Μηνιαίo Αρχείo: Ιούλιος 2015

Πέρασαν κιόλας δέκα χρόνια από τότε που ο Ιδομενέας Σταυρουλάκης έφυγε από κοντά μας. Θα τον θυμόμαστε όλοι όσοι τον γνωρίσαμε ως σκέτο «Ιδομενέα», με το μικρό του όνομα, προνόμιο που ελάχιστοι άνθρωποι είχαν ποτέ, γιατί ήταν πραγματικά μοναδικός. Οι απλοί άνθρωποι του Αμαρίου και της ρεθεμνιώτικης υπαίθρου θα τον θυμούνται ακόμα πιο απλά, ως «Δουμενέα». Στους νέους που δεν τον γνώρισαν και στους οποίους απευθύνεται περισσότερο το σημείωμα αυτό, θα λέμε ότι υπήρξε μια εξαιρετικά πληθωρική προσωπικότητα, που κάθε … Συνέχεια

Είναι κάποιες ευλογημένες υπάρξεις, που σε φέρνουν κοντά στην πίστη μας την αγία, χωρίς να διαθέτουν τις περγαμηνές που έχουν εκείνοι που μας διώχνουν από την Εκκλησία. Τι θέλει ο πιστός; Να αισθάνεται πως σηκώνεται ελαφρά από τη γη, όταν βρίσκεται με τον πνευματικό του. Να πλημμυρίζει από ελπίδα όταν είναι κοντά σε μια φωτισμένη μορφή. Ευτύχησα να αποκτήσω μέτρο σύγκρισης, γύρω από τα ζητήματα αυτά, από ένα θεολόγο και συγγραφέα τον Διονύσιο Μπατιστάτο, στον οποίο μάλιστα οφείλω τη μετέπειτα … Συνέχεια

Έχουμε κάνει κατά καιρούς εκτενή αναφορά σε μια μεγάλη μορφή της Αντίστασης, τον καθηγητή Γιάννη Μαθιουδάκη. Αυτός με τον Γιώργη Αγγελιδάκη, τον Αλέκο Μαθιουδάκη και μερικούς άλλους, δεσπόζουν σε κάθε σελίδα που υμνεί τους αγώνες του λαού μας για τη λευτεριά. Είναι αμέτρητες οι μαρτυρίες που εξάρουν το ήθος και την αγωνιστικότητά του. Ήταν μια μεγάλη προσωπικότητα ο καθηγητής με το μειλίχιο ύφος, που για να έρθει πιο γρήγορα η λευτεριά θυσίασε τη ζωή του σ’ έναν αγώνα άνισο. μα … Συνέχεια

Το έργο «Η Νεράιδα και το Παλικάρι» είναι από τις ταινίες που προβάλλονται αμέτρητες φορές. Κάποιοι ξέρουν ακόμα και τις βασικές ατάκες του έργου. Πόσοι γνωρίζουν όμως τον πρωτοχορευτή που ξεχωρίζει με τη λεβεντιά του; Πόσοι θυμούνται τον Παρασκευά Μενιουδάκη; Η αναφορά μας σε έναν από τους Ρεθεμνιώτες που άφησαν βαθειά τα χνάρια τους στη μνήμη των Ρεθεμνιωτών της δεκαετίας του 50 και μετά. Ήταν πανέμορφος, αντιπροσώπευε την κρητική περηφάνια στο έπακρο. Αποδείχτηκε άξιος μαθητής του Σταμάτη Παπαδάκη που είχε … Συνέχεια

Ήταν το 1976, που επισκέφθηκε το Ρέθυμνο ο τότε πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τσάτσος. Ο τότε δήμαρχος Μανόλης Καλαϊτζάκης, είχε μεριμνήσει για ένα πρόγραμμα, που θα έδινε το στίγμα της τοπικής κουλτούρας. Και η ευθύνη του ήταν μεγάλη, όπως ο ίδιος ομολογούσε στο περιβάλλον του, γιατί δεν απευθυνόταν μόνο σε έναν κορυφαίο θεσμικό παράγοντα αλλά και σε έναν άνθρωπο, κιβωτό γνώσης και πολιτισμικής εμπειρίας. Γιατί αυτό ήταν ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, για όποιον τον ζούσε από κοντά, πέρα από όσα έγραψαν … Συνέχεια

Είναι πια κάτι σύνηθες και αναμενόμενο να προετοιμάζει μια θεατρική ομάδα παράσταση μέσα στο καλοκαίρι. Είναι μια αναγκαία ρουτίνα στο πολιτιστικό μας γίγνεσθαι. Για το Ρέθυμνο πάντως του 1966 ήταν γεγονός. Και μεγάλη ευθύνη για την Ερασιτεχνική Σκηνή του Ωδείου μας, που είχε την πρωτοβουλία, να παρουσιάσει κάτι, που θα γινόταν αντικείμενο συζήτησης για πολλές μέρες. Πριν αναφερθούμε σε λεπτομέρειες, που μας δίνει ο τοπικός τύπος της εποχής, αξίζει να σκεφτούμε τις συνθήκες που επικρατούσαν τότε. Χειρότερα από τις μέρες … Συνέχεια

Αξίζει να ξεφυλλίσουμε λίγο ακόμα τη σειρά με τις μεγάλες μορφές του Ρεθύμνου για να τις γνωρίσουν οι νέοι μας κυρίως. Είναι οι άνθρωποι μιας άλλης εποχής που δημιούργησαν όμως στο Ρέθυμνο την παράδοση της πόλης των Τεχνών και των Γραμμάτων. Ιδιαίτερα αυτός ο πίνακας του Κώστα Μαμαλάκη «Η πόλη που δεν σβήνει» αποτελεί τελικά βίβλο τιμής της αρχοντικής τάξης του τόπου μας τον παλιό εκείνο τον καιρό. Ας προσέξουμε μερικές ακόμα ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες κάποιες από τις οποίες είναι και … Συνέχεια