Λεπτομερής αφήγησις των οργίων των Αθηνών

O Δημ. Δασκαλάκης, ίνα παλληκάρι από το ηρωικό Αρκάδι της Κρήτης, αφού εκρατήθη επί ένα
ολόκληρον μήνα εις τα μπουδρούμια των Αθηνών, εδάρη, επροπηλακίσθη και υβρίσθη από τα όργανα
του τυράννου έφθασε προχθές εδώ και αφηγείται ως εξής τα φρικώδη όργια κατά των Βενιζελικών.
»Εις την Εισαγγελίαν είδα και άλλα περισσότερα φοβερά πράγματα. Όλοι εγνώρισαν στην Αθήνα τον
περιβόητον Ντίνον Πικουλάκιν, ένας μελαμψός Μανιάτης με μαύρα γένια που περιεφέρετο εις τα
Χαυτεία εκβιάζων γνωστούς και αγνώστους δι’ ένα δίδραχμον. Αι, λοιπόπ, αυτός, κύριοί μου, έχει
σπουδαίαν θέσι πλησίον του αλκοολικού συζύγου της Γερμανίδος, τον οποίον ανεγνορίζωμεν μέχρι προς
τίνος ως Βασιλέα.
Ο Πικουλάκης έφερε στολήν αξιωματικού. Περιεστοιχίζετο από δεκάδα μπράβων και ίστατο
οπλισμένος προ της θύρας του Εισαγγελέως, επιφορτισμένος με την εμπιστευτικήν υπηρεσίαν να δίδη τας
δεούσας συστάσεις δι’ ένα έκαστον των υπό ανάκρισιν συλλαβανομένων! Αφού προηγήθη η σχετική
σύστασις από μέρους του Πικουλάκη ότι ήμην Βνιζελικός και μάλιστα Κρής, και επί πλέον ότι υπηρέτουν
εις την Αγγλικήν Πρεσβείαν, το κεφάλι μου ετέθη εις τον ντορβάν. Κατ’ ευθείαν εις τον ανακριτήν κ.
Μεϊτάνην.

• «Τι θα τον κάμομεν αυτόν εδώ;», ερωτά ο γραμματεύς του δι’ εμέ.
• Και ο κ. Ανακριτής απαντά με την μεγαλειτέραν ασφάλειαν: «Βενζελικός αφού είνε να του
  απαγγείλης την κατηγορίαν της μόδας και να του δίνη σύντομα και του λόγου του, γιατί έχουμε πολλούς
  σαν κι αυτόν».
  Μου απηγέλθη λοιπόν η κατηγορία της μόδας, ούτε λίγο ούτε πολύ, επί εσχάτη προδοσία! Το
  αποτέλεσμα είνε ότι χάρις εις την επέμβασιν της πρεσβίας, κατώρθωσα, αν και κάπως αργά, να γλιτώσω
  από τα χέρια του δημίου, και ευρίσκομαι σήμερον εις την ευχάριστον θέσιν να θεωρώ τα φοβερά
  παθήματά μου και αναμνήσεις.
  Α, ελησμόνησα το κυριώτερον. Όταν ευρισκόμουνα μέσα εις το γραφείον του Εισαγγελέως, ήκουσα
  κρότον περιστρόφου. Ο κλητήρ είπεν εις τον Εισαγγελέα: «Δεν είνε τίποτα. Το όπλον του σκοπού επήρε
  φωτιά κατά λάθος». Όταν όμως εβγήκα εις τον προθάλαμον, ήκουσα τους διαφόρους που ήσαν
  συνηθισμένοι εκεί, να λέγουν, ότι μεταξύ των συλληφθέντων, ο Πικουλάκης είχε διακρίνει κάποιον με
  τον οποίον είχε προηγούμενα, και χωρίς να χάση καιρόν, ετράβηξε το περίστροφο του και τον εξάπλωσε
  νεκρόν!
  Πού να θυμηθώ τώρα όσα φρικώδη όργια είδα.
  Με συγχωρείτε, διότι θέλω να ησυχάσω λιγάκι. Με πόνεσε το κεφάλι μου από την φρίκην των
  αναμνήσων».
  Εκ της αφηγήσεως του Δασκαλάκι δημοσιεύομεν και ένα άλλο ακόμη μέρος, λίαν χαρακτηριστικόν
  της λύσσης, ήτις είχε καταλάβη τα όργανα της Βασιλικής τρομοκρατίας εναντίον Βενιζελικού:
  -«Εις την φυλακήν επληροφορήθην τι είχε συμβή εις το σπίτι του Καπετάν Σκουντρή, ενός αληθινού
  ήρωος Κρητός οπλαρχηγού, όστις εκτός από την δράσιν του εις τας Κρητικάς επαναστάσεις, είνε και ο
  πρώτος Έλλην ο εισελθών εις Μακεδονικόν έδαφος με ανταρτικόν σώμα, κατόπιν συνεννοήσεως με
  την… Ελληνικήν Κυβέρνησιν. Η δράσις του Καπετάν Σκουντροή έχει αναγνωρισθή και επισήμως από
  του Υπουργείου των Εξωτερικών.
  Όταν ο αείμνηστος Παύλος Μελάς εισήλθεν εις την Σιάτισταν, εύρεν εκεί πληγωμένον τον Καπετάν
  Σκουντρήν. Αλλά και εις τους δύο τελευταίους πολέμους το Σώμα του Καπετάν Σκουντρή προσέφερε
  μεγάλην θυσίαν αίματος εις την πατρίδα και έγραψε σελίδας αφθάστου ηρωισμού επί των μαχών.
  »Εις το σπίτι λοιπόν του εθνικού αυτού ανδρός εισήλθον οι βάνδαλοι και αφού εσύλησαν παν ό,τι
  εύρον, τας εικόνας του μεγάλου αρχηγού του Έθνους Ελευθερίου Βενιζέλου, αι οποίαι ήσαν ανηρτημέναι
  μέσω ανθέων, σημαίας Ελληνικάς και Αγγλικάς όπλα αργυρά με ιστορικήν αξίαν και όλην την
  εμπιστευτική αλληλογραφίαν του γενναίου οπλαρχηγού με το κομιτάτον από του 1903 μέχρι του 1908,
  ανέσκαψαν και την αυλήν διά να ανακαλύψουν όπλα… Αφού δε απεγοητεύθησαν απ’ εκεί, κατέβηκαν
  και εις το πηγάδι ακόμη! Τίποτε όμως δεν ικανοποίησε την μανίαν των. Και τα όργανα του Τυράννου,

έθραυσαν εξωλόθρευσαν και αφήρεσαν τα πάντα, μη παραλείψαντες μάλιστα ν’ απειλήσουν και αυτήν
την σύζυγον και τα μικρά τέκνα του διαφυγόντος καπετάνιου!».

ΠΗΓΗ: ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΝ 5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1917

Ιανουάριος 1917

29 Σεπτεμβρίου, 2026

Ο λιμήν μας

Ο κ. Διαμαντίδης πρώην υπουργός της Συγκοινωνίας εις δε εκ των κρατίστων επιστημόνων
μηχανικών πρόκειται καθ’ α πληροφορούμεθα να ασχοληθή κατόπιν σχετικής παρακλήσεως εις την
μελέτην λιμενικών έργων διά τας γείτονας πόλεις Χανιά και Ηράκλειον.
Το τοιούτον αποτελούν ευκαιρίαν μοναδικήν και διά την πόλιν μας την οποίαν περισσότερον παντός
άλλου ενδιαφέρει η μελέτη ομοίων έργων οφείλει να προκαλέση την προσοχήν μας προς εκμετάλλευσιν
των περιστάσεων.
Ο λιμήν μας, του οποίου η τελειοποίησις είναι εκ των απαραιτήτων διά την πρόοδον και ανάπτυξιν
της πόλεώς μας, δεν χρήζει πλέον αναβολής.
Η επιβολή του λιμενικού δόρου εξησφάλισε εν μέρει την οικονομικήν βάσιν της υποθέσεως.
Υπολείπεται σήμερον η προκαταρκτική εργασία περί την μελέτην και σχεδιαγραφήν του έργου. Προς
τούτο λοιπόν ενεργούντες η ιδέα της προσκλήσεως και παρ’ ημίν του κ. Διαμαντίδου προβάλλει
επιτακτική. Η δε δοκιμασμένη ικανότης του ανδρός πάντοτε ενέχει τα στοιχεία μιας δυσευρέτου
ευκαιρίας προς εξέτασιν του σπουδαιοτάτου τούτου ζητήματός μας μετ’ εγκύρου επιστημονικότητος και
ακριβείας.
Από την σκέψιν αυτήν αγόμενοι συνιστώμεν όπως οι δυνάμενοι ως εκ της θέσεώς των εξ ημών μη
ολιγορήσωσι αλλά με το ζέσεως να επιληφθούν του ζητήματος.
Ότι ο λιμήν μας αφορά αυτήν την ζωήν μας τούτο είναι αναμφισβήτητον.
Επίσης το ότι δυνάμεθα να ελπίζωμεν αρωγήν εκ της Πολιτείας αυτό είναι πάντοτε εκ των λίαν
αμφιβόλων. Και τούτο διά το πολυδάπανον του έργου. ̈Ώστε μένει ακεραία η φροντίς δι ημάς αυτούς,
ηναγκασμένων ως εκ τούτου να εντείνωμεν τας δυνάμεις μας μέχρι κατωρθώσεως του πράγματος.
Προς ταύτα μόνον συναρμόζοντες τας ενεργείας μας είναι εξησφαλισμένη η επιτυχία κατά το
πλείστον.

ΠΗΓΗ: ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1917