Από τους δημάρχους με περγαμηνές μνήμης και τιμής των Ρεθεμνιωτών και ο Στυλιανός Ψυχουντάκης, για τον οποίο έχουμε κάνει εκτενές αφιέρωμα.
Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο το 1898 και μετά τις εγκύκλιες σπουδές του, φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Με το πτυχίο του γιατρού και γεμάτος αγάπη για τους συμπολίτες του επέστρεψε στο Ρέθυμνο κι άρχισε να τιμά τον όρκο του στον Ιπποκράτη ακολουθώντας την φωτεινή και ανθρωπιστική πορεία τόσων άλλων ανάργυρων συναδέλφων του. Δεν υπολόγιζε ούτε καιρικές συνθήκες ούτε άλλα προβλήματα προκειμένου να προσφέρει στο λαό του Ρεθύμνου, που στέναζε από τη φτώχεια και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε από παντού…
Ο Στυλιανός Ψυχουντάκης ανήκε στους ενεργούς υποστηρικτές του κινήματος του 1935. Και ακλόνητος στις πεποιθήσεις του ακλούθησε τη μοίρα κι άλλων Βενιζελικών. Συνελήφθη, οδηγήθηκε σε στρατόπεδο και αντιμετώπισε στρατοδικείο όπου από τύχη καθαρά γλίτωσε την καταδίκη σε θάνατο.
Η Μάχη της Κρήτης τον βρήκε στις επάλξεις της τιμής να προσφέρει τις υπηρεσίες του ως γιατρός στους τραυματίες, πολεμώντας παράλληλα στην πρώτη γραμμή των επιχειρήσεων με απαράμιλλο θάρρος. Μετά την πτώση του νησιού και την εγκατάσταση των Γερμανών, τάχθηκε από τους πρώτους στην Εθνική Αντίσταση. Από τα βασικά στελέχη της ΕΟΡ αγωνίστηκε κατά του κατακτητή αναλαμβάνοντας τις πιο σοβαρές αποστολές.
Αυτές οι κοινές μνήμες στα μετερίζια του αγώνα διατηρούσαν τον πολιτικό πολιτισμό σε προεκλογικές αναμετρήσεις, όταν ερχόταν ο Ψυχουντάκης απέναντι με τον πολιτικό του «αντίπαλο» Ευάγγελο Δασκαλάκη. Κανένας δεν υποτιμούσε την προσφορά του άλλου στους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες.
Οι πολύτιμες αυτές υπηρεσίες του Ψυχουντάκη, στην πατρίδα αναγνωρίστηκαν με το μετάλλιο της Εθνικής Αντίστασης, ενώ με το προεδρικό διάταγμα του 1952 αναγνωρίστηκε ως μέλος της διοικούσης επιτροπής εθνικών ανταρτικών ομάδων νομού Ρεθύμνης.
Πέθανε από πνευμονικό οίδημα, στις 9 Δεκεμβρίου 1975.
