Πέθανε και κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο ο ναύαρχος Μανώλης Κανακάκης, ένας από τους αφανείς και σεμνότερους ήρωες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Γόνος οικογενείας αγωνιστών της Κρήτης -των Κανακάκηδων του Ρεθύμνου- επαναστάτης στο κίνημα του 16 του Ελευθερίου Βενιζέλου από τα 15 του χρόνια όπου απεφοίτησε από τη Σχολή Λιμενικού Δοκίμων ανήλθε σύντομα όλες της βαθμίδες της Ιεραρχίας χάρις στο ήθος του, την ευρυμάθειά του και την αγάπη του προς τους συνανθρώπους του.
Υπήρξε από τους στυλοβάτας του αρτισύστατου Λιμενικού Σώματος, υπηρέτησε επί σειρά ετών στο Λιμεναρχείο Πειραιώς και όταν οι Ναζί κατέλαβον τη χώρα ως αξιωματικός Αγκυροβολίας και Νηοπομπών με κίνδυνο της ζωής του εξετέλεσε το πρώτο μεγάλο σαμποτάζ στον Πειραιά βυθίζοντας στο Λιμάνι τις πλωτές δεξαμενές και αχρηστεύοντας τις για τον εχθρό. Κυνηγημένος από τους Ναζί διέφυγε με την αντιστασιακή ομάδα του στη Μέση Ανατολή και εστάθη επικεφαλής συνοδίας νηοπομπών από του Σκαγεράκη ως τον Ινδικό – τορπιλλισθείς επανειλλημένος και δεχθείς βαρύτατα τραύματα. Για την προσφορά του ετιμήθη με τις Ανώτερες συμμαχικές διακρίσεις – για τις οποίες όμως ποτέ δεν μιλούσε- «έκανα απλώς το καθήκον μου», έλεγε.
ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1974