμού, όπως … Συνέχεια

Πέτρος Σκουλούδης: Η «φωνή» που άφησε εποχή

Είναι μερικά πράγματα που ακόμα και ο χρόνος έχει σεβαστεί. Για παράδειγμα τον απόηχο της φωνής του Πέτρου Σκουλούδη, που είχε και αυτό το θείο χάρισμα να πλουτίζει την πληθωρική του προσωπικότητα. Όσοι ευτύχισαν να τον ακούσουν διατηρούν πάντα την πρώτη εκείνη συγκίνηση. Φωνή βαθιά, γεμάτη, καθάρια που πρόσταζε τον λόγο και τα σημεία στίξης κι εκείνα υπάκουαν πειθήνια. Για να συνθέτουν ένα μοναδικό αποτέλεσμα. Η πρώτη και τελευταία φορά που είχα κι εγώ το προνόμιο να τον ακούσω ήταν … Συνέχεια

Κωστή Καλλέργη: «Ανθάκανθα» 40 χρόνια ΚΙΓΚ

Με τον ευρηματικό, εντυπωσιακό και περιεκτικό τίτλο «Ανθάκανθα» 40 χρόνια ΚΙΓΚ, κυκλοφόρησε το βιβλίο του γνωστού ποιητή και ποιητάρη Κωστή Ι. Γ. Καλλέργη. Το βιβλίο (Αυτοέκδοση – Εκτύπωση: εκδ. Καλαϊτζάκης) αποτελεί ένα μικρό απάνθισμα (θα έλεγα και… απανθακάνθισμα) των σατιρικών ποιημάτων που είχε δημοσιεύσει ο γνωστός και δημιουργικός Ρεθυμνιώτης στιχουργός στον τοπικό -και όχι μόνο- τύπο, τα τελευταία 40 χρόνια. Η σύνθετη λέξη «Ανθάκανθα» (άνθη με αγκάθια ή αγκάθια με άνθη), παραπέμπει σε συνδυασμό χαράς και λύπης – χαρμολύπης, κωμικού … Συνέχεια

Χρυσή Γ. Αθανασιάδου

Είναι πολλές οι γυναικείες μορφές του Ρεθύμνου που με έχουν εντυπωσιάσει. Μια όμως με έχει γεμίσει ποικίλα συναισθήματα. Ίσως επειδή την έχουν παρουσιάσει τόσο ξεχωριστά και εμπνευσμένα η κ. Μαρία Τσιριμονάκη και ο κ. Γιώργος Εκκεκάκης σε αντίστοιχες εργασίες για τις προσωπικότητες του τόπου. Ίσως πάλι επειδή ο Μιχαήλ Μ. Παπαδάκις ξετυλίγει και προσωπικές πτυχές που δείχνουν μια αφοσίωση της γυναίκας αυτής στις επιλογές και τις αξίες που τιμούσε μέχρι το τέλος της ζωής της Έτσι με ξεχωριστή αγάπη θα … Συνέχεια

Λευτέρης Κορωνάκης: Ο κορυφαίος της ερασιτεχνικής σκηνής

Σπάνια η φύση φάνηκε τόσο γενναιόδωρη σε ανθρώπινο πλάσμα. Στην περίπτωση του Λευτέρη Κορωνάκη, πάντως, θα πρέπει να είχε έμπνευση. Και το Ρέθυμνο ευτύχησε να έχει στο πολιτιστικό του δυναμικό, μια τόσο σημαντική μονάδα που ακόμα και μετά τόσα χρόνια από το θάνατό του, πάλι τον μνημονεύουμε και τον αναζητάμε. Αναρωτήθηκα πολλές φορές και με θεατρανθρώπους επιφανείς, αν ο Λευτέρης Κορωνάκης είχε τελειώσει δραματική σχολή, πόσο καλύτερος θα μπορούσε να είναι. Κι όλοι συμφωνήσαμε πως όταν το «μικρόβιο» της υποκριτικής … Συνέχεια